5 نوع مختلف فناوری blockchain و نشانه ها ، نمونه هایی برای هر یک

blockchain یک فناوری انقلابی است که بدون نیاز به یک مقام مرکزی ، می تواند معاملات امن و همسالان را امن و همکار فراهم کند. پس از آن ، معاملات را می توان به سرعت ، ارزان و بدون خطر کلاهبرداری انجام داد. Blockchain طیف گسترده ای از صنایع از جمله امور مالی ، مراقبت های بهداشتی و مدیریت زنجیره تأمین را مختل می کند. فناوری blockchain یک دفترچه دیجیتالی است که معاملات را از طریق شبکه ای از رایانه ها ثبت می کند. از طرف دیگر ، توکن ها دارایی های دیجیتالی هستند که ممکن است بتوانید به عنوان یک روش پرداخت در یک شبکه blockchain خاص تجارت یا استفاده کنید. بیایید به همه انواع مختلف فناوری blockchain که در مورد تعریف ، ویژگی ها ، مزایا و معایب آنها بررسی می شود ، نگاهی بیندازیم.

درک انواع مختلف فناوری و نشانه های blockchain برای هر کسی که علاقه مند به بهره مندی از این فناوری نوآورانه باشد بسیار مهم است. ما پنج نوع مختلف فناوری blockchain و نشانه ها را بررسی خواهیم کرد و همچنین برای هر یک نمونه ارائه می دهیم. این که آیا شما یک سرمایه گذار ، توسعه دهنده هستید یا فقط می خواهید در مورد فناوری blockchain اطلاعات بیشتری کسب کنید ، ما درک بیشتری را برای شما فراهم خواهیم کرد.

انواع بلاکچین ها

شماره 1. بلاکچین های عمومی

این شبکه های غیرمتمرکز به هر کسی اجازه می دهند تا در روند اجماع شرکت کند و شرکت کند. آنها معاملات را بر روی یک دفترچه عمومی که شفاف است ضبط می کنند و هر کسی که در شبکه باشد می تواند ببیند.

امکانات

• هرکسی می تواند در شبکه شرکت کند
• معاملات شفاف و ایمن هستند
• حاکمیت غیر متمرکز
• در برابر سانسور بسیار مقاوم است

مثال ها

بیت کوین و اتریوم دو نمونه محبوب از blockchain های عمومی هستند. بیت کوین اولین و پرکاربردترین blockchain است. این مرکز بر معاملات پول الکترونیکی همتا به همتا تمرکز دارد. از طرف دیگر ، اتریوم یک blockchain سازگار تر است که به توسعه دهندگان اجازه می دهد تا برنامه های غیر متمرکز (DAPP) را در شبکه خود ایجاد و مستقر کنند.

مزایای

• سطح بالای شفافیت و امنیت
• حاکمیت غیر متمرکز تضمین نمی کند که هیچ مرجع مرکزی شبکه را کنترل نکند
• blockchains برای گفتار آزاد و رسانه بسیار عالی است زیرا هیچ کس نمی تواند آنها را سانسور کند.

معایب

• مسائل مقیاس پذیری ممکن است تعداد معاملات را که می تواند یکباره پردازش کند ، محدود کند.
• تصمیم گیری در حاکمیت به دلیل نیاز به اجماع در بین همه شرکت کنندگان در شبکه می تواند کند و ناکارآمد باشد.
• عدم حفظ حریم خصوصی می تواند نگرانی برخی از کاربران باشد زیرا معاملات در Blockchain قابل مشاهده است.

شماره 2blockchain های خصوصی

بلاک چین های خصوصی با بلاک چین های عمومی متفاوت هستند. این به این دلیل است که آنها به گروه خاصی از کاربران، سازمان ها یا نهادها محدود می شوند. پس از آن، بلاک چین های خصوصی بیشتر توسط راه حل های سازمانی یا پروژه های دولتی استفاده می شوند که به سطوح بالایی از امنیت و حریم خصوصی نیاز دارند.

