مفهوم نسبت خطر

خطر نسبی ، تعداد لازم برای درمان و نسبت شانس چیست؟

گروه عصب شناسی کامشوار پراساد ، انستیتوی علوم پزشکی هند (AIIMS) ، دهلی نو ، هند

آدرس مکاتبات: اتاق کامشوار پراساد شماره 704 ، گروه عصب شناسی ، C. N. Center ، انستیتوی علوم پزشکی هند ، هندوستان جدید هند

منبع پشتیبانی: هیچ ، تضاد منافع: هیچکدام

doi: 10. 4103/0972-2327. 37814

اثرات مداخله به بهترین وجه در یک کارآزمایی کنترل شده تصادفی (RCT) اندازه گیری می شود و با استفاده از اقدامات مانند اختلاف خطر ، تعداد مورد نیاز برای درمان (NNT) ، خطر نسبی یا نسبت شانس می تواند به روش های مختلفی بیان شود. اختلاف خطر (RD) تفاوت در خطر وقوع نتیجه بین گروه کنترل و آزمایش است. گروه کنترل در معرض مداخله قرار نمی گیرد ، در حالی که گروه آزمایشی همان گروهی است که در معرض مداخله قرار می گیرد. خطر ابتلا به نتیجه در گروه کنترل نیز ریسک پایه نامیده می شود. NNT معکوس از اختلاف خطر است و تعداد بیماران مورد نیاز برای معالجه را نشان می دهد تا از یک رویداد نتیجه اضافی جلوگیری شود. اختلاف خطر و NNT اقدامات مطلق اثر است. خطر نسبی (RR) یک معیار نسبی است و نسبت خطر در گروه در معرض آن به گروه غیر قابل توجه است. کاهش خطر نسبی (RRR) یک منهای RR است و کسری (یا درصد) خطر پایه را نشان می دهد که با قرار گرفتن در معرض مداخله کاهش می یابد. نسبت شانس (OR) نسبت شانس داشتن این رویداد در گروه در معرض آن در گروه غیرمستقیم است. این اقدامات برای اهداف مختلف مناسب است و برای حوزه های انتخابیه مختلف جذاب است. نسبت شانس تنها معیار مناسب برای استفاده در رگرسیون لجستیک و مطالعات کنترل مورد است.

کلمات کلیدی: تعداد مورد نیاز برای درمان ، نسبت شانس ، خطر نسبی

ما می خواهیم بدانیم: "درمان چقدر خوب است؟"ما می خواهیم یک جمله را با یک چهره برای پاسخ به این سوال داشته باشیم. با این حال ، در زندگی ، یک رقم برای انتقال اهمیت کامل بسیاری از وقایع کافی نیست. به عنوان مثال ، از فرزندانمان می پرسیم: علائم شما چقدر خوب است؟اگر او 99 ٪ پاسخ دهد ، ما احساس خوشحال می کنیم. با این حال ، به زودی ما می خواهیم بدانیم که آیا این بهترین کلاس در کلاس است - به عبارت دیگر ، موقعیت وی نسبت به سایر دانش آموزان چیست. چند دانش آموز در زیر این علائم دارند؟چند علامت بالاتر از این وجود دارد؟این برای دانستن موقعیت نسبی اوست. این از نظر صدک شرح داده شده است. درصد نمرات از نظر مطلق 99 است ، اما این امکان وجود دارد که بیشتر دانشجویان آن را داشته باشند (امتحان بسیار آسان بود). برخی از خدمات تست از درصد ، صدک ، درجه (A1 ، A2 ، B1 و غیره) و GPA (میانگین نمره نمره) برای توصیف نتایج استفاده می کنند. هر رقم ممکن است دیدگاه متفاوتی داشته باشد و ممکن است برای حوزه های انتخابیه مختلف جذاب باشد. به همین دلیل است که بازارهای سهام همیشه حداقل از دو شکل برای توصیف آنچه در آن روز اتفاق افتاده است استفاده می کنند: معمولاً یکی برای توصیف تفاوت در ارقام واقعی (تفاوت مطلق) و دیگری برای توصیف آن از نظر درصد (نسبت به شکل باز).

