شکستن خط

استراحت خط چیست؟در اینجا یک تعریف سریع و ساده وجود دارد:

استراحت خط خاتمه یک خط شعر و آغاز یک خط جدید است.

برخی از جزئیات کلیدی اضافی در مورد شکست خط:

• شکستن خط شعرها را به خطوط تقسیم می کند ، و طول خطوط ظاهر شعر را در صفحه تعیین می کند: طولانی و لاغر ، کوتاه و گسترده یا شکل کاملاً خاص خود.
• محل وقفه خط اغلب با تعداد هجاهای موجود در خط دیکته می شود ، اما دقیقاً همانطور که اغلب توسط شاعر انتخاب می شود.
• شکست خط در تنظیم ریتم شعر ، عملکرد مهمی را ارائه می دهد ، زیرا آنها مکث را بین کلمه نهایی یک خط و اولین کلمه خط بعدی وارد می کنند. به همین دلیل ، شکسته شدن خط به طور متعارف در جایی اتفاق می افتد که مکث های طبیعی در زبان نیز رخ می دهد - مانند بعد از نگارشی ، در پایان یک فکر یا بین تصاویر مجزا.

عمق خط شکسته است

حتی بیشتر از محتوای شعر ، غالباً خطی است که متن را به عنوان شعر برای افراد قابل تشخیص می کند - یعنی می گویند ، قابل تشخیص است که از نثر متمایز است ، که به همان روش از شکستگی خط استفاده نمی کند. به همین دلیل ، این خط را می توان واحد اساسی شعر در نظر گرفت و خط نشانگر این واحدها را می شکند. بخش هایی که به دنبال آن هستند ، ویژگی های اساسی و کنوانسیون هایی را که حاکم بر راه شکستن خط هستند ، در شعر استفاده می کنند.

طول خط

تا همین اواخر - در قرن نوزدهم - تنها راه پذیرفته شده برای شکستن یک خط مطابق متر شعر بود. به همین دلیل ، داشتن درک جدی از آنچه متر است برای درک چگونگی اطلاع رسانی به استفاده از خطوط خط مفید است. ما جزئیات بیشتری در مورد Meter در صفحه خود ارائه می دهیم ، اما یک آغازگر سریع را در اینجا ارائه می دهیم.

• متر: الگویی از هجا های استرس و بدون فشار که ریتم خطوط شعر را ایجاد می کند. واحدهای متر پا نامیده می شوند. پاها الگوهای استرس متفاوتی دارند. به عنوان مثال ، IAMB یک پا با هجا بدون فشار است و به دنبال آن یک هجا استرس (خوب) است ، در حالی که یک تروچی برعکس است: یک هجا استرس و به دنبال آن یک هجا بدون فشار (P O-ET). کنتورهای شاعرانه توسط نوع و تعداد پاهای موجود در آن تعریف می شوند. به عنوان مثال ، پنتامتر IAMBIC نوعی متر است که معمولاً در شعر مورد استفاده قرار می گیرد که حاوی پنج IAMBS در هر خط است (بنابراین پیشوند "پنتا" ، که به معنی پنج است).

در آیه رسمی (شعر با طرح دقیق و قافیه) و همچنین در آیه خالی (شعر بدون سیم با یک متر دقیق) ، متر شعر طول هر خط را با نیاز به اینکه هر خط حاوی تعداد خاصی از هجا است تعیین می کند. بنابراین ، شعری که به صورت پنتامتر IAMBIC (پنج IAMBS در هر خط) نوشته شده است ، هر ده هجا خطی خواهد داشت ، مانند مثال زیر:

آیا شما را با یک روز تابستان مقایسه می کنم؟شما دوست داشتنی تر و معتدل تر هستید.

در آیه آزاد (شعر بدون هیچ گونه متر یا قافیه خاص) ، طول خط با تمایل شاعر برای ایجاد یک ریتم خاص تعیین می شود ، یا با درج فضای بیشتر در اطراف آنها ، تأکید بیشتری بر کلمات خاص قرار می دهد. در آیه آزاد ، برخلاف آیه رسمی یا خالی ، طول خط ممکن است در طول شعر به طور قابل توجهی متفاوت باشد ، مانند مثال زیر:

بسیاری از راهها برای رقصیدن جیزل ، اما امشب وقتی تماشا می کنید فکر می کنید که او همان چیزی است که هنر است ، موجودات

او هر ژست و ارتباط خود را با زمان فقط یک لحظه قبل از اینکه کاری انجام داد احساس می کند