امکانات

ما همچنین بلاک چین های خصوصی را به عنوان بلاک چین های مجاز می شناسیم. آنها نسبت به بلاک چین های عمومی محیط کنترل شده تری را ارائه می دهند. فقط شرکت کنندگانی که مجوز دارند می توانند به شبکه بپیوندند، داده ها را بخوانند یا بنویسند و در فرآیند اجماع شرکت کنند. بلاک چین های خصوصی از نوع فرآیند اجماع متفاوتی از بلاک چین های عمومی استفاده می کنند. بلاک چین خصوصی معمولا سریعتر و مقیاس پذیرتر است.

مثال ها

Hyperledger Fabric نمونه ای از یک بلاک چین خصوصی محبوب است که در راه حل های سازمانی استفاده می شود. این یک پلتفرم بلاک چین منبع باز است که به توسعه دهندگان اجازه می دهد تا شبکه های بلاک چین سفارشی را برای موارد استفاده خاص بسازند. Hyperledger Fabric از معماری مدولار استفاده می کند. این به سازمان ها اجازه می دهد تا شبکه را برای برنامه های خاص سفارشی کنند.

نمونه دیگر کوردا است. این یک بلاک چین خصوصی است که به طور خاص برای موارد استفاده سازمانی ساخته شده است. این یک فناوری دفتر کل توزیع شده است که به کسب وکارها اجازه می دهد تا بدون واسطه یا واسطه با یکدیگر معامله کنند. کوردا از یک الگوریتم اجماع منحصر به فرد به نام «سرویس اسناد رسمی» برای اعتبارسنجی تراکنش ها و دستیابی به اجماع استفاده می کند.

مزایا و معایب

مزیت اصلی بلاک چین های خصوصی، کنترل و سفارشی سازی بالایی است که ارائه می دهند. سازمان ها می توانند شبکه را بر اساس نیازها و نیازهای خاص خود سفارشی کنند. آنها همچنین می توانند اطمینان حاصل کنند که فقط شرکت کنندگان مجاز به شبکه دسترسی دارند. بلاک چین های خصوصی نیز سریع تر و مقیاس پذیرتر از بلاک چین های عمومی هستند و آنها را برای راه حل های سازمانی مناسب تر می کند.

یک نقطه ضعف جدی بلاک چین های خصوصی عدم تمرکز آنهاست. بلاک چین های خصوصی برای مدیریت شبکه به یک مرجع متمرکز متکی هستند. این باعث می شود که آنها در برابر حملات و دستکاری آسیب پذیرتر شوند. آنها همچنین به اندازه بلاک چین های عمومی شفاف نیستند.

#3. بلاک چین های کنسرسیومی

بلاک چین های کنسرسیومی متعلق به گروهی از سازمان ها و اداره می شوند. آنها ترکیبی بین بلاک چین های عمومی و خصوصی هستند. آنها کنترل و سفارشی سازی بیشتری را در مقایسه با بلاک چین های عمومی ارائه می دهند، اما همچنان ساختار غیرمتمرکز دارند.

امکانات

blockchain های کنسرسیوم شبکه های مجاز هستند که توسط گروهی از نهادهای از پیش تعیین شده اداره می شوند. آنها می توانند مشاغل ، سازمان ها یا حتی دولت ها باشند. blockchain های کنسرسیوم مانند blockchain های خصوصی عملکرد دارند. تفاوت اساسی این است که آنها به یک سازمان واحد محدود نمی شوند.

مثال ها

R3 Corda و Hyperledger دو blockchain کنسرسیوم هستند. R3 Corda یک بستر blockchain است که در درجه اول برای سازمان های مالی ساخته شده است. این معاملات ایمن ، شفاف و کارآمد را بدون استفاده از واسطه ها امکان پذیر می کند. از طرف دیگر ، Hyperledger یک پروژه منبع باز با هدف توسعه راه حل های blockchain با درجه سازمانی برای انواع صنایع است. اینها می توانند صنایعی مانند بانکداری ، مراقبت های بهداشتی و مدیریت زنجیره تأمین باشند.