اثرات مداخله اغلب به بیش از یک روش بیان می شود. دولت ها اغلب اصلاحات اقتصادی (مداخلات) را برای کاهش بیکاری معرفی می کنند. معمولاً ، ما در روزنامه ها برخی از حقایق مشابه این را می خوانیم: اصلاحات اقتصادی نرخ بیکاری را از 5 ٪ به 3 ٪ کاهش می دهد ، در نتیجه 40 ٪ آن را کاهش می دهد. چگونه آنها با این ارقام روبرو می شوند؟من اغلب از شرکت کنندگان در کارگاه سؤال کرده ام و جواب درست را به دست آورده ام ، یعنی اگر نرخ بیکاری پایه 5 ٪ به عنوان 100 ٪ گرفته شود ، 3 ٪ 60 ٪ می شوند و از این رو کاهش 2 ٪ 40 ٪ می شود. ما برای بسیاری از اقدامات با گزارش های مشابه روبرو می شویم. تورم ممکن است از 5 به 4 ٪ کاهش یابد تا به عنوان کاهش 20 ٪ گزارش شود. شکل پایه 5 ٪ در هر دو مورد به عنوان 100 ٪ گرفته شده است و کاهش از نظر درصد از ارزش پایه بیان شده است. در مورد بسیاری از آزمایشات مداخله ، شکل گروه کنترل به عنوان شکل پایه عمل می کند. واضح است که تفاوت بین پایه و رقم فعلی فقط در صورت وجود نرخ بیکاری و 1 ٪ در صورت تورم فقط 2 ٪ است. با این حال ، از نظر درصد ، آنها به ترتیب 40 و 20 ٪ هستند. بنابراین ، می توانیم ببینیم که تغییرات از نظر اختلاف یا درصد قابل بیان است. تغییرات ناشی از مداخلات درمانی نیز می تواند از نظر هر دو تفاوت و همچنین درصد بیان شود. به عنوان مثال ، یک درمان خطر مرگ و میر را از 5 به 3 ٪ کاهش می دهد ، یعنی اختلاف 2 ٪ یا درصد کاهش 40 ٪. به زبان داروهای مبتنی بر شواهد ، 5 ٪ به عنوان ریسک پایه نامیده می شود ، 3 ٪ خطر نسبی نامیده می شود ، تفاوت 2 ٪ تفاوت خطر نامیده می شود و 40 ٪ کاهش خطر نسبی نامیده می شود. خطر پایه معمولاً از خطر مشاهده شده در گروه های کنترل ناشی می شود. خطر نسبی از نسبت خطر در گروه درمانی آزمایشی به خطر در گروه کنترل ناشی می شود.[1] بقیه را می توان به راحتی محاسبه کرد. محاسبات در زیر با یک مثال فرضی نشان داده شده است.

اجازه بدین مثالی را مطرح کنیم. ما می خواهیم بدانیم که آیا درمان ، به عنوان مثال ، با RT-PA (فعال کننده پلاسمینوژن بافت نوترکیب) باعث نجات جان بیشتر در بیماران مبتلا به سکته مغزی ایسکمیک حاد می شود. ما یک مطالعه تصادفی انجام می دهیم ، مثلاً در مورد 400 بیمار - 200 نفر R T-PA (گروه A) را دریافت می کنند و 200 نفر دیگر دارونما دریافت می کنند (گروه B). در گروه A ، 40 بیمار می میرند ، در حالی که در گروه B ، 50 بیمار می میرند. بگذارید ارقام را در جدول 2 � 2 قرار دهیم [جدول - 1].

واضح است که RT-PA برخی از جان خود را نجات داده است. اگر RT-PA داده نمی شد ، 50 بیمار در هر گروه جان خود را از دست می دادند. RT-PA 160 بیمار (از 200) بیمار را نجات داد ، در حالی که بدون آن ، تنها 150 بیمار زنده مانده بودند. RT-PA 10 جان اضافی را نجات داد. برای صرفه جویی در 10 جان اضافی ، ما 200 بیمار مبتلا به RT-PA را درمان کردیم. بنابراین ، برای صرفه جویی در 1 عمر اضافی ، تعداد مورد نیاز برای درمان 200/10 = 20 بیمار است. تعداد مورد نیاز برای درمان نیز "t" نامیده می شود.[2] بنابراین ، NNT در این مطالعه 20 است. ما بعداً این مورد را بررسی خواهیم کرد.

اختلاف خطر (کاهش خطر مطلق)

درصد یا نسبت مرگ نیز "خطر" یا احتمال مرگ نامیده می شود. نتایج آزمایش فرضی فوق الذکر از نظر درصد در [جدول - 2] بیان شده است. بنابراین ، خطر مرگ در گروه درمانی (r_t) = 40/200 = 1/5 = 0. 2 = 20 ٪.

خطر در گروه کنترل (R_c) = 50/200 = 1/4 = 0. 25 = 25 ٪.(این ریسک در گروه کنترل نیز "ریسک پایه" و میزان رویداد کنترل نامیده می شود.)