سرمایه گذاری

تا قرن نوزدهم ، اولین کلمه از هر خط شعر به طور معمول سرمایه گذاری می شد ، خواه آغاز یک جمله جدید باشد یا نه. امروز ، هیچ استانداردی برای سرمایه گذاری در ابتدای خطوط وجود ندارد. برخی از شاعران این کار را انجام می دهند و برخی از شاعران این کار را نمی کنند ، هرچند که به طور کلی به عنوان یک جزئیات تا حدودی رسمی باقی مانده از عصر شعر گذشته دیده می شود. به عنوان مثال ، در اینجا اولین خطوط شعر اولیه جان اشبری است که در ابتدای هر خط جدید از سرمایه گذاری استفاده می کند ، حتی اگر بعداً در زندگی اش ، اشبری ، مانند بسیاری دیگر از شاعران مدرن ، از مشاهده این کنوانسیون در شعر خود متوقف شد.

او بین دریا و ساختمانهایی که از نقاشی پرتره دریا لذت می برد ، نشسته بود. اما دقیقاً همانطور که کودکان تصور می کنند که یک دعا صرفاً سکوت است ، او انتظار داشت که موضوع او با عجله شن و ماسه ، و با تصرف یک قلم مو ، پرتره خود را روی بوم گچ کند.

نقطه گذاری

اگرچه شکسته شدن خط خود تمایل به ایجاد مکث در ریتم یک شعر دارد - و این برای شاعران معمول است که در انتهای خطوط از نگارشی استفاده کنند - شکاف های خط لزوماً با استفاده از سوراخ همزمان نیستند. خطوطی که با نوعی نگارشی به پایان می رسند ، خطوط متوقف شده نامیده می شوند ، در حالی که خطوطی که با نگارشی به پایان نمی رسند ، خطوط enjambed نامیده می شوند. به عنوان مثال ، در این سطوح از رومئو و ژولیت ، خطوط اول ، دوم و پنجم به پایان رسیده اند ، در حالی که سوم و چهارم به آنها تعلق می گیرد:

هنگامی که او خواهد مرد ، او را بگیرید و او را در ستاره های کوچک بریزید ، و او چهره بهشت را آنقدر خوب می کند که تمام دنیا عاشق شب خواهند بود و به آفتاب طغیان عبادت نمی کنند.

شکستن خط و نحو

نحو اصطلاحی است که به ساختار و ترتیب کلمه یک جمله اشاره دارد. به طور کلی ، شاعران خط خط را در شعر خود قرار می دهند تا آنها به طور معناداری نحو جمله را مختل نکنند ، اما در عوض مکث هایی ایجاد می کنند که از مکث های طبیعی گفتار تقلید می کند. با این حال ، این همیشه اینگونه نیست ؛برخی از شاعران برای ایجاد عمد و یا بیان غیر معمول در اشعار خود از خطوط خط استفاده می کنند. استفاده از شکستن خط در این دو روش مختلف اثر بسیار متفاوتی ایجاد می کند. به عنوان مثال ، دو مثال زیر را که از همان کلمات استفاده می کنند استفاده کنید اما در مکان های مختلف از وقفه های خط استفاده می کنند:

یک پیاده روی کوتاه از اتاق من در بوداپست در زیر منطقه کاخ و بیمارستان مورد استفاده در این سنگ ، حمام معروف به نام روداس بود.

یک پیاده روی کوتاه از اتاق من در بوداپست در زیر منطقه کاخ و بیمارستان مورد استفاده در این سنگ ، حمام معروف به نام روداس بود.

مثال اول در بالا از خطوط خط به روشی استفاده می کند که به دنبال نحو جمله بسیار طبیعی تر از مثال دوم است ، که کاملاً جالب است. اما برخی از شاعران می خواهند به این اثر حیرت انگیز دست یابند و از خطوط خط استفاده می کنند تا به طور هدفمند نحوه تغییر یک جمله خاص را تغییر دهند. E. E. Cummings شاعری است که حتی در این راستا پیش رفت تا خطوط را در وسط کلمات بشکند. در اینجا گزیده ای از یکی از اشعار کاممینگ وجود دارد که در مخالفت تهاجمی با نحو طبیعی از وقفه های خط استفاده می کند:

e این پارک e mpty است (هر بدن هر چیز دیگری به جز من 6 e

استراحت خط در مقابل استنزا شکست

در حالی که اکثر این مطلب بر روی شکستن خط متمرکز است ، که یک خط شعر را از بعدی جدا می کند ، استراحت خط از نزدیک با شکستن استنزا (که به آن "استراحت خط دوتایی" نیز گفته می شود) مرتبط است ، که گروه های جداگانه از خطوط به استنزا ها را جدا می کنند. به عنوان مثال ، دو استنزا اول "جاده های سبز" ادوارد توماس دارای دو خط خط و یک شکست استنزا است:

جاده های سبز که در جنگل به پایان می رسد ، در ماه ژوئن با پرهای غاز سفید پراکنده شده است ، مانند نشانه هایی که توسط شخصی که به جنگل رفته است برای نشان دادن مسیر خود به جنگل رفته است. اما او هرگز برنگشته است.

