تغییر رنگ ارزهای دیجیتال

Crypto - CBDC - بیت کوین - USDC - تفاوت ها چیست؟

همه سکه های رمزنگاری یک stablecoin نیست و همه ارزهای دیجیتالی یک رمزنگاری نیست. قرار دادن این کلمات کلیدی به طرز ماهرانه ای فقط برای مکالمات شما در کولر آب مهم نیست. درک خوب از اختلافات برای هر یک از ما در آینده به طور فزاینده ای اهمیت خواهد یافت.

در هر دو اخبار Fintechpress Andeveryday ، احتمالاً در دو سال گذشته بدون گزارش در مورد Crypto ، CBDC ، Stablecoin ، blockchain ، Bitcoin ، USDC ، Diem ، کیف پول سکه ، NFT یا وزوزهای مشابه منتشر نشده است. و اگر می توانید این اصطلاحات فنی ذکر شده در گپ های موجود در میخانه را نیز بشنوید ، موضوع قطعاً در جریان اصلی قرار گرفته است.

با این حال ، در این مکالمات ، همه تفاوت های دقیق بین این کلمات کلیدی را نمی دانند.

بنابراین ارزش آن را دارد که شرایط را روشن و متمایز کنیم. این از سوء تفاهم ها جلوگیری می کند و گفتگوی واضح و کارآمد را در مورد موضوعات مختلف ترویج می کند.

"ارز دیجیتال" به عنوان یک دسته عمومی

من دوست دارم از "ارز دیجیتال" به عنوان یک دسته عمومی برای بیشتر شرایط فنی ذکر شده ، با اشاره به جمع ابزارهای مختلف نوآورانه ، دیجیتال و پرداخت استفاده کنم. این موارد را می توان به سه دسته تقسیم کرد: ارزهای رمزنگاری شده ، مانند بیت کوین ، استابلهایی مانند USDC یا CBDC مانند دلار شن و ماسه باهام.

ارزهای رمزنگاری

نمونه هایی از ارزهای رمزپایه شامل بیت کوین یا خط ، Litecoin ، Bitcoin Cash و بسیاری از آنها است. ارزهای رمزپایه به طور معمول در یک شبکه همسالان غیر متمرکز ، یک blockchain اجرا می شوند ، به این معنی که هیچ واسطه مالی ، مردان میانه یا بانک های مرکزی درگیر نیست. به همین دلیل ، و از آنجا که آنها از پول فیات یا کالایی حمایت نمی شوند ، معمولاً بی ثبات و بسیار سوداگرانه نیز هستند. سکه های رمزنگاری را نمی توان دو بار صادر یا کپی کرد ، نام مستعار است نه ناشناس ، و کاربر معمولاً خودشان را نگه می دارد ، بنابراین صرفاً مسئول اطمینان از از بین رفتن آنها نیست.

استابله

Stablecoins ، مانند سکه USD ، diem از کنسرسیوم فیس بوک یا اتصال از طریق رمزنگاری متفاوت است زیرا آنها به سبد ارزهای فیات یا کالاهایی مانند فلزات گرانبها یا صنعتی متصل می شوند. این اجازه می دهد تا آنها پایدار نگه داشته شوند. یعنی 1 سکه دارای ارزش پایدار ، معمولاً 1 دلار است.

Stablecoins اغلب مبتنی بر یک blockchain است - USDC در blockchain Ethereum قرار دارد ، روی blockchain بیت کوین قرار دارد - اما این لزوماً لازم نیست ، زیرا DIEM غیر مستقر (که در ابتدا به آن LIBRA گفته می شود) آغاز شده توسط کنسرسیوم فیس بوک نشان داده شده است. بشر

دو نوع سکه فوق الذکر به طور مستقیم با دلار مرتبط هستند ، که سازمان های مسئول Stablecoin قول می دهند آنها را در مکان های امن ذخیره کنند. برای Diem/Libra ، که هنوز زنده نیست ، یک گیره به یک سبد مختلط از ارزهای فیات در ابتدا برنامه ریزی شده بود. با این حال ، امروز ، فرض اتصال به ارزهای فردی است. به عبارت دیگر ، به عنوان مثال می تواند یک یورو دییم یا یک دلار آمریکا وجود داشته باشد.