بنابراین ، تفاوت در ریسک (اختلاف خطر) = 20 ٪ -25 ٪ = -5 ٪.

بنابراین ، درمان باعث ایجاد (کاهش) -5 ٪ در معرض خطر می شود. اختلاف خطر همچنین کاهش خطر مطلق (ARR) نامیده می شود. علامت منفی (-) نشان می دهد که با درمان کاهش خطر وجود دارد. اگر هیچ تاثیری در درمان وجود نداشته باشد ، خطر در گروه درمانی نیز 25 ٪ و اختلاف خطر (یا ARR) 0 (25-25 ٪) خواهد بود.

بنابراین ، یکی از معیارهای تأثیر درمان ، اختلاف خطر (که به آن ARR نیز گفته می شود) است ، که به سادگی تفاوت در خطر بین گروه درمان و کنترل است (r_t- r-r_c ).

نسبت ریسک (خطر نسبی) و کاهش خطر نسبی

همچنین می توانیم نسبت بین دو خطر را در نظر بگیریم و آن را نسبت خطر (RR) بنامیم. به طور معمول ، خطر در گروه درمانی در شماره ساز و در گروه کنترل در مخرج قرار می گیرد. به این معنا که،

نسبت خطر = خطر در گروه درمانی/ خطر در گروه درمانی

نسبت خطر نیز "خطر نسبی (RR)" نامیده می شود. این به ما می گوید که چه نسبت (یا کسری) یا درصد از خطر پایه در گروه درمانی باقی مانده است.(ریسک پایه خطر در گروه کنترل است.) ممکن است دوست داشته باشید این را به عنوان ریسک باقیمانده به خاطر بسپارید ، که به خوبی با مخفف "RR" متناسب است.

اگر درمان کاملاً ناکارآمد باشد ، خطر در گروه درمانی همانند گروه کنترل ، یعنی 25 ٪ خواهد بود. از این رو،

در مثال ما ، خطر کاهش می یابد. این 100 ٪ باقی نمی ماند. نسبت به خطر پایه 80 ٪ می شود.(خطر نسبی 80 ٪ است). بنابراین از نظر نسبی کاهش 20 ٪ یا کاهش خطر نسبی (RRR) (100 - 80) ٪ = 20 ٪ است.

به عبارت دیگر RRR = 100-RR (در درصد) یا 1-RR (در اعشار).

می توان مشاهده کرد که ARR (کاهش خطر مطلق) یک اندازه گیری مطلق است ، در حالی که RRR (کاهش خطر نسبی) یک معیار نسبی است. ARR به ما می گوید که این درمان از نظر واقعی (مطلق) چقدر تفاوت ایجاد می کند ، در حالی که RRR به ما می گوید که کاهش خطر درمان را از نظر نسبی چقدر کاهش می دهد (نسبت به خطر پایه که برای این کار 100 ٪ است).

تعداد لازم برای درمان (NNT)

می توانید از اختلاف خطر NNT مطلع شوید. اختلاف خط ر-5 ٪ به معنای 5 مرگ کمتر (منهای) در هر 100 بیمار تحت درمان است. به عبارت دیگر ، برای جلوگیری از پنج مرگ ، باید 100 بیمار را معالجه کنیم. بنابراین ، برای جلوگیری از مرگ ، NNT 100/5 = 20 است. ما به راحتی می توانیم رابطه را ببینیم. 5 ٪ از نظر کسری در 5/100 ، در حالی که NNT 100/5 است. بنابراین ، ما برای یافتن NNT باید چه کاری انجام دهیم؟سه مرحله وجود دارد: اول ، تفاوت در خطر را پیدا کنید. دوم ، این را به صورت کسری بنویسید (بدیهی است ، با مخرج 100). سوم ، کسری را معکوس کنید تا 100 نفر در عدد و تفاوت (در ٪) در مخرج داشته باشید. لغو و گرد را انجام دهید. رقمی که به دست می آورید NNT است. اگر اعشار را ترجیح می دهید می توانید این کار را در دو مرحله انجام دهید: ابتدا اختلاف خطر یا ARR را پیدا کنید (مثلاً 0. 05). سپس ، معکوس ، یعنی 1/اختلاف خطر یا 1/arr.

هر زمان که NNT در نظر گرفته شود ، باید دوره پیگیری را مشخص کنیم که تفاوت آن مشاهده شد و نتیجه نامطلوب که از آن جلوگیری شد. NNT معمولاً فقط زمانی معقول می شود که درمان از نظر آماری تفاوت معنی داری ایجاد کند.

