هر آنچه را که باید در مورد Peyote ، توهم طبیعی طبیعی از تگزاس و مکزیک بدانید

Peyote یکی از شناخته شده ترین گیاهان روانگردان در جهان است و از طرف بسیاری دیگر از آن ترسیده است. این کاکتوس نقش اساسی در سنت های گروه های بومی در سراسر آمریکای شمالی دارد. این همچنین یکی از مصرفی ترین توهم زا و مرکز بحث و گفتگوهای بی شماری در بین دولت ها و گروه هایی است که برای حقوق خودمختاری خود می جنگند. این طب معنوی است و یکی از گیاهان به اصطلاح استاد مرتبط با شیوه های شمنی در ادیان باستان.

اهمیت Peyote غیرقابل انکار است. این نه تنها بخش اساسی جهان بینی و زندگی معنوی گروه های مختلف بومی است ، بلکه مرکز جنبش های ضد فرهنگی و بحث های داغ بین دولت ها و افرادی است که برای خودمختاری خود می جنگند. بیش از یک گیاه توهم زا ، Peyote یک عنصر فرهنگی از اهمیت بالایی برای مردمان بومی آمریکای شمالی به عنوان یک داروی جسمی و معنوی و همچنین ابزاری برای رشد شخصی برای کسانی است که آن را با مسئولیت پذیری مصرف می کنند.

در اینجا همه چیز را باید بدانید که آیا قصد دارید Peyote را امتحان کنید.

Peyote چیست و Peyote از کجا آمده است؟

Peyote (Lophophora Williamsii) گیاهی است که در شمال مکزیک و جنوب تگزاس رشد می کند ، عمدتاً در نوار بیابانی که مناطق گرمسیری سرطان را احاطه کرده است. در مکزیک ، Peyote به طور عمده از صحرای Wirikuta در San Luis Potosí استخراج می شود.

این یک کاکتوس کوچک است که به رنگ سبز مایل به آبی است ، و برخلاف بسیاری از کاکت های دیگر ، هیچ ستون فقرات ندارد. Peyote یک گیاه توهم زا به طور گسترده است ، و همچنین به دلیل خاصیت دارویی آن شناخته شده است و از نظر تاریخی برای درمان آرتروز ، مشکلات معده ، آسم ، آنفلوانزا ، دیابت و نیش حیوانات سمی و نیش مار مورد استفاده قرار گرفته است.

کمبود ستون فقرات ، پیووت کوچک را در زیستگاه طبیعی خود در معرض خطرناک است. در عوض ، طعم ناخوشایندی برای امتحان کردن و جلوگیری از خوردن حیوانات بیابانی دارد. در پشت این طعم عجیب و غریب بیش از پنجاه ماده شناخته شده به آلکالوئیدها وجود دارد که بسیاری از آنها دارای خواص روانگردان هستند که درک واقعیت را هنگام مصرف در مقادیر کافی تغییر می دهد. معروف ترین این مواد - و مسئول تأثیرات مرتبط با مصرف Peyote - مسکالین است.

چه احساسی دارد که Peyote را انجام دهد؟

ماده فعال Peyote مسکالین است ، یک آلکالوئید که قادر به توهم شدید و حالت های کنترل نشده اکستازی است. این تجربه بسته به میزان مسکالین مصرفی متفاوت است. دوز کم می تواند باعث ایجاد سرخوشی با دوره های طولانی غلظت و آرامش شود ، همراه با احساس قوی همدلی. دوزهای بالاتر باعث توهم بینایی می شوند که با وجود رنگهای روشن ، چهره های هندسی و سینستزی مشخص می شوند (درک اینکه حواس شما با یکدیگر مخلوط می شوند).

قویترین توهم شامل از بین رفتن زمینه زمان و فضای زمانی ، شخصی سازی و آنچه بسیاری از آنها به عنوان حضور الهی توصیف می کنند ، است.

سفر با Peyote می تواند غنی سازی باشد ، اما همچنین خطرناک است. هنگامی که به عنوان یک توهم زایی مصرف می شود ، Peyote برخی از واکنشهای جسمی مانند تغییر ضربان قلب و فشار خون ، سرکوب اشتها ، حالت تهوع و استفراغ ایجاد می کند. همه این علائم از نظر طبیعت خفیف هستند و بندرت برای مصرف کننده خطر ایجاد می کنند. بزرگترین مشکل مصرف Peyote مربوط به تغییرات روانی است که ایجاد می کند. اینها می تواند باعث تغییر در شخصیت و حالات سرخوشی بیش از حد شود که در صورت عدم نظارت مناسب ، می تواند جان کاربر را در معرض خطر قرار دهد.

به همین دلیل افراد آشنا با استفاده از Peyote دارای مراسم آماده سازی زیادی در مورد مصرف گیاه هستند. اگر می خواهید مسکالین را مصرف کنید ، این کار را با شخصی انجام دهید که به جای اینکه آن را به تنهایی امتحان کنید ، تجربه قبلی با مواد مخدر داشته باشید.

در حالی که مطالعات محدود است ، تحقیقات اثرات منفی از استفاده طولانی مدت از پیوت پیدا نکرده اند.

چگونه از Peyote استفاده می شود؟

برای تجربه اثرات Peyote ، باید مسکالین را از چندین سر گیاه مصرف کرد. حداکثر سه سر Peyote یک دوز کم (بسته به اندازه سرها و غلظت آلکالوئیدها) در نظر گرفته می شود. Marakame و سایر کاهنان اغلب بیش از 10 دکمه را برای تجربه تغییرات عمیق آگاهی مصرف می کنند.