مزایا و معایب

یکی از مزیت های blockchains کنسرسیوم این است که آنها امنیت و ناشناس بودن بیشتری را نسبت به blockchain های عمومی فراهم می کنند. آنها همچنین کنترل شبکه بیشتری را ارائه می دهند. این به شرکت کنندگان این امکان را می دهد تا برای اهداف خود ، blockchain را خیاطی کنند.

blockchain های کنسرسیوم می توانند نسبت به blockchain های عمومی کمتر تمرکز کنند. این امر به این دلیل است که آنها متعلق به گروهی از اشخاص منتخب هستند. هنگامی که همه طرفین درگیر باید در مورد هرگونه اصلاح در blockchain توافق کنند ، می تواند منجر به روند تصمیم گیری کندتر شود. راه اندازی و اجرای یک blockchain کنسرسیوم نیز گران است و زمان می برد.

شماره 4بلاکچین های ترکیبی

blockchains هیبریدی مزایای استفاده از blockchain های خصوصی و عمومی را برای افزایش انعطاف پذیری و مقیاس پذیری در ضمن حفظ سطح بالایی از امنیت جمع می کند.

همانطور که از نام آن پیداست ، blockchain های ترکیبی ترکیبی از blockchain های خصوصی و عمومی است. آنها شرکتها را قادر می سازند تا از مزایای هر دو شکل فناوری blockchain بهره مند شوند. blockchains هیبریدی شفافیت و عدم تمرکز Blockchain های عمومی را با حفظ حریم خصوصی و کنترل blockchain های خصوصی ترکیب می کند.

مثال ها

J. P. Morgan Quorum محبوب Blockchain Hybrid را ایجاد کرد. این مجموعه عناصر هر دو blockchain های دولتی و خصوصی را برای ارائه یک بستر بسیار مقیاس پذیر و سازگار ادغام می کند. Dragonchain یکی دیگر از blockchain هیبریدی است. این ویژگی دارای چندین ویژگی از جمله ذخیره سازی داده های ایمن ، قابلیت قرارداد هوشمند و روش های اجماع پیشرفته است.

مزایای

blockchain های ترکیبی دارای چندین مزیت هستند. آنها سازمانها را قادر می سازند ضمن بهره مندی از باز بودن و عدم تمرکز محفظه های عمومی ، کنترل داده ها را حفظ کنند. blockchains هیبریدی نیز مقیاس پذیر تر است و زمان معاملات سریعتر نسبت به blockchain های عمومی دارد. علاوه بر این ، blockchain های ترکیبی حاکمیت و انعطاف پذیری امنیتی اضافی را ارائه می دهند.

معایب

پیچیدگی بیشتر blockchain های هیبریدی در مقایسه با blockchain های عمومی یا خصوصی یکی از نقاط ضعف اصلی آنها است. blockchains هیبریدی برای طراحی و نگهداری آنها منابع بیشتری را می طلبد و آنها را گران تر می کند. علاوه بر این ، از آنجا که blockchains هیبریدی به ترکیبی از مکانیسم های امنیتی از طریق blockchain های دولتی و خصوصی نیاز دارد ، امنیت آنها می تواند بسیار سخت تر باشد.

شماره 5حکیم

یک blockchain حاکمیتی نوعی از blockchain است که به منظور فعال کردن فرآیندهای تصمیم گیری است. blockchain های حاکمیتی برای کمک به فرایندهای تصمیم گیری با دادن بستر غیر متمرکز برای رای دادن به پیشنهادات ، به فرایندهای تصمیم گیری کمک می کنند. آنها امکان تشکیل سازمان های خودمختار غیر متمرکز (DAO) را قادر به تصمیم گیری در کنار هم بدون نیاز به اقتدار متمرکز می کنند.