چقدر خوب است؟خوب ، هیچ چهره جادویی وجود ندارد. برای یک داروی ارزان قیمت و بدون عوارض جانبی ، یک NNT قابل قبول ممکن است 100 یا حتی 200 باشد. در حالی که برای جراحی خطرناک ممکن است فقط 20 باشد. NNT های قابل قبول ممکن است برای پیشگیری کننده در مقابل "درمان فعال" متفاوت باشند. به عنوان یک راهنمای کلی ، برای درمان های فعال ، NNT قابل قبول ممکن است 20 یا 25 باشد. با این حال ، برای درمان پیشگیرانه ، حتی می تواند 250 یا 500 باشد.

لازم به ذکر است که همیشه فرض می کنیم که درمان خطر را کاهش می دهد. گاهی اوقات، درمان ها مضر هستند. آنها خطر را افزایش می دهند. در این مورد، چیزی که به دست می آوریم NNT است که باعث یک مرگ یا آسیب اضافی می شود. بنابراین، ما باید بفهمیم که درمان چه می کند؟ما باید NNT را بر این اساس تفسیر کنیم. با این حال، مشخص است که حتی درمان های موثر و مفید نیز اغلب اثرات نامطلوبی دارند. ما می توانیم NNT را برای جلوگیری از یک پیامد نامطلوب یا NNT برای ایجاد یک آسیب اضافی (به عنوان مثال، یک رویداد نامطلوب یا NNT برای ایجاد یک رویداد نامطلوب) کشف کنیم. مورد دوم گاهی اوقات NNH (تعداد مورد نیاز برای آسیب رساندن) نامیده می شود.

برای جمع بندی، ما چهار معیار اثر درمان را در مثال خود پوشش داده ایم: (1) تفاوت ریسک یا ARR = -5٪ ی ا-0. 05.(2) NNT = 20;(3) RR (نسبت ریسک یا ریسک نسبی) = 80% یا 0. 8; و (4) کاهش ریسک نسبی (RRR) = 20% یا 0. 2.

معیارهای RD (ARR)، NNT، RR و RRR عموماً برای ارتباط بین پزشکان کافی هستند و برای مقابله با اکثر موقعیت ها کافی هستند. با این حال، در مواقعی، همانطور که در مطالعات مورد شاهدی مشاهده شد، هیچ یک از اقدامات را نمی توان اعمال کرد. معیاری که برای این نوع مطالعات و همچنین سایر مطالعات اعمال می شود، بر اساس شانس است (برخلاف همه موارد ذکر شده در بالا که بر اساس احتمالات یا خطرات هستند).

نسبت شانس (OR) [3]

معمولاً می گوییم که شانس برد تیم انگلیس در مسابقه کریکت 1:4 است. چه مفهومی داره؟به این معنی است که اگر یک شانس برای برنده شدن وجود داشته باشد، چهار شانس برای باخت وجود دارد. به عبارت دیگر، یک شانس از پنج (20%) شانس برنده شدن و چهار شانس از پنج (80%) باخت وجود دارد. شانس همان احتمال است. احتمال 1:4 به معنای 20% احتمال برد و 80% احتمال باخت است. بنابراین، شانس هر دو طرف سکه را در نظر می گیرد - برد در مقابل باخت، مرگ در مقابل بقا، بهبود در مقابل زوال. شانس 1:4 برابر است با �، یعنی 0. 25 یا 25%. می بینید که 25% شانس برنده شدن یعنی 20% احتمال برنده شدن. ممکن است این رابطه متقابل را نادیده بگیرید. باید در نظر داشت که عبارت شانس مستلزم احتمال یک روی سکه (به عنوان مثال برنده شدن) در صورت و احتمال طرف دیگر سکه (بازنده، در مثال ما) در مخرج است.

مثالی را در نظر بگیرید، مثلاً 20 درصد از بیماران گروه درمان فوت کردند، یعنی 80 درصد در گروه درمان زنده ماندند. بنابراین، احتمال مرگ در گروه درمان چقدر است؟به یاد داشته باشید، برای شانس، ما به شانس (احتمال) مرگ در صورت، یعنی 20٪ و شانس بقا در مخرج، یعنی 80٪ نیاز داریم. بنابراین، شانس 20٪ / 80٪ (در اعشار، 0. 2/0. 8) خواهد بود. این برابر است با �

در حال حاضر، مثلاً 25 درصد از بیماران گروه کنترل فوت کردند، که نشان می دهد 75 درصد زنده مانده اند. بنابراین احتمال مرگ در گروه کنترل 25/75 درصد است.(یا 0. 25/0. 75) = 1/3.

