مقالات بروکینگز-هارتون در مورد خدمات مالی

The Future of the Foreign Exchange Market

به جای یک چکیده ، در اینجا گزیده مختصری از مطالب آورده شده است: آینده بازار ارز ریچارد K. لیونز

این مقاله به آینده بازار ارز با استفاده از دو ایده سازماندهی (و تحریک آمیز) می پردازد:

• - ساختار بازار . سازمان فعلی بزرگترین بازارهای ارز نقطه ای در درجه اول توسط مدیریت ریسک اعتباری هدایت می شود ، بر خلاف رانندگان شناسایی شده در نظریه ریزساختار (مانند مدیریت ریسک بازار ، ضعف اطلاعات نامتقارن و موانع ورود).
• - ساختار اطلاعات. تغییر قیمت در بازارهای ارز نقطه ای در درجه اول توسط اطلاعات پراکنده ، بر خلاف فرض ارتدکس اطلاعات عمومی هدایت می شود.

هر دو ایده برای درک تکامل آینده بازار ارز (FX) بسیار حیاتی هستند ، همانطور که سعی می کنم در این مقاله نشان دهم.

اولین این ایده ها را در نظر بگیرید و چرا من آن را تحریک آمیز می دانم.(این که آیا درست است در بخش زیر مورد توجه قرار گرفته است.) این امر به دیدگاه در زمینه تأمین مالی ریزساختار نیاز دارد. طراحی بازار یک مسئله اصلی در این زمینه است و از طریق لنزهای مالی ریزساختار است که مردم به سؤالات ساختار بازار پرداخته اند. با این حال این زمینه توجه کمی به ریسک اعتباری می کند. در عوض بر سه خط اصلی تمرکز دارد. خط اول ، پیش بینی حتی برچسب "ساختار" ، به طور آزادانه از حوزه سازمان صنعتی وام می گیرد. تأکید در این خط بر بازار [پایان صفحه 253] ساختار هزینه سازنده ، عزیمت از رقابت کامل و موانع ورود است. خط دوم در دهه 1970 پدیدار شد و بر نحوه مدیریت سازندگان بازار ریسک بازار (که به عنوان خط کنترل موجودی گفته می شود) متمرکز شده است. خط سوم در دهه 1980 پدیدار شد و بر نحوه پاسخگویی سازندگان بازار به مضرات اطلاع رسانی (خط اطلاعات نامتقارن) متمرکز شده است. 1 با توجه به ساختار این زمینه ، جای تعجب ندارد که محققان در طول این سه خط به دنبال رانندگان ساختار بودند. در هیچ یک از آنها ریسک اعتباری نقش اصلی را ایفا نمی کند ، با این حال ، مدیریت ریسک اعتباری را تا حد زیادی نادیده می گیرد. 2

اکنون دومین دو ایده سازماندهی را در نظر بگیرید و چرا این نیز تحریک آمیز است. هر مدل کلان اقتصادی در ادبیات گسترده در مورد نرخ ارز ، در یک محیط اطلاعات نسبتاً ویژه قرار می گیرد ، یعنی یکی از آنها فقط با حضور اطلاعات عمومی مشخص می شود. در این مدل ها ، نرخ ارز با ورود عمومی اخبار کلان اقتصادی (در مورد نرخ بهره ، نرخ تورم و موارد دیگر) تعیین می شود. از آنجا که این اطلاعات در دسترس عموم است ، برای القاء حرکت قیمت ، روند معاملاتی (یا به طور خاص ، جریان سفارش) لازم نیست - این اطلاعات مستقیم و لحظه ای به قیمت کاهش می یابد. 3 از یک اقتصاد کلان بپرسید که آیا او معتقد است که اطلاعات خصوصی در بازار ارز وجود دارد ، و او به شماره پاسخ خواهد داد. آنچه او احتمالاً در ذهن دارد ، اطلاعات مربوط به متغیرهای آینده ، مانند نرخ بهره ، در دست یک یا چند نفر (اطلاعات خصوصی "متمرکز") است. برای عملکرد روزمره بازارهای FX ، این نوع اطلاعات به شدت قابل قبول نیست ، که باعث می شود مدل های اطلاعاتی خصوصی تجارت FX به طور طبیعی تحریک آمیز باشد. این تنها هنگامی است که فرد دیگری ، مکمل ، [پایان صفحه 254] از اطلاعات غیر عمومی ، یعنی اطلاعات پراکنده (به عنوان مثال ، واردات و صادرات ، تقاضای محافظت یا ترجیحات ریسک) را در نظر می گیرد که مفهوم تجمع اطلاعات در بازارهای FX می شودکمتر تحریک آمیز

پرداختن به بازار FX با استفاده از این دو ایده سازماندهی مزایای مختلفی دارد. اول ، این امکان را برای آینده بازارهای FX فراهم می کند که به عنوان چیزی بزرگتر از یک سؤال کاملاً خردمندانه قاب بندی شود. این بدان معنا نیست که بعد نهادی به خودی خود مهم نیست. اما اقتصاد شناسان کلان (یعنی بیشتر افرادی که در اقتصاد نرخ ارز کار می کنند) آینده نهادی بازار FX را نسبتاً کسل کننده می دانند. با معرفی ایده دوم ، می توان هر دو دیدگاه - میکرو و کلان را پیوند داد. دوم ، هنگامی که با این دو ایده به طور مشترک رفتار می شود ، می توان از تعامل قوی آنها قدردانی کرد. بخش بعدی مقاله به این "سنتز" و پیامدهای آن برای آینده می پردازد. سرانجام ، این دو ایده سازماندهی پایه ای برای درک چگونگی تفاوت بازارهای FX از بازارهای سهام فراهم می کنند. این بسیار ارزشمند است ، به ویژه در یک جلد مانند این ، زیرا بازارهای سهام ، سهم شیر را در بحث های آینده بازارهای اوراق بهادار جلب می کنند.

اگرچه سازماندهی این مقاله در حدود دو ایده اصلی مزایایی دارد ، اما دارای مضراتی است. این دو ایده به ما امکان می دهد تا عمیق تر به موضوعات کلیدی بپردازیم ، اما.