همانطور که در بالا نشان داده شده است ، یک استراحت تنگی معمولاً از یک خط خط از طریق افزایش فضای سفید بین دو خط متمایز می شود. با این حال ، گاهی اوقات - به ویژه هنگامی که شعر در داخل یک قطعه نثر نثر گزیده می شود و می توان به ترتیب با یک برش (/) و یک بریدگی مضاعف (//) به ترتیب نشان داد. در این نماد ، دو تنگی اول "جاده های سبز" به این شکل به نظر می رسد:

جاده های سبز که به جنگل ختم می شود / در ماه ژوئن با پرهای غاز سفید پراکنده شده است ، // مانند مارک هایی که توسط شخصی که به جنگل رفته است به جا مانده است / برای نشان دادن مسیر خود. اما او هرگز برنگشته است.

شعر بدون وقفه خط

برخی از شاعران به جای استفاده از استراحت خط ، به صورت پاراگراف می نویسند. به این نوع شعر اشعار نثر گفته می شود زیرا ظاهر نوشتن نثر را نشان می دهند. در اینجا نمونه ای از شعر نثر توسط شاعر معاصر لوئیز گلاک:

مدتها پیش ، قبل از اینکه من یک هنرمند عذاب باشم ، به مدت طولانی و در عین حال ناتوان از ایجاد دلبستگی های بادوام رنج می برد ، مدتها قبل از این ، من یک حاکم باشکوه بودم که همه یک کشور تقسیم شده را متحد می کردم-بنابراین من توسط ثروتمندان به من گفته شد که من را بررسی کردمنخل. او گفت ، چیزهای عالی از شما جلوتر هستند ، یا شاید پشت سر شما باشند. مطمئناً دشوار است. و با این حال ، وی افزود ، تفاوت چیست؟در حال حاضر شما کودکی هستید که با یک شخص ثروتمند دست دارید. بقیه فرضیه و رویا است.

چگونه می توانید بگویید که شعر بدون وقفه خط چیست؟پاسخ این است که تا حد زیادی به متن وابسته است. این شعر نثر توسط یک شاعر مشهور نوشته شده و در کتابی که توسط اشعار دیگر احاطه شده است ، منتشر شده است. اما حتی اگر اینگونه نباشد ، هر یک از نثر خود حاوی نثر مانند این-با یک آغاز و پایان-می تواند یک شعر نثر در نظر گرفته شود تا زمانی که شخصی که آن را نوشت ، آن را از این طریق تعریف کرده است.

خط غیر سنتی می شکند

در حالی که تمام شکستهای خط که تاکنون نشان داده شده است ، حرکات واضح از یک خط به خط دیگر بوده است ، برخی از خطوط خط مبهم تر یا متفاوت از مواردی که در بالا گفته شد ، متفاوت است.

تورفتگی

خطوط شعر به طور معمول در سمت چپ صفحه تراز می شوند ، اما شاعران گاهی اوقات خطوط تورفتگی را دارند (آنها را از حاشیه لفند دور می کنند) به منظور پیچیده تر شدن خطوط سنتی. تورفتگی به این معنی نیست که یک خط به درستی شکسته نشده است. در عوض ، تورفتگی ، دقیقاً مانند یک خط ، خود را می شکند ، بیان یا ریتم شعر را بیشتر آگاه می کند. به عنوان مثال ، خطی که بیش از سایرین در صفحه قرار دارد ممکن است خوانده شود که مکث کمی طولانی تر از آن قبل از آن یا یک آغاز تأخیر وجود دارد ، گویی که شاعر نفس خود را جلب می کند. در مثال زیر از شعری از جوری گراهام ، استفاده از تورفتگی متناقض است و حتی گاهی اوقات در وسط یک خط قرار می گیرد و یک ریتم متوقف در شعر ایجاد می کند. صرف نظر از بی نظمی تورفتگی ، هرچند ، هر خط جدید در این شعر دارای خط خط خاص خود است.