مثال ها

نمونه ای از یک blockchain حاکمیت Tezos است. این امر به ذینفعان اجازه می دهد تا در مورد پیشنهادات مربوط به توسعه آینده این سکو ، به پیشنهادات رای دهند. Decred نمونه دیگری از این دست است ، که یک رمزنگاری جامعه محور است که به کاربران امکان می دهد در فرایند تصمیم گیری شرکت کنند.

مزایا و معایب

blockchain های حاکمیتی مزایای بسیاری دارند. آنها یک بستر غیر متمرکز برای تصمیم گیری به ما می دهند. این باعث افزایش شفافیت و خطر فساد می شود. blockchain های حاکمیتی همچنین مشارکت بیشتر ذینفعان را امکان پذیر می کنند و منجر به تصمیم گیری بهتر می شوند.

یک نقطه ضعف عمده احتمال حملات حاکمیتی است. این حملات زمانی اتفاق می افتد که گروهی از ذینفعان با هم همکاری می کنند تا روند تصمیم گیری را کنترل کنند. همچنین ایجاد و اجرای بلاکچین های حاکمیتی پیچیده است. این باعث می شود آنها از سیستم های تصمیم گیری متمرکز سنتی گرانتر شوند.

انواع نشانه ها

شماره 1. ارزهای رمزنگاری

رمزارزها توکن های دیجیتال یا مجازی هستند. آنها از رمزنگاری برای ایمن سازی و تأیید تراکنش ها و کنترل ایجاد واحدهای جدید استفاده می کنند. آنها غیرمتمرکز هستند و بدون یک مرجع متمرکز عمل می کنند. ما می توانیم ارزهای دیجیتال را با ارزها یا دارایی های دیگر مبادله کنیم یا از آنها برای خرید کالاها و خدمات استفاده کنیم. ارزهای دیجیتال غیرمتمرکز هستند، از رمزنگاری استفاده می کنند و معمولاً عرضه آن محدود است. آنها همچنین بر روی یک بلاکچین به نوعی عمل می کنند.

مثال ها

بیت کوین اولین ارز رمزنگاری شده و شناخته شده ترین است. لایت کوین و ریپل دو نمونه دیگر هستند. هر ارز دیجیتال ویژگی های خاص خود را دارد و بهترین حالت برای استفاده از آن وجود دارد.

مزایا و معایب

برخی از مزایای ارزهای دیجیتال شامل تراکنش های سریع و ارزان و ماهیت غیرمتمرکز آن ها است. آنها همچنین این پتانسیل را دارند که برای افرادی که در غیر این صورت چنین شانسی را نداشتند، جامعیت مالی فراهم کنند. ارزهای رمزنگاری شده نیز به هیچ کشور یا ارز خاصی وابسته نیستند و ما می توانیم از آنها برای ارسال پول در هر جایی استفاده کنیم.

یکی از معایب ارزهای رمزنگاری شده نوسان بودن آنهاست. ارزش آنها به راحتی می تواند بسیار سریع نوسان کند. آنها همچنین در برابر هک و سایر تهدیدات امنیتی آسیب پذیر هستند. برخی از افراد به دلیل ناشناس بودن نسبی رمزارزها را با فعالیت های غیرقانونی مرتبط می دانند.

#2. توکن های کاربردی

توکن های سودمند نوعی ارز دیجیتال هستند که به مالکان اجازه می دهد به محصولات یا خدمات خاصی در شبکه بلاک چین دسترسی داشته باشند. نهادها آنها را از طریق پیشنهادات اولیه سکه (ICO) یا پیشنهادات اولیه توکن (ITO) تولید و توزیع می کنند. آنها این کار را انجام می دهند تا بتوانند برای پروژه های بلاک چین خود پول جمع کنند. توکن های Utility به تراکنش ها در شبکه های بلاک چین مربوطه خود کمک می کنند.

