آینده سرمایه گذاری چگونه به نظر می رسد؟

یک روند ، جامعه سرمایه گذاری با هیجان وزوز می کند ، با صحبت در مورد آن ، مجدداً تصور می کند که چگونه سرمایه گذاران موقعیت ها را ارزیابی می کنند: ESG— حاکمیت زیست محیطی ، اجتماعی و شرکت.

اما ESG چیست؟آیا این یک بازاریابی بازاریابی است یا یک استراتژی سرمایه گذاری اساساً مبتنی بر؟

علاوه بر این ، آیا ESG چیزی است که یک سرمایه گذار متوسط باید برای طولانی مدت در اوراق بهادار خود در آن قرار بگیرد؟

بیایید نگاهی به توسعه ESG ، چشم انداز فعلی آن ، از جمله چالش هایی که باید بر آن غلبه کند و فرصت های بالقوه ای که ارائه می دهد ، نگاهی بیندازیم.

حاکمیت زیست محیطی ، اجتماعی و شرکتی اغلب به عنوان یک اصطلاح صید برای سرمایه گذاری پایدار استفاده می شود (به سمت گرافیک فوق مراجعه کنید). ESG این سه عامل را به خود اختصاص داده و آنها را در ارزیابی دارایی گنجانیده است.

به طور خاص ، ESG از این عوامل برای شناسایی بهتر خطرات و فرصت های دارایی هایی که ممکن است توسط معیارها و فرآیندهای ارزیابی سنتی استفاده شود ، استفاده می کند.

بخش محیطی ESG تأثیر دارایی را بر محیط زیست می کند. این می تواند شامل نگرانی در مورد انتشار کربن تولید شده ، شیوه های مدیریت آب یا پسماند ، تأثیر بر جنگل زدایی یا تنوع زیستی ، بهره وری انرژی ، برای نامگذاری چند مورد باشد.

بخش اجتماعی ESG روابط تجاری دارایی را ارزیابی می کند. این می تواند شامل تنوع (مانند جنسیت و قومیت) ، شیوه های رفاه حیوانات ، شیوه های حمایت از مصرف کننده ، استانداردهای کار ، استانداردهای حفاظت از داده ها ، احترام به اعتقادات مذهبی ، استانداردهای بهداشتی کارمندان و تأثیر بر جوامع محلی از جمله نگرانی های دیگر باشد.

بخش حاکمیت ESG به بررسی نحوه اداره یک شرکت می پردازد. این می تواند شامل ملاحظاتی مانند اخلاق تجاری ، رفتار ضد رقابتی ، فساد ، فرار مالیاتی ، ساختار مدیریت ، جبران خسارت اجرایی ، جبران خسارت کارمندان ، شیوه های لابی و شفافیت در ذینفعان باشد.

پس از درک آنچه ESG ممکن است در نظر بگیرد ، تعجب می کند: کدام عامل (محیط زیست ، اجتماعی یا حكومت) از همه مهمتر است؟برای این سوال ، به دلایل مختلف پاسخ آسانی وجود ندارد.

اولا ، هنگام ارزیابی هر عامل (محیط زیست ، اجتماعی یا حاکمیتی) سطح بالایی از ذهنیت وجود دارد. به عنوان مثال: هنگام ارزیابی تأثیر زیست محیطی یک شرکت ، یک مدیر صندوق ممکن است صرفاً روی انتشار کربن متمرکز شود ، در حالی که دیگری ممکن است به جای آن روی مصرف آب ، شیوه های دفع زباله ، تأثیر بر جنگل زدایی و موارد دیگر متمرکز شود.

بسته به آنچه که یک سرمایه گذار (یا مدیر) معتقد است باید برای هر یک از فاکتور ESG نحوه ارزیابی شرکت ها را در نظر بگیرد.

ثانیا ، حتی اگر همه سرمایه گذاران ESG در مورد آنچه نگرانی ها باید هر فاکتور ESG را تشکیل دهند ، توافق کنند ، هنوز هم اختلاف نظر گسترده ای وجود دارد که نگرانی ها باید از آن استفاده کنند.

فرض کنید برای عامل اجتماعی ESG همه سرمایه گذاران موافقت کردند که شرکت ها باید در مورد تنوع ، استانداردهای کار و شیوه های رفاه حیوانات ارزیابی شوند. کنار گذاشتن این واقعیت که روش های زیادی برای ارزیابی تنوع شرکت ، استانداردهای کار و شیوه های رفاه حیوانات وجود دارد ، آیا باید به هر یک از این نگرانی ها وزن 1/3 داده شود؟یا آیا آنها برای درجات مختلف مهم هستند؟

این سؤالات فقط بسته به ترجیحات خاص خود را می توان توسط یک فرد پاسخ داد.

سوم ، هر سرمایه گذار (یا مدیر) باید تصمیم بگیرد که عوامل مهم زیست محیطی ، اجتماعی و حاکمیتی در رابطه با یکدیگر چقدر مهم هستند. شاید سه دسته هر یک وزن برابر داشته باشند. یا شاید یکی از آنها مهمتر باشد ، تأثیر سایر عوامل را کاهش می دهد.

مهم نیست که چه چیزی ، هیچ راه حل ساده ای برای هر یک از این سه معضل وجود ندارد.