سپس سیکاداها دوباره مانند Kindling که نمی گیرد. مطابقت با برخی از اتوپیایی ها ، ما دیگر شرایط را به خاطر نمی آوریم. چه چیزی از بین می رفت ، چه چیزی ترمیم شد؟در پشت سر آنها Fogho در بندر ، اعلامیه های خفه کننده از ورود غیرقانونی ، عنکبوت ویرجین ویرجین از گلها ، صدای جانبی ، یک بزهکاری کاملاً بدون خاکستر و سپس دستگیره های فسفور غیرقانونی و غیرقانونی ، دستگیره های فسفر غیرقابل توصیف خود را اکنون از بین می بردند.، کشتی عمق با مخارج فعلی عمق.

خطوط ریخته شده

"خط افتاده" اصطلاحی برای یک خط شعر است که با استفاده از یک سبک خاص از تورفتگی به دو خط جداگانه تقسیم می شود ، به گونه ای که خط اول به سمت چپ صفحه تراز می شود اما خط دوم به گونه ای قرار می گیرداین فقط در زیر نقطه در صفحه شروع می شود که خط اول به پایان رسید. مثال زیر گزیده ای از شعر چارلز رایت است که اغلب از خطوط افتاده استفاده می کرد:

من در اینجا در اینجا ایستاده ام زیرا آن کلمه در جمله خود ، بی نظیر ، نیمی از راحتی است.

دین بیش از هزار سال در حال خراب شدن است. چرا نباید آسمان لکه دار شود ، یادداشت های گمشده برای آهنگ های فراموش شده؟

خطوط افتاده به دلایل مختلف قابل استفاده است. آنها می توانند در وسط خطی که به یکباره بیش از و کمتر از فضای اضافه شده توسط یک خط خط معمولی اضافه شده ، فضا اضافه کنند و همچنین از نظر بصری به شعر اضافه می کنند.

خطوط دویدن

اگر یک شاعر خط شعری را بنویسد که به پایان برسد که در هنگام چاپ کتاب ، در صفحه قرار بگیرد و بدون وقفه در صفحه قرار بگیرد ، آن خط به طور کلی به دو خط شکسته می شود ، جایی که خط دوم در آن قرار دارد تا نشان دهد که منظور از آن استادامه خط قبلی باشد. مثال زیر گزیده ای از شعر CK Williams است که به دلیل استفاده از خطوط اجرا مشهور بود.

دختری که در سال 1971 ، هنگامی که من با خودم زندگی می کردم ، در گفتگو با برخی از دوستان به من دردناک ، افسرده ، افسرده ، به من اشاره کرد که اگرچه در ابتدا او مرا پیدا کرده بود -

من نمی توانم این اصطلاح را به خاطر بسپارم ، برخی از محاوره های تاریخ دار که نشانگر عجیب و غریب ، غیرقابل قبول و خارج از چیزها است-

او تصمیم گرفته است که من بعد از همه خوب باشم. دوازده سال بعد او از هیچ جا به من برمی گردد.

این خطوط در حال اجرا-هرچند که به نظر می رسد خطوط جدید و متمایز هستند-در واقع از وقفه های خط پیروی نمی کنند. تورفتگی ، در این حالت ، نشان می دهد که خط تورفتگی بخشی از خط قبلی است و نباید به تنهایی در نظر گرفته شود.

نمونه های شکست خط

نمونه ای از شکستن خط در مکبث شکسپیر

مانند تقریباً همه آثار شکسپیر ، مکبث در پنتامتر Iambic نوشته شده است. این بدان معنی است که شکستن خط هر ده هجا (کم و بیش) رخ می دهد.

زمانی برای چنین کلمه ای وجود داشت. فردا ، و فردا ، و فردا ، از روز به روز تا آخرین هجا از زمان ضبط شده ، خزش می کنند و تمام روزهای گذشته ما احمقانه هایی را در راه مرگ گرد و غبار روشن کرده اند. بیرون ، بیرون ، شمع کوتاه! زندگی اما سایه ای در حال پیاده روی ، بازیکنی فقیر که ساعت خود را بر روی صحنه می کشد و از آن غرق می شود و بعد دیگر شنیده نمی شود: این یک داستان است که توسط یک احمق ، پر از صدا و خشم گفته می شود و هیچ چیز را نشان نمی دهد.

نمونه ای از شکستن خط در تخم مرغ و ژامبون سبز دکتر سس

خطوط موجود در این کتاب توسط دکتر Seuss از iambic tetrameter استفاده می کند ، به طوری که هر خط شامل هشت هجا است.