مثال ها

اتر (ETH) دومین ارز دیجیتال بزرگ از نظر ارزش بازار است. به عنوان سوخت برای تراکنش های بلاک چین اتریوم عمل می کند. اتر به کاربران امکان می دهد هزینه های تراکنش را بپردازند و با قراردادهای هوشمند شبکه تعامل داشته باشند. همچنین برای پرداخت هزینه (dApps) برنامه های غیرمتمرکز ایجاد شده در پلتفرم اتریوم استفاده می شود.

توکن توجه اولیه (BAT) یک توکن کاربردی است که بر روی بلاک چین اتریوم ساخته شده است. برای پاداش دادن به کاربران برای مشاهده و درگیر شدن با تبلیغات استفاده می شود. این واحد پول بومی مرورگر Brave است. آنها برای مشاهده تبلیغات به کاربران با BAT پاداش می دهند. تبلیغ کنندگان همچنین از BAT برای خرید فضای تبلیغاتی در مرورگر Brave استفاده می کنند.

مزایا و معایب

یکی از مزیت های نشانه های ابزار این است که آنها به مشاغل اجازه می دهند بدون تسلیم سهام ، پول نقد جمع کنند. آنها همچنین وسیله ای را برای کاربران فراهم می کنند تا به محصولات و خدمات در شبکه blockchain دسترسی پیدا کنند. علاوه بر این ، از نشانه های ابزار برای پرداخت معاملات در شبکه استفاده می شود.

یک نقطه ضعف این است که آنها هیچ دارایی یا دولت واقعی برای حمایت از آنها ندارند و ارزش آنها به تقاضای بازار بستگی دارد. نکته دیگر این که مقررات هنوز تدوین شده اند و قوانین هنوز در همه جا در مورد نشانه های ابزار وجود ندارد.

شماره 3. نشانه های امنیتی

نشانه های امنیتی دارایی های دیجیتالی هستند که توسط دارایی های دنیای واقعی مانند سهام ، اوراق قرضه یا املاک و مستغلات پشتیبانی می شوند. آنها نماینده مالکیت در یک شرکت هستند. ارزش آنها براساس دارایی زیربنایی است. آنها معمولاً طبق قوانین اوراق بهادار تنظیم می شوند و باید از مقررات مشتری شما (KYC) و ضد پولشویی (AML) پیروی کنند.

قوانین اوراق بهادار نشانه های امنیتی را تنظیم می کنند. این بدان معناست که آنها باید در نهادهای نظارتی ثبت شوند و گزارش های دقیق و الزامات مربوط به انطباق را دنبال کنند. علاوه بر این ، نشانه های امنیتی اغلب به سرمایه گذاران نیاز دارند که معتبر باشند ، به این معنی که آنها باید درآمد خاصی یا الزامات ارزش خالص داشته باشند.

مثال ها

Tzero یک بستر مبتنی بر blockchain است که به سرمایه گذاران امکان می دهد اوراق بهادار سنتی را با فرمت دیجیتال تجارت کنند. این پلتفرم از فناوری blockchain برای ساده سازی صدور ، تجارت و تسویه توکن های امنیتی استفاده می کند. این امر باعث می شود تا سرمایه گذاران ایمن تر و کارآمدتر شوند.

Polymath یک بستر توکن امنیتی است که مجموعه ای از ویژگی ها را به صادرکنندگان و سرمایه گذاران ، از جمله انطباق KYC/AML ، تأیید اعتباربخشی سرمایه گذار و مدیریت توکن ارائه می دهد. آنها به طور خاص بستر نشانه های امنیتی را طراحی کردند و آن را به گزینه ای امن تر و سازگار تر برای صادرکنندگان و سرمایه گذاران تبدیل کردند.