همانطور که در پاراگراف فوق به نمایش گذاشته شده است ، ESG یک استراتژی ذاتاً ذهنی و در نتیجه کیفی است. این می تواند به خوبی با این واقعیت نشان داده شود که هیچ روش استانداردی برای ارزیابی معیارهای ESG شرکت ها وجود ندارد.

طرفداران ESG (به درستی) خاطرنشان می کنند که مراحل رسمی برای رسمی سازی فرآیندهای بهتر برای ارزیابی استانداردهای ESG انجام شده است. با این حال ، هنوز باید کارهای زیادی در این زمینه انجام شود تا واقعاً به ESG اجازه دهد که جریان اصلی شود.

ESG صرفاً تلاشی برای "انجام کار" در هنگام سرمایه گذاری نیست. این یک استراتژی است که برای بهتر از بازار طراحی شده است. یک استراتژی ESG معتقد است که تأثیرات زیست محیطی ، شیوه های اجتماعی و حاکمیت یک شرکت در واقع تأثیرات اساسی در عملکرد یک شرکت طولانی مدت خواهد گذاشت.

بنابراین ، ESG قبلاً نگرانی های غیر مالی را با ارزیابی یک شرکت به عهده گرفته است. ESG اغلب در مورد سایر فلسفه های سرمایه گذاری مانند سرمایه گذاری با مسئولیت اجتماعی (SRI) اشتباه می گیرد. تفاوت عمده بین ESG و SRI در این است که SRI به سادگی شرکت هایی را که با مجموعه خاصی از ارزش ها مطابقت ندارند ، از بین می برد (مانند جلوگیری از داشتن شرکت های نفت و دخانیات به دلیل نگرانی های اخلاقی).

از طرف دیگر ، ESG تلاش می کند تا فرصت های ارائه شده توسط شیوه های زیست محیطی ، اجتماعی و حاکمیتی یک شرکت را شناسایی کند (که توسط معیارهای ارزیابی سنتی از دست رفته است) که ارزش سرمایه گذاران را فراهم می کند و از شرکت هایی که خطرات زیادی را ایجاد می کنند جلوگیری می کند (به عبارت دیگر ESG صرفاً از یک پشتیبانی نمی کندمجموعه خاصی از مقادیر).

اعتبار ESG با ورود گسترده به بودجه متمرکز بر استراتژی های ESG تقویت شده است. وجوهی که از روشهای ESG استفاده می کنند ، یک سوم از کل دارایی های تحت مدیریت در آمریکا یا حدود 17 تریلیون دلار را در اختیار دارند (به سمت گرافیک مراجعه کنید). در سطح جهان ، این رقم بسیار بیشتر است ، در حدود 37. 8 تریلیون دلار.

انتظار می رود بودجه ESG در سطح جهانی به دنبال نرخ رشد 15 ٪ تاریخی ، تا سال 2025 به حدود 53 تریلیون دلار ادامه یابد. عملکرد چشمگیر ESG همچنین به شهرت آن می افزاید.

از دوره مارس 2020-مارس 2021 ، 73 ٪ از صندوق های ESG از S& P 500 بهتر عمل کرده اند ، بسیاری از آنها با حاشیه های اساسی. این امر به دلیل داشتن سهام قابل توجه سهام فناوری ESG که به دلیل Covid شاهد افزایش زیادی بوده اند ، به دلیل عمده ای از صندوق های ESG است.

از بسیاری جهات ، صندوق های ESG اغلب شبیه بودجه فاکتور کیفیت هستند. به طور گسترده تر ، بزرگترین ESG ETF ، ISHARES ESG آگاه MSCI USA ETF (NASDAQ: ESGU) ، که نزدیک به 18 میلیارد دلار دارایی تحت مدیریت دارد ، از S& P 500 در طی یک دوره 3 ساله بهتر است ، در مقایسه با بازده سالانه 19. 1 ٪ ارائه می دهد. بازده سالانه تقریباً 18 ٪ S& P 500.

هرچند که آیا این عملکرد بهتر از این ادامه خواهد یافت یا خیر ، حدس می زنم.

توانمندسازی سرمایه گذاران برای سرمایه گذاری ضمن احترام به ارزش های خود بدون آنکه بازپرداخت بازپرداخت شود ، همان چیزی است که ESG در مورد آن است. در سالهای اخیر این کار از بین رفته است و به نظر می رسد فقط برای به دست آوردن پذیرش بیشتر و گسترده تر به نظر می رسد.

ESG با چالش ها و شکاک های زیادی روبرو است. برای موفقیت در این موانع ، استانداردهای روش شناسی ESG باید شفاف تر و رسمی تر شوند. از این گذشته ، تمام نکته سرمایه گذاری ESG این است که به سرمایه گذاران اجازه دهند تا پول خود را کنترل کنند و آن را به شرکت هایی که فرصت های منحصر به فرد ارائه می دهند و با ارزش های ESG هماهنگ هستند ، هدایت کنند.

وجوهی که خود را به عنوان دوستانه ESG لایحه می کنند ، باید بتوانند اطمینان حاصل کنند که شرکت هایی که آنها در آن سرمایه گذاری می کنند ، ارزش هایی را که معتقدند حمایت می کنند. من انتظار دارم که انقلاب ESG طی سالهای آینده به ارتفاعات حتی بیشتر تسریع کند.

آینده یک رنگ سبز ، عادلانه تر و شفاف تر خواهد بود و ESG به سادگی به سرمایه گذاران اجازه می دهد تا این واقعیت را در آغوش بگیرند.