Peyote بسیار تلخ است و معمولاً با یک نوشیدنی شیرین همراه است تا طعم آن را تحمل تر کند. معمولاً تازه مصرف می شود ، اما می توان آن را کم آب ، با عسل حفظ کرد یا به عنوان تزریق تهیه کرد. اثرات Peyote یک یا دو ساعت پس از مصرف شروع می شود و می تواند تا هشت ساعت طول بکشد.

در طب سنتی ، Peyote می تواند به صورت موضعی - چه تازه یا به عنوان پماد - برای تسکین درد در عضلات ، استخوان ها و مفاصل و همچنین درمان عفونت های پوستی و زخم های سطحی استفاده شود.

چه کسی از Peyote استفاده می کند؟

مصرف آیینی Peyote با مردم Wixarika یا Huichol در شمال مکزیک ، بلکه با Náayeri ، Tapehuánes و Rarámuri همراه است. در ایالات متحده ، برخی از گروه های بومی آمریکایی ، مانند Kiowa ، Diné و Comanche نیز از نظر تاریخی با استفاده آیینی گیاه همراه بوده اند. طبق حسابهای قبل از اسپانیایی ، Chichimecas و Toltecs در مکزیک طولانی مدت از خواص توهم زا پیوت می دانستند. اثبات زیادی وجود دارد که گروه های مختلف حداقل 5000 سال به طور مرتب از Peyote استفاده کرده اند.

امروز ، کلیسای بومی آمریکا ، که در اواخر قرن نوزدهم تأسیس شده است ، مسئولیت بزرگترین مصرف پیوت در جهان را بر عهده دارد. این کلیسا که به عنوان دین Peyote شناخته می شود ، پیروان در سراسر ایالات متحده و کانادا است که ایدئولوژی مسیحی را با عناصر مذاهب بومی آمریکا مخلوط می کنند.

Wixárika و سایر گروه های بومی با Peyote به عنوان یک گیاه مقدس رفتار می کنند و آن را برای رشد معنوی مصرف می کنند. با این حال ، جوامع غربی در بیشتر موارد با آن به عنوان یک گیاه غیرقانونی و خطرناک رفتار کرده اند.

در استعمار مکزیک ، محققان علاقه دانشگاهی به طب سنتی و گیاهخواری را که توسط مردمان بومی انجام می شد ، نشان دادند ، اما Peyote همیشه با سوءاستفاده مورد توجه قرار می گرفت. این امر به این دلیل است که رابطه گروه های بومی با گیاه در تضاد با استفاده از سایر گیاهان دارویی است. چشم انداز و دانش به دست آمده از Peyote و اهمیت آن در کیهان بومی بومی توسط کلیسای کاتولیک به خوبی دریافت نشده است. استفاده از آن بلافاصله محکوم شد و گیاه به عنوان خطرناک ، گناهکار و غیرقانونی شناخته شد. در مکزیک ، هجوم مقدس هرگونه استفاده از Peyote را تا قرن هفدهم وتو کرد و دولت استعمار اقداماتی را برای ریشه کن کردن گیاه و مصرف آن انجام داد.

طی چند دهه گذشته رونق در گردشگری معنوی مربوط به پیوت وجود داشته است. اگرچه نمی توان جهان را بین افرادی که باید یا نباید به Peyote دسترسی داشته باشند ، تقسیم کنید ، اما شیوه های عصر جدید با محوریت گیاه - انجام بیش از حد و نامناسب - ارتقاء درگیری بین گروه های بومی و مقامات محلی ، و در معرض خطر آینده آینده را در معرض خطر قرار می دهد. شیوه های آیینی و خودمختاری گروه های بومی مرتبط با Peyote.

آیا پیوت پایدار است؟

Peyote با از بین رفتن زیستگاه ، بلکه با افزایش تقاضای گیاهان برای تجربیات روانگردان و آیینی تهدید می شود. Peyote مانند همه کاکت ها ، یک چرخه عمر بسیار طولانی دارد و عدم تنظیم در استخراج آن می تواند جمعیت طبیعی پیوت را در معرض خطر قرار دهد و همچنین بر سلامت کل اکوسیستم ها تأثیر می گذارد.

بیشتر گروه های بومی که از لحاظ تاریخی با Peyote ارتباط دارند ، تکنیک های ویژه برداشتی دارند که شامل قطع قسمت فوقانی گیاه (بخش هایی به نام دکمه یا سر) است و بیشتر ساقه ها و ریشه ها را دست نخورده می گذارد. این بریدگی ها - که در تولید مثل رویشی بسیاری از کاکت های دیگر مشترک است - به ساقه اجازه می دهد تا در مدت زمان نسبتاً کوتاهی سرهای پیوت را حتی بیشتر تولید کند. از حذف کل گیاه باید به هر قیمتی جلوگیری شود.< Pan> Peyote در اثر از بین رفتن زیستگاه ، بلکه با افزایش تقاضای گیاهان برای تجربیات روانگردان و آیینی تهدید می شود. Peyote مانند همه کاکت ها ، یک چرخه عمر بسیار طولانی دارد و عدم تنظیم در استخراج آن می تواند جمعیت طبیعی پیوت را در معرض خطر قرار دهد و همچنین بر سلامت کل اکوسیستم ها تأثیر می گذارد.