ارز دیجیتال بانک مرکزی با نام CBDC

CBDC یک جانور کاملاً متفاوت است. بانک های مرکزی که توسط ابتکار عمل DIEM/LIBRA Facebook و CO مبهوت شده اند ، در سالهای اخیر انرژی بیشتری را به ارزهای دیجیتال بانک مرکزی خود می ریزند. نمونه هایی از CBDC های پیشرفته ، که برخی از آنها قبلاً از بین رفته اند ، شامل دلار شن و ماسه باهاما ، کامبوج باکونگ ، DCASH کارائیب شرقی و یوان دیجیتال چین است. بانک مرکزی اروپا یک مرحله طراحی دو ساله را در اواسط سال 2021 اتخاذ کرده است ، فدرال فدرال ایالات متحده دو نمونه اولیه را راه اندازی کرده است و بانک ملی سوئیس در حال حاضر خلبان را برای پرداخت های مرزی با فرانسه اداره می کند.

با این حال ، پرتاب گسترده CBDC ها احتمالاً در آینده 5+ سال است.

اما چرا اصلاً باید CBDC داشته باشیم؟از یک طرف ، بانک های مرکزی در حال مقابله با استفاده از پول نقد با CBDC هستند. از طرف دیگر ، آنها مشتاق هستند که ادعا کنند و مسئولیت خود را در مورد ارز رسمی دیجیتال در کشور بر عهده بگیرند.

از آنجا که این موضوع به طیف گسترده ای از مسئولیت های بانک مرکزی لمس می کند ، CBDC ها ، در عین حال ، به دو زیر شاخه تقسیم می شوند. از یک طرف ، "عمده فروشی CBDC" ، که دارای افزایش دیجیتالی شدن و تکه تکه شدن - یا نشانه گذاری - دارایی ها ، یعنی اشیاء ، کالاها ، حقوق است. این دارایی های توکن شده را می توان با پول توکن به طور مؤثر معامله کرد. بنابراین در مورد جریان پول بین شرکت ها و بانک ها است. و از طرف دیگر ، "خرده فروشی CBDC" ، که به جایگزینی پول نقد می پردازد و باید به بانک مرکزی اجازه دهد تا با پول بانک مرکزی دیجیتال از سیاست پولی خود پشتیبانی کند. به عبارت دیگر ، پول دیجیتال به معنای استفاده از شهروندان خصوصی در آینده است.

چه کسی از ارزهای دیجیتال سود می برد؟

البته این به میزان زیادی به ارز مورد نظر بستگی دارد. امروزه ارزهای رمزپایه عمدتاً اشیاء سرمایه گذاری و گمانه زنی هستند ، مانند همتایان خود طلا یا فلزات گرانبها در دنیای واقعی. از طرف دیگر ، از Stablecoins اغلب به عنوان یک ارز انتقال از رمزنگاری به ارزهای فیات استفاده می شود. یعنی وقتی MasterCard یا Visa اجازه معاملات کارت را در بیت کوین امروز اجازه می دهد ، هنگام خرید ، مبلغ موجود در بیت کوین بلافاصله به یک ارز Stablecoin تبدیل می شود و بعداً به ارز مربوط به فیات بازرگان تبدیل می شود. به این ترتیب ، بازرگان در هنگام نوسان نرخ ارز بیت کوین هیچ ضرر مبادله ای را تجربه نمی کند.

و "عمده فروشی CBDC" ، در مورد انتقال پول از بانک های تجاری از جمله مرزی است ، در حالی که CBDC های خرده فروشی ، همانطور که گفته شد ، به دنبال جایگزینی نقدی با یک جایگزین دیجیتالی مشابه برای شهروندان هستند.

آیا مصرف کنندگان "معمولی" نیز باید به ارزهای دیجیتال علاقه مند باشند؟

کاملا! و آنها در حال حاضر هستند. به عنوان مثال ، به دانش من ، ارزهای رمزنگاری شده در این بیماری رونق گرفته است. و در کشورهای در حال توسعه با ارزهای ملی تورمی ، آنها کمی طولانی تر از وسایل نقلیه ذخیره سازی و سرمایه گذاری Asmoney استفاده کرده اند- حتی برای به اصطلاح "جمعیت زیر یا بدون بانک".

آنها همچنین به همراه Stablecoins در دنیای HYPED NFTS (نشانه های غیرقانونی) مورد استفاده قرار می گیرند.

CBDC های خرده فروشی نیز در بعضی مواقع برای مصرف کنندگان جالب خواهد بود ، زیرا آنها جایگزینی برای پول بسیار دوست داشتنی هستند.