مزایا و معایب

مهمترین مزیت نشانه های امنیتی این است که آنها این فرصت را به ما می دهند تا دارایی هایی را داشته باشیم که سرمایه گذاری در غیر این صورت دشوار باشد. پس از آن ، آنها تجارت و تسویه اوراق بهادار را بسیار کارآمدتر و شفاف تر می کنند.

با این حال ، برخی معایب وجود دارد. نشانه های امنیتی به دلیل مقررات ممکن است پرهزینه و پیچیده باشند. نقدینگی محدود آنها نیز ممکن است یک روند نزولی باشد.

شماره 4نشانه های غیر قابل تغییر (NFTS)

این دارایی های دیجیتالی یک نوع خاص است که مالکیت مواردی مانند هنر ، فیلم ها و کلکسیون ها را اثبات می کند.

NFT ها غیر قابل استفاده هستند ، به این معنی که نمی توان آنها را با NFT دیگری جایگزین کرد. هر NFT دارای شناسه منحصر به فرد و ابرداده های خود در یک blockchain است که امکان تأیید صحت و مالکیت را فراهم می کند.

مثال ها

Cryptokitties و NBA Top Shot دو نمونه از NFT ها یا نشانه های غیر قابل قربانی هستند. در حقیقت ، NFTS شما را از هر چیزی از هنر گرفته تا موسیقی گرفته تا موارد بازی ویدیویی به شما نشان می دهد.

مزایا و معایب

آنها پتانسیل انقلابی در نحوه تفکر ما در مورد مالکیت و اصالت دارایی های دیجیتال دارند.

با این حال ، NFT ها همچنین اشکالاتی بالقوه دارند. یکی از نگرانی ها تأثیر زیست محیطی آنها است. روند ایجاد و تأیید NFT به مقدار قابل توجهی انرژی نیاز دارد که می تواند در انتشار کربن نقش داشته باشد. علاوه بر این ، ارزش NFT ها می توانند بی ثبات و در معرض گمانه زنی ها باشند و منجر به نگرانی در مورد حباب ها و تصادفات بازار می شوند.

NFT ها نمایانگر یک مرز جدید و هیجان انگیز در دنیای فناوری blockchain هستند ، با این امکان که می توانند به روشی که ما در مورد مالکیت دیجیتال و اصالت فکر می کنیم ، متحول شود. در حالی که مطمئناً خطرات و چالش های مرتبط با NFT ها وجود دارد ، ویژگی های منحصر به فرد و مزایای بالقوه آنها باعث می شود که آنها به یک فناوری که ارزش تماشای آنها را در سالهای آینده نشان می دهد.

5 نوع مختلف از فناوری و نشانه های blockchain ، نمونه ای برای هر سؤالات متداول (که اغلب سؤال می شود)

تفاوت بین blockchain های دولتی و خصوصی چیست؟

blockchain های عمومی توسط هیچ نهاد واحد کنترل نمی شوند و به کسی اجازه می دهند که به آن بپیوندد ، در حالی که blockchain های خصوصی به کاربران یا سازمان های خاص محدود می شوند.

blockchain کنسرسیوم چیست؟

یک blockchain کنسرسیوم به طور مشترک متعلق به گروهی از سازمان ها است و در عین حال که عدم تمرکز را حفظ می کند ، کنترل بیشتری را امکان پذیر می کند.

نشانه های ابزار چیست؟

از نشانه های ابزار برای دسترسی یا پرداخت خدمات در یک بستر خاص یا اکوسیستم ، مانند اتر (ETH) در شبکه اتریوم استفاده می شود.

نشانه های امنیتی چیست؟

نشانه های امنیتی مالکیت در یک دارایی را نشان می دهند و اغلب مشمول مقررات اوراق بهادار هستند.

نشانه های غیر قابل تغییر (NFT) چیست؟

NFTS دارایی های دیجیتالی یک نوع خاص است که به شما نشان می دهد یک مورد یا یک مورد خاص از جمله هنر ، موسیقی یا املاک و مستغلات مجازی است.