حل و فصل شکست می خورد: رسیدن به ریشه مشکل

تسویه حساب اوراق بهادار باعث ایجاد هزینه های اضافه شده و خطرات عملیاتی برای همتایان تجارت می شود. این چالش ها فقط تحت رژیم انضباطی تسویه حساب CSDR و تصمیم برخی از بازارها برای اتخاذ T+1 افزایش می یابد. شفافیت بهتر در معاملات اوراق بهادار در صورتی که ما بخواهیم تسویه حساب را کاهش دهیم ، به پیش می رود.

برای افراد ناآگاه ، به نظر می رسد که عدم موفقیت در تجارت ، وقایع نسبتاً نادر است. براساس مطالعه مرجع اوراق بهادار و بازارهای اروپایی (ESMA) از 31 حوزه قضایی اروپایی ، به طور متوسط 2 ٪ -4 ٪ از کل معاملات اوراق قرضه قادر به تسویه حساب بین سالهای 2018-2020 نبود و برای سهام به 5 ٪ -10 ٪ افزایش یافت. در حالی که داده های 2021 روندهای مشابهی را نشان می دهد ، ESMA خاطرنشان کرد که تسویه حساب سهام بین نوامبر 2020 و ژوئن 2021 به 12 ٪ رسیده است ، اما این هنوز هم زیر اوج های پیش از ارزش گذاری است که نرخ شکست 14 ٪ به دست می آید.

اگرچه چنین نرخ های کم شکست حاکی از آن است که روند تسویه حساب بسیار کارآمد است ، اما هزینه های مربوط به تجارت با شکست زیاد است. ویک پاتل ، رئیس استراتژی بازارهای سرمایه در سوئیفت می گوید: "در بازاری که هر روز میلیاردها دلار معاملات در حال تسویه حساب است ، یک درصد درصد در اینجا و آنجا به بخش بزرگی از معاملات کلی تبدیل می شود.""و این شکست ها هر سال میلیارد ها دلار برای صنعت هزینه می کند."

شهرک به دلایل مختلف اتفاق می افتد. وی گفت: "علل اصلی اغلب به دلیل مشکلات مدیریت موجودی است ، هنگامی که اوراق بهادار در تاریخ تسویه حساب به آنها احتیاج ندارند. عدم موفقیت می تواند توسط مجموعه داده های نادرست یا ناقص ایجاد شود - که می تواند منجر به تطبیق مسائل شود. "

این احساسات در گزارش شورای شورای و وثیقه اروپایی (ERCC) تکرار می شود ، که می گوید 70 ٪ از کل تسویه حساب رخ داده است زیرا فروشندگان قادر به ارائه اوراق بهادار به موقع نبودند ، در حالی که خطاهای مربوط به تطبیق دستورالعمل ها 27 ٪ از کل شکست ها را به خود اختصاص داده است.

هرچه زمان کمتری در چرخه تسویه حساب وجود داشته باشد ، شرکت کنندگان در بازار زمان کمتری برای حل مشکلات احتمالی در مناطقی مانند مدیریت موجودی دارند.

تسویه حساب در بازارهای سرمایه احساس نمی شود

عدم موفقیت در تسویه حساب می تواند تأثیر منفی بر طیف گسترده ای از شرکت کنندگان در بازار داشته باشد. علاوه بر قرار دادن همتایان تجارت در معرض افزایش اعتبار و نقدینگی ، اثرات ضربات ناکامی نیز می تواند آبشار را در دنیای وام دهی به اوراق بهادار آبکشی کند ، به خصوص اگر تسویه حساب و حرکات وثیقه تحت تأثیر شکست بزرگ تجارت باشد. همه اینها در نهایت به حاشیه شرکت ها و هزینه های عملیاتی می رسد.

پاتل اظهار داشت: "همتایان تجارت نیز به دلیل عدم موفقیت تسویه حساب در حال حاضر که رژیم انضباط تسویه حساب های مرکزی اوراق بهادار مرکزی (SDR) به اجرا در آمده است ، با هزینه های افزایش یافته روبرو خواهند شد."اگرچه طرفداران SDR از تحمیل خرید اجباری برای معاملات ناموفق خودداری کرده اند ، رژیم مجازات نقدی پیش رفته است.

طبق این چارچوب ، CSD ها می توانند مجازات هایی را برای تسویه حساب در مورد همتایان تجاری از نیمی از یک نقطه پایه (BP) تا 1 جفت باز بسته به دارایی های درگیر اعمال کنند. به عنوان مثال ، تسویه حساب شامل ابزاری که در بازارهای نقدینگی معامله می شوند ، طبق قوانین جدید بالاترین مجازات های نقدی را متحمل می شوند. بسیاری از خدمات اوراق بهادار می خواهند از این هزینه ها جلوگیری کنند ، به ویژه که با وجود رشد سالم در دارایی های تحت بازداشت ، درآمد نسبتاً فرومایه شده است. ال اوتانی توضیح می دهد: "با وجود بسیاری از ارائه دهندگان پس از تجارت در حال حاضر در حاشیه ها ، چنین هزینه هایی به طور حاد احساس می شود."

به دنبال تصمیم چندین بازار مهم برای کوتاه کردن چرخه تسویه حساب ، انگیزه ای برای ریشه کن کردن ناکارآمدی تسویه حساب داده شده است. هند تأیید کرده است که در طول سال 2022 در T+1 برای سهام شرکت خواهد کرد ، در حالی که ایالات متحده و کانادا هر دو اعلام کرده اند که T+1 را از سال 2024 معرفی می کنند.

چرخه های تسویه حساب کوتاه تر مزایایی از جمله کاهش ریسک عملیاتی و طرف مقابل را به همراه می آورند ، اما همچنین چالش های زیادی ایجاد می کنند-مهمترین آنها تکه تکه شدن و محدودیت های بازار در اطراف مدیریت نقدینگی ، به ویژه برای شرکت های مالی که در مناطق مختلف زمانی فعالیت می کنند. حذف یک روز از چرخه حل و فصل نورد ، فشار بیشتری را به طرف مقابل می رساند تا اطمینان حاصل شود که فرآیندهای پس از تجارت آنها در وضعیت خوبی قرار دارد.

ال اوتانی می گوید: "هرچه زمان کمتری در چرخه تسویه حساب وجود داشته باشد ، شرکت کنندگان در بازار زمان کمتری برای حل مشکلات احتمالی در زمینه هایی مانند مدیریت موجودی دارند."تغییر عمده فروشی به T+1 احتمالاً خطر عدم موفقیت در تجارت را افزایش می دهد ، که به نوبه خود منجر به مجازات های نقدی بیشتر خواهد شد. اینها موانعی هستند که مؤسسات مالی فوراً برای حل و فصل نیاز دارند.

قادر به ردیابی معاملات در کل چرخه حیات اوراق بهادار برای تسهیل کارآیی تسویه حساب بسیار حیاتی خواهد بود. و شناسه معامله منحصر به فرد (UTI) به عنوان پایه ای برای دستیابی به این امر خدمت می کند.