بنابراین، نسبت شانسی که معمولاً شانس مرگ (یا هر عارضه نامطلوب) را در گروه درمان به عنوان شمارنده دارد و شانس مرگ در گروه دارونما در مخرج برابر با �/⅓ = � χ ⅓ = � � خواهد بود. 3 /₁= � = 0. 75 (یا 75٪) بنابراین، یک راه برای بیان اثر درمان، نسبت شانس = 0. 75 (=75٪) است. دوباره OR را می توان به عنوان "Odds Remaining" تفسیر کرد. بنابراین، OR 75٪ است. بنابراین، کاهش شانس (100 - 75)٪ = 25٪ است.

دو موقعیت رایج دیگر وجود دارد که در آن نسبت شانس استفاده می شود:

مطالعات مورد شاهدی: برآورد خطر نیاز به مطالعات پیگیری (کوهورت) دارد. مطالعات مورد شاهدی شامل پیگیری نمی شود. محققینی که چنین مطالعاتی را انجام می دهند، افراد را بر اساس حضور (موارد) یا عدم حضور (کنترل) نتیجه انتخاب می کنند و سپس وضعیت مواجهه آنها را تعیین می کنند. تنها معیار تأثیری که می توان در مطالعات مورد شاهدی تخمین زد «نسبت شانس» است. مطالعات مورد شاهدی طرح انتخابی زمانی است که فراوانی بیماری کم است. و در چنین شرایطی، نسبت های شانس به نسبت ریسک تقریبی می کنند.

رگرسیون لجستیک: هنگامی که نتیجه باینری است (بله/خیر، مرگ/بقا، بهبودی/عدم بهبودی)، آنگاه نقش مستقل عوامل تعیین کننده (متغیرها) چندگانه نتیجه را می توان با استفاده از یک نوع تحلیل چند متغیره، به نام رگرسیون لجستیک، مطالعه کرد. این رگرسیون نسبت های شانس مرتبط با هر عامل تعیین کننده را در رابطه با نتیجه تخمین می زند. تفسیر این نسبت شانس همان است که در بالا توضیح داده شد (OR برابر با یک نشان دهنده عدم ارتباط مستقل بین متغیر و نتیجه است و مقادیر OR به طور قابل توجهی کمتر یا بیشتر از یک نشان دهنده ارتباط مستقل بین متغیر و نتیجه است.

اثر درمان در مثال ما را می توان به چند روش بیان کرد:

آ. خطر مرگ از 25 به 20 درصد کاهش یافته است.

بتفاوت ریسک یا کاهش ریسک مطل ق-5٪ است (5/100)

ج. NNT 100/5 است، یعنی 20

د. نسبت ریسک یا خطر نسبی = 20/25 ٪ = 0. 8 یا 80 ٪

ه. کاهش خطر نسبی = 20 ٪

f. نسبت شانس = 0. 75 یا 75 ٪

گرم. کاهش شانس 25 ٪ است

اگر شما تولید کننده مواد مخدر هستید ، انتخاب ترین اقدام شما چیست؟بدیهی است که کاهش شانس 25 ٪. انتخاب دوم شما چیست؟کاهش خطر نسبی 20 ٪. هر دو نسبت به شانس یا خطرات موجود در گروه کنترل (به عنوان 100 ٪) هستند که به ترتیب 25 یا 20 ٪ کاهش می یابد. از نظر واقعی ، درمان چقدر تفاوت ایجاد می کند؟فقط 5 ٪این به خوبی توسط NNT اسیر شده است ، یعنی 20 بیمار باید تحت درمان قرار گیرند تا از مرگ اضافی جلوگیری شود. همه از نظر فنی اقدامات صحیح هستند و هرکدام یک دیدگاه در مورد تأثیر درمان ارائه می دهند.

چرا اقدامات تأثیر زیادی (شایستگی های نسبی و demerits) وجود دارد؟

فرض کنید شما راضی هستید که هیچ گونه تهدیدی برای اعتبار مطالعه وجود ندارد. شما آماده هستید تا به نتایج نگاه کنید. اما ، اجازه دهید لحظه ای دلهره کنیم.

