چرا توافق مبادله ای مبادله ارزی روسیه و چین به عنوان یک چاشنی مرطوب معلوم شد

خلاصه: توافقنامه مبادله سینو و روسیه سال 2014 درست قبل از یک بحران بزرگ ژئو-سیاسی و استهلاک ارز روسیه امضا شد. اگرچه ایده فرار از دلار آمریکا در پرداخت های دو جانبه کاملاً مثبت است ، اما این معامله نمی تواند به بهبود تجارت و سرمایه گذاری دو جانبه کمک کند.

رسانه ها و ابزارهای مرتبط

یکی از بزرگترین امید برای دستیابی به موفقیت در ارزیابی مجدد سینو و روسیه پس از بحران اوکراین در سال 2014 و دور اول تحریم های غربی ، مبادله ای بود که بین بانک مرکزی روسیه و بانک مردم چین باز شد.

ویتا اسپیواک

محقق غیر متخصص کارنگی موقوفات برای صلح بین المللی

Vita Spivak یک محقق غیرمجاز در موقوفات کارنگی برای صلح بین المللی است.

مسکو و پکن به منظور افزایش تجارت دو جانبه و اطمینان از همکاری سرمایه گذاری متقابل ، تقریباً 24. 5 میلیارد دلار توافق کردند. توافق مبادله به دلیل پایان سال 2017 است ، زیرا به مدت 3 سال افتتاح شد. این به نوعی موفقیت که روسیه و چین امیدوار بودند به دست نیاورد.

توافق مبادله بین چین و روسیه مطابق با تلاش های پکن برای بین المللی سازی Renminbi (RMB) در سالهای اخیر است. در کل ، چین از سال 2009 32 معاملات مبادله ای را مهر و موم کرده است.

به نظر می رسید توافق مبادله ای بین روسیه و چین ایده ای منطقی و مفید برای توسعه تجارت دو جانبه است. ارزش معامله امضا شده بین چین و روسیه نسبتاً بزرگ بود: 150 میلیارد یوان.

پکن فقط با شرکای اصلی تجارت و سرمایه گذاری خود توافق های بزرگتر را امضا کرد: با اتحادیه اروپا 350 میلیارد یوان ، با هنگ کنگ با 400 میلیارد یوان و با کره جنوبی 360 میلیارد یوان.

در سال 2014 ، سالی که توافق مبادله بین روسیه و چین امضا شد ، چشم انداز تجارت دو جانبه کاملاً روشن بود. مسکو و پکن در سال 2015 100 میلیارد دلار تجارت دوجانبه را هدف قرار دادند و می خواستند این مبلغ را تا سال 2020 دو برابر کنند.

با این حال ، معامله مبادله به دلیل استهلاک روبل ، که بر تجارت بین مسکو و پکن تأثیر گذاشت ، نمی تواند به بهبود تجارت دو جانبه کمک کند.

براساس آمار چینی ، گردش مالی تجارت سینو و روسیه در سال 2014 به 88. 4 میلیارد دلار رسیده است ، اما پس از آن تقریباً 30 درصد به 63. 6 میلیارد دلار در سال 2015 کاهش یافت و در سال 2016 تنها کمی تا 69. 5 میلیارد دلار افزایش یافت.

علیرغم آمار ناامید کننده تجارت ، به گفته رئیس جمهور روسیه ولادیمیر پوتین ، پرداخت متقابل در ارزهای ملی بین چین و روسیه از زمان امضای قرارداد مبادله افزایش یافته است. اما با این وجود ، چنین پرداخت هایی بیشتر تحت سلطه RMB است زیرا از روبل روسیه فقط در 3 درصد از معاملات متقابل استفاده می شود.

نوسانات روبل و تجارت نامتناسب

ذکر این نکته حائز اهمیت است که بیانیه اخیر ولادیمیر پوتین احتمالاً تنها منبع اطلاعات در مورد پرداخت ارزهای ملی بین چین و روسیه است.

وی گفت: "مشخص نیست که چه تعداد شرکت در واقع از مکانیسم توافق مبادله بین چین و روسیه استفاده کرده اند. این یا گران است یا خطرناک است. به احتمال زیاد ، این همه تقصیر نوسانات بیش از حد ارز روسیه است. "

توافق مبادله نمی تواند در زمینه کلی همکاری اقتصادی ضعیف بین مسکو و پکن کمک کند. واسیلی نوسوف ، تحلیلگر ارشد مرکز تحقیقات کلان اقتصادی در Sberbank می گوید: "عامل اصلی رشد تجارت و سرمایه گذاری دو جانبه افزایش تقاضا برای کالاها و دارایی های سرمایه گذاری است."