من آنها را در یک خانه دوست ندارم. من آنها را با موش دوست ندارم. من آنها را اینجا یا آنجا دوست ندارم. من آنها را در هیچ کجا دوست ندارم. من تخم مرغ و ژامبون را دوست ندارم. من آنها را دوست ندارم ، Sam-i-am.

نمونه ای از شکسته شدن خط در "پایان" رابرت کرلی

این شعر کوتاه از سه کوپل تشکیل شده و از شکستگی های خطی به روش های سنتی و غیر سنتی استفاده می کند. گزیده ای که در اینجا نشان داده شده است ، سه خط اول شعر است. شکست خط اول به طور شهودی با نحو جمله متناسب است و به عنوان مکث عمل می کند که در غیر این صورت یک کاما ممکن است باشد. با این حال ، استراحت خط دوم در نقطه ای اتفاق می افتد که به طور قابل توجهی مغایرت دارد با جایی که نحو مکث را دیکته می کند. نتیجه این امر این است که کلمات "خاکستری" به طرز عجیبی در انتهای خط آویزان می شوند بدون اینکه معنی آنها به هیچ وجه برطرف شود.

وقتی می دانم مردم درباره من چه فکر می کنند ، من به تنهایی خود فرو می رود. خاکستری

کلاه قبلی Sickens را خریداری کرد.

نمونه ای از شکستن خط در "من ، ماکسیموس گلوستر ، برای شما" چارلز اولسون

اولسون یک شاعر نوآورانه بود که از شکستگی خط به روشی غیر سنتی استفاده می کرد. در این گزیده ای از شعر او "من ، ماکسیموس گلوستر ، برای شما" ، سرمایه گذاری در ابتدای خطوط و جملات متناقض است ، تورفتگی به روش های خاص و احمقانه استفاده می شود ، و شکستن خط همیشه در مکانهایی رخ نمی دهد که نحومکث کنید طبیعی به نظر می رسد.

چیزی که بعد از آن ممکن است در اطراف خم لانه قرار داشته باشد (دوم ، زمان کشته شده ، پرنده! پرنده! و آنجا! کم ، ای برکت

سقف ها ، قدیمی ها ، شیب های ملایم که در آن خط الراس که گلها را می نشیند ، که از آن خارج می شوند ،

و پوسته های پوسته شهر من!

چرا نویسندگان از استراحت خط استفاده می کنند؟

نویسندگان از استراحت خط استفاده می کنند زیرا این بخشی از چیزی است که شعر را به شعر تبدیل می کند. شاعران با قرار دادن فضای سفید بیشتر در متن ، قادر به کنترل بیشتری بر سرعت و ریتمی هستند که در آن شعر آنها خوانده می شود ، از این طریق آن را از هر دو زبان روزمره و نثر متمایز می کند. بنابراین از بسیاری جهات ، سوال "چرا نویسندگان از خطوط خط استفاده می کنند" هیچ تفاوتی با این سؤال ندارد که چرا مردم اصلاً شعر می نویسند.

اما این سؤال را ایجاد می کند که چگونه شاعران برای دستیابی به جلوه های مختلف از شکستهای خط استفاده می کنند ، و به نظر می رسد که پاسخ به این سؤال ممکن است به همان اندازه پاسخ های زیادی داشته باشد که امروزه شاعران هستند. با این حال ، معمولاً نویسندگان برای تعیین سرعت و ریتم شعر از استراحت خط استفاده می کنند. به عنوان مثال ، یک شاعر ممکن است برای کند کردن خوانندگان از خطوط کوتاه تر و استراحت خط بیشتر استفاده کند و از آنها بخواهد که به هر کلمه ای که مورد استفاده قرار می گیرد ، توجه بیشتری به هر کلمه ای داشته باشند. از طرف دیگر ، اگر شیوه شعر مکالمه تر باشد یا اگر جملات حاوی ایده های پیچیده ای با بندها باشند ، ممکن است یک شاعر از خطوط طولانی استفاده کند ، زیرا خطوط طولانی تر درک آن آسان تر و سریعتر است. در نهایت ، از وقفه های خط می توان به هر طریقی استفاده کرد که شاعر می خواهد نحوه تحویل متن شعر را به خواننده تغییر دهد.

سایر منابع مفید خطی خط

• صفحه ویکی پدیا در خط شکسته است: توضیحی تا حدودی فنی ، از جمله نمونه های مفید مختلف.
• تعریف فرهنگ لغت از خط خط: تعریف اساسی از شکست خط.
• یک فیلم دوازده دقیقه ای که به طور عمیق توصیف می کند که شکستن خط می تواند بر نحوه خواندن و درک اشعار تأثیر بگذارد.