افراد مختلف ممکن است برای اهداف مختلف و به روش های مختلف به همان نتیجه نگاه کنند.[4] ، [5] یک نمونه بارز برای این است که چگونه نتیجه یک تحقیق خاص از بیمار توسط ارائه دهندگان مراقبت های مختلف مشاهده می شود. CT مغز یک بیمار را که مشکوک به سکته مغزی خونریزی است ، در نظر بگیرید. پزشک اورژانس CT را بررسی می کند تا ببیند آیا این ظن وی را تأیید می کند یا خیر. اگر بله ، او پرونده را به یک متخصص مغز و اعصاب ارجاع می دهد. این متخصص مغز و اعصاب آن را بررسی می کند تا مشخص کند که آیا این سایت برای خونریزی فشار خون بالا معمولی است و حجم هماتوم را برای آگاهی از بیمار یا بستگان در مورد پیش آگهی بیمار محاسبه می کند. اگر او فکر کند که پیش آگهی به تنهایی با معالجه پزشکی مطلوب نیست ، پس او این پرونده را به یک جراح مغز و اعصاب ارجاع می دهد که سعی می کند تعیین کند که آیا هماتوم قابل عمل است یا فایده در مقابل خطر جراحی در این هماتوم چیست (بسیاری از موارد دیگر وجود دارد ،اما بگذارید فقط از موارد فوق برای تصویر استفاده کنیم). به همین ترتیب ، نتایج یک مطالعه مشتری های زیادی دارد. هر مشتری وقتی به نتایج نگاه می کند ، هدف متفاوتی در ذهن دارد.

بگذارید یک مطالعه را در نظر بگیریم که درمان سکته مغزی در "واحد سکته مغزی" در مقابل "بخش پزشکی عمومی" را مقایسه کرد. نتایج بسیاری از مشتری ها با اهداف مختلف در ذهن دارند.

1. اداره بیمارستان می خواهد در مقایسه با سیاست درمانی فعلی بیماران سکته مغزی در بخش پزشکی عمومی ، اثربخشی واحد سکته مغزی را بشناسد.
2. پزشک می خواهد بداند که چه فایده ای برای بیمارانش ارائه می دهد. او انواع مختلفی از بیماران را می بیند. برخی از بیماران جوان با عوامل خطر کمی و سکته مغزی خفیف هستند. با 2 ٪ خطر نهادینه سازی بگویید. برخی از بیماران با عوامل خطر زیادی پیر هستند و سکته مغزی شدید با (مثلاً) 90 ٪ خطر مرگ یا وابستگی دارند. پزشک می خواهد از مزایای هر نوع بیماران بداند.

بر این اساس ، ما می خواهیم اقدامات اثر را انجام دهیم:

1. درک آنها آسان است ،
2. ایده ای از اثربخشی هزینه ارائه دهید ،
3. به طور معناداری برای همه نوع بیماران قابل اجرا هستند ، و
4. همان ایده را حتی در صورت اندازه گیری نتایج نامطلوب (به عنوان مثال ، مرگ) یا مطلوب (به عنوان مثال ، بقا) منتقل کنید.

تعداد لازم برای درمان (NNT)

بیایید یک مطالعه فرضی را در نظر بگیریم که نشان می دهد 50 ٪ از بیماران سکته مغزی که در بخش پزشکی عمومی تحت درمان قرار می گیرند (از این پس به نام "بخش") نهادینه شده اند ، در حالی که تنها 25 ٪ در گروه تحت درمان در یک واحد سکته مغزی قرار داشتند. بنابراین ، واحد سکته مغزی تفاو ت-25 ٪ (25-50 ٪) را ایجاد کرده و NNT از 4 را به خود اختصاص داده است. این بدان معنی است که چهار بیمار برای جلوگیری از نهادینه شدن یک بیمار مبتلا به سکته مغزی باید در واحد سکته مغزی تحت درمان قرار گیرند.

مدیر بیمارستان هزینه واحد سکته مغزی را محاسبه می کند. به طور متوسط ، اگر 5000 دلار باشد ، او به راحتی می تواند ببیند که 20000 دلار برای جلوگیری از نهادینه شدن باید هزینه شود. او می تواند به راحتی هزینه نهادینه سازی در مقابل درمان واحد سکته مغزی را مقایسه کرده و تصمیم بگیرد. بنابراین ، یک مزیت NNT این است که در مورد مقرون به صرفه بودن ، ایده ای سریع (حتی اگر بسیار خشن) ارائه می دهد.

NNT یک مزیت دیگر دارد. این امر زمانی آشکار می شود که ما با نتیجه فرکانس بسیار پایین سر و کار داریم. به عنوان مثال ، ماموگرافی میزان میزان مرگ و میر ناشی از سرطان پستان را از 0. 08 به 0. 02 ٪ ، یعنی اختلاف 0. 06 ٪ کاهش می دهد. NNT به نظر می رسد 1666 است. این بدان معنی است که 1666 خانم باید 7 سال ماموگرافی منظم داشته باشند تا از مرگ یک سرطان پستان جلوگیری شود. شما ممکن است این نمایندگی را آسانتر و قابل درک تر از اختلاف 0. 06 ٪ بدانید. بنابراین ، NNT کمک می کند تا یک اعشاری کوچک را به یک شکل گرد تبدیل کند که قابل درک تر باشد. بنابراین ، دو مزیت NNT به شرح زیر است:

(i) این یک روش آسان برای به دست آوردن ایده ای از هزینه و سود را فراهم می کند.