"متأسفانه ، تقاضای چین برای کالاها و دارایی های روسی بسیار ضعیف است. تنها کالای روسی که چین واقعاً به آن علاقه مند است نفت است ، اما هیچ دلیلی برای انتظار افزایش شدید عرضه وجود ندارد. "

تجارت سینو و روسیه کاملاً نامتناسب باقی می ماند و هیچ توافق مبادله ای قادر به تغییر این وضعیت نیست. صادرات روسیه به چین توسط هیدروکربن ها بسیار حاکم است (60 درصد) ، و مسکو حتی یک شریک تجاری برتر 10 پکن نیست.

عدم تعادل تجارت بین چین و روسیه (پکن در سالهای اخیر شریک اصلی اقتصادی مسکو بوده است) عملاً معامله مبادله را بسیار بی فایده می کند.

وی گفت: "چین علاقه ای به روبل ندارد ، بنابراین واقعاً ، پرداخت ها فقط در یوان قابل انجام است. از طرف دیگر ، با توجه به این واقعیت که یوان یک ارز آزاد قابل تبدیل نیست ، روسیه فقط می تواند از آن در معاملات با چین استفاده کند. "

تجارت دو جانبه روسیه و چین

توافق مبادله سینو و روسیه درست قبل از یک بحران بزرگ و استهلاک ارز روسیه امضا شد. اگرچه ایده فرار از دلار آمریکا در پرداخت های دو جانبه کاملاً مثبت است ، اما این معامله نمی تواند به بهبود تجارت و سرمایه گذاری دو جانبه کمک کند.

همکاری های عمومی اقتصادی و روابط تجاری بین مسکو و پکن کاملاً ضعیف و نامتناسب باقی می ماند.

در چنین شرایطی ، توافق مبادله نمی تواند با ظرفیت کامل عمل کند ، به عنوان مثال ، بین چین و اتحادیه اروپا ، که در سال 2016 تقریباً 515 میلیارد یورو به ارزش تقریباً 515 میلیارد یورو داشت. این توافق به خودی خود یک ابزار مفید برای توسعه استتجارت و پوشش خطرات.

با این حال ، در بهترین حالت فقط در پشت روابط اقتصادی قوی ، که روسیه و چین از آن لذت نمی برند ، کار می کند.

RMB جهان را به دست می گیرد

اقدامات سینو و روسیه برای انجام معاملات متقابل در ارزهای ملی با استفاده از معاملات مبادله بخشی از سیاست مورد بحث پکن برای بین المللی کردن ارز آن است. یک موفقیت بزرگ برای ایجاد یوان به عنوان یک ارز بین المللی در پایان سال 2016 اتفاق افتاد.

صندوق بین المللی پول شامل RMB به سبد SDR (طراحی سمت راست) بود و آن را به یکی از ارزهای ذخیره جهانی به همراه دلار ایالات متحده ، پوند انگلیس ، ین ژاپنی و یورو تبدیل کرد.

با این حال ، استفاده واقعی از RMB در پرداخت های بین المللی در حال حاضر نسبتاً اندک است. در پایان سال 2016 ارز چینی 1. 68 درصد از معاملات جهانی را به خود اختصاص داد (در حالی که دلار ایالات متحده در 42. 1 درصد موارد استفاده می شد).

اقدامات فعال چین برای بین المللی کردن ارز خود باعث شده است که برخی از تحلیلگران فرض کنند که پکن قصد دارد در مرحله مالی جهانی به عنوان رقیب ایالات متحده عمل کند.

با این حال ، کاملاً قابل بحث است که آیا پکن واقعاً علاقه مند به خرد کردن نقش دلار به عنوان ارز عمده ذخیره جهان است. مایکل پتیس ، استاد دارایی در دانشگاه پکن و متخصص در بازارهای مالی چین ، در یکی از مقالات خود ثابت می کند که وضعیت ارز ذخیره برای RMB در واقع برای چین نامطلوب است.

وی معتقد است که در این حالت پکن نه قادر به نگه داشتن مازاد تجاری بزرگ نیست و و نه از خطرات بیکاری و نوسانات ارز جلوگیری می کند.

انتهای سند

کارنگی در مورد مسائل مربوط به سیاست های عمومی مواضع نهادی نمی کند. نظرات ارائه شده در اینجا از نویسندگان (ها) است و لزوماً منعکس کننده نظرات کارنگی ، کارکنان آن یا معتمدان آن نیست.