(ب) توسط سیاست گذاران و پزشکان به راحتی درک می شود.

با این حال ، NNT نیز مضرات دارد:

(i) به عنوان مثال ، اگر با بیمار ارتباط برقرار می کنید و می گویند ، چهار بیمار برای نجات یک بیمار اضافی باید تحت درمان قرار گیرند ، ممکن است بیمار بپرسد: آیا من احتمالاً در میان سه نفر دیگر که احتمالاً ممکن است نجات یافته باشممی میرند؟به عبارت دیگر ، این برای یک بیمار به راحتی قابل تفسیر نیست.

اختلاف خطر (RD) یا کاهش مطلق خطر (ARR)

اختلاف خطر سه شایستگی دارد:

(i) محاسبه و تفسیر آسان: شما فقط باید تفریق را انجام دهید و RD به شما می گوید که مداخله چقدر می تواند تفاوت داشته باشد.

(ii) متقارن است ، یعنی همان تأثیر را که نتیجه مطلوب یا نامطلوب را اندازه گیری می کنید ، منتقل می کند. در مثال سکته مغزی ، اگر نتیجه مطلوب مانند "رفتن به خانه" را اندازه گیری کردید ، هنوز هم تفاوت یکسان خواهد بود. پنجاه درصد در گروه "بخش" و 75 ٪ در گروه واحد سکته مغزی به خانه رفتند - اختلاف 25 ٪ ، که از نظر بزرگی که قبلاً ذکر شد یکسان است.

(iii) به محاسبه NNT کمک می کند.

(IV) شایستگی چهارم RD این است که می توان فاصله اطمینان آن را حتی در شرایطی که هیچ بیمار نتیجه علاقه به هر گروهی نداشته باشد ، محاسبه کرد. به عنوان مثال ، هیچ بیمار در هیچ گروهی درگذشت.

با این حال ، برخی از موارد خاص است:

(i) در بعضی مواقع ، بسیار کوچک است که به راحتی تلفظ و تفسیر شود (برای مثال ، به مثال ماموگرافی که در بالا گفته شد مراجعه کنید)

(ب) نمی تواند به طور مساوی در مورد انواع بیماران اعمال شود. دو بیمار مبتلا به سکته مغزی حاد را در نظر بگیرید - یک خفیف و دیگری شدید. ممکن است فرض کنید (اگرچه صحیح نیست) که خطر مرگ/نهادینه شدن بیمار شدید به 65 ٪ کاهش می یابد (90-25). با این حال ، در مورد بیمار خفیف - به همین ترتیب خطر وی 2 ٪ است؟چگونه واحد سکته مغزی می تواند 25 ٪ اختلاف را ایجاد کند ، هنگامی که ریسک کل 2 ٪ است؟این نشان دهنده دشواری در استفاده از RD (یا ARR) از داده های مطالعه است.(با این حال ، RR در هر دو مورد به همان اندازه قابل اجرا است - به بند بعدی مراجعه کنید)

نسبت ریسک یا خطر نسبی (RR)

این امر شایستگی کاربرد در انواع بیماران را دارد. به عنوان مثال ، در مثال سکته مغزی RR 25/50 ٪ = 0. 5 (= 50 ٪) خواهد بود. این بدان معنی است که خطر ابتلا به درمان در واحد سکته مغزی 50 ٪ از آن با درمان در بخش پزشکی عمومی است. بنابراین ، 45 ٪ (نیمی از 90) با درمان واحد سکته مغزی در مورد شدید ، در حالی که در مورد خفیف 1 ٪ (نیمی از دو درصد) خواهد بود. نسبت خطر به راحتی در مورد هر دو اعمال می شود.

با این حال ، دفع RR این است که متقارن نیست. همانطور که در بالا مورد بحث قرار گرفت ، واحد سکته مغزی خطر نتیجه نامطلوب را نصف می کند. اگر نتیجه مطلوب را در اینجا اندازه گیری کنید (مانند "رفتن به خانه") ، پس باید نرخ آن را دو برابر کند. با این حال ، محاسبات با استفاده از RR چنین نتایج را به همراه نمی آورد. با 75 ٪ رفتن به خانه در گروه واحد سکته مغزی و 50 ٪ در گروه درمانی بخش ، RR "رفتن به خانه" 75/50 ٪ = 1. 5 است ، نه دو. نکته دیگر که ممکن است متوجه آن شوید این است که به نظر نمی رسد خطر "رفتن به خانه" باشد. رفتن به خانه یک نتیجه مطلوب است و ریسک یک مفهوم نسبتاً پر بار است که در ارتباط با نتیجه مطلوب به نظر می رسد.

به طور خلاصه ، شایستگی های RR عبارتند از:

(i) کاربرد آن در انواع بیماران

(ب) تفسیر آسانتر از نسبت شانس

Demerits آن به شرح زیر است:

(i) عدم تقارن: اگر 10 ٪ خطر مرگ در گروه آزمایش و 40 ٪ خطر در گروه کنترل وجود داشته باشد. RR = 0. 25 ، یعنی RRR = 1 - 0. 25 = 0. 75 یا 75 ٪ کاهش خطر. اگر تعداد بازمانده ها را حساب می کردیم.

(ب) فقدان بی طرفی: خطر بقا در گروههای آزمایش و کنترل به ترتیب 90 و 60 ٪ خواهد بود.(RR = 1. 5) این بدان معنی است که خطر نسبی افزایش بقا 50 ٪ است. به یک روش ، 75 ٪ و به روش دیگر 50 ٪ است. این عدم تقارن است. خطر بقا بی دست و پا به نظر می رسد. ریسک فقط برای نتایج نامطلوب به نظر می رسد ، نه موارد مطلوب. بنابراین ، این یک مفهوم خنثی نیست.

(iii) هیچ راهی برای محاسبه فاصله اطمینان (C. I.) RR وجود ندارد که در هر دو گروه درمانی یک واقعه صفر وجود داشته باشد ، به عنوان مثال ، هیچ مرگ در هیچ یک از دو گروه در یک مطالعه وجود ندارد.

شایستگی یا به شرح زیر است:

(i) مشابه RR ، صرف نظر از سطح خطر آنها بدون درمان ، برای انواع بیماران قابل استفاده است.

(ب) این یک مفهوم بارگذاری نشده است. خنثی استشانس رفتن به خانه به عنوان مناسب به عنوان شانس نهادینه شدن یا مرگ. درست همانطور که شانس پیروزی یا از دست دادن هر دو به نظر می رسد قابل قبول است.

(iii) متقارن است. در مثال سکته مغزی ، شانس نهادینه شدن در گروه "واحد سکته مغزی" 50:50 = 1 است ، در حالی که در گروه "بخش عمومی" ، 75:25 = 3. نسبت شانس برای نهادینه شدن با واحد سکته مغزی در مقابل. جنرال بخش 1/3 است. حال ، بگذارید ببینیم اگر شانس رفتن به خانه را اندازه گیری کنیم ، چه اتفاقی می افتد. این 50:50 (= 1) با گروه واحد سکته مغزی و 25:75 با گروه عمومی بخش 1/3 است. بنابراین ، نسبت شانس رفتن به خانه 1 χ (1/3) = 1 � (3/1) = 3. بنابراین ، شانس نهادینه سازی با مراقبت از واحد سکته مغزی 1/3 از آن با بخش عمومی است. به همین ترتیب ، شانس رفتن به خانه با واحد سکته مغزی سه برابر با جنرال بخش است. تقارن واضح است و مهم نیست که شما اندازه گیری می کنید - نتیجه مطلوب یا نامطلوب ، همین تصور را می دهد.

(IV) شایستگی چهارم یا این است که می توان در یکی از رایج ترین شکل تجزیه و تحلیل تنظیم شده (با استفاده از رگرسیون لجستیک) استفاده کرد ، در حالی که RD یا RR نمی تواند باشد

(v) این خصوصیات ریاضی خاصی دارد که آن را برای برخی از محاسبه های آماری از جمله متاآنالیز به یک اندازه گیری مطلوب تبدیل می کند.

Demerits of یا به شرح زیر است:

(i) درک و تفسیر متخصصان بهداشت یک مفهوم دشوار است

(ب) اگر مانند RR تعبیر شود ، اثرات درمانی را بیش از حد ارزیابی می کند. یا RR فقط در شرایطی مشابه است که اتفاقات در گروه کنترل و آزمایشی 10 ٪ یا کمتر یا در نزدیکی یک نفر باشد.

(iii) مشابه آن در RR ، هیچ راهی برای محاسبه فاصله اطمینان در اطراف یا در صورت وقوع صفر در هر دو بازوی درمانی وجود ندارد. فقط RD خود را به محاسبه C. I. در این موقعیت.