آینده وجوه: کاوش در معماری تأمین مالی آب و هوا چند جانبه

صندوق های آب و هوایی چند جانبه نقش مهمی در استفاده از امور مالی عمومی برای کمک به تحول اقتصادی و اجتماعی لازم برای رسیدگی به تغییرات آب و هوا دارند. فشار فزاینده ای برای سیاست گذاران وجود دارد تا معماری وجوه را مؤثرتر و منسجم تر کند. این گزارش هفت صندوق آب و هوایی چند جانبه مهم را مورد بررسی قرار داده و اصلاحات عملیاتی و معماری را برای بهبود توانایی آنها در ارائه انتشار کم انتشار و توسعه آب و هوا توصیه می کند.

یافته های کلیدی

• در صورت جلوگیری از فاجعه بار ترین تأثیرات تغییرات آب و هوا ، دهه آینده بسیار مهم است. میزان سرمایه گذاری مورد نیاز در تریلیون دلار است.
• گسترش صندوق های آب و هوایی منجر به ناکارآمدی در کانال و تحویل مالی شده است.
• این گزارش راه حل هایی را برای افزایش تأثیر صندوق های آب و هوایی چند جانبه ، بر اساس بررسی گسترده ادبیات و مصاحبه با بیش از 50 ذینفع ارائه می دهد.
• مجموعه ای از پنج استراتژی برای موفقیت مهم است: مقیاس بندی تأثیر ، ارتقاء مالکیت بیشتر کشور ، بهبود کارآیی ، حمایت از تخصیص عادلانه و افزایش مسئولیت پذیری عملیات.
• برای بهبود اثربخشی آنها ، این وجوه باید یک سری اصلاحات عملیاتی و معماری را انجام دهند.
• در کوتاه مدت ، وجوه باید دستورالعمل ها و تخصص های خود را برای اطمینان از تقسیم بهتر کار تعریف کند. در طولانی مدت ، برخی از بودجه ممکن است نیاز به ادغام یا بسته شدن داشته باشند.

خلاصه اجرایی

در صورت جلوگیری از فاجعه بار ترین تأثیرات تغییرات آب و هوا ، دهه آینده بسیار مهم خواهد بود. توافق نامه پاریس 2015 در مورد تغییرات آب و هوا ، هدف جاه طلبانه ای را برای محدود کردن افزایش میانگین جهانی به زیر 2 درجه سانتیگراد (2 درجه سانتیگراد) بالاتر از سطح پیش تولیدی تعیین کرد ، در حالی که هدف آن محدود کردن آن تا 1. 5 درجه سانتیگراد است. این توافق همچنین هدف از افزایش توانایی سازگاری با تغییرات آب و هوا و تقویت مقاومت دارد. میزان سرمایه گذاری مورد نیاز برای دستیابی به این اهداف در تریلیون دلار است. تاکنون بزرگترین مبالغ سرمایه در بخش خصوصی قرار دارد و تراز کردن این صندوق های سرمایه گذاری با اهداف آب و هوا و توسعه پایدار مهم است. اگرچه از نظر مقدار کوچکتر است ، اما امور مالی عمومی نیز نقش مهمی ایفا می کند. این منبعی است که سیاست گذاران می توانند کنترل مستقیم داشته باشند و برای ارائه کالاها و خدمات عمومی ضروری است که بخش خصوصی تمایلی یا عدم پشتیبانی از آن ندارد. در هنگام استقرار مؤثر ، امور مالی عمومی می تواند با تحریک بازارها ، تقویت نوآوری و کاهش خطر ، سرمایه گذاری خصوصی را کاتالیز کند. یک معماری غنی و متنوع از مؤسسات دولتی با افزایش ، کانال دار و استقرار امور مالی برای فعالیتهای مرتبط با آب و هوا درگیر است. این صندوق ها و نهادها از کانال های دو جانبه و چند جانبه پیروی می کنند و از ابزارهای متنوعی استفاده می کنند. در میان آنها ، صندوق های آب و هوایی چند جانبه نقش مهمی در استفاده از امور مالی عمومی بین المللی برای تحریک تغییر در سرمایه گذاری توسط سایر مؤسسات مالی دولتی و خصوصی که برای تحول گسترده تر اقتصادی و اجتماعی ضروری هستند ، ایفا می کنند. تنها تحول در مقیاس جهانی برای کاهش تولید گازهای گلخانه ای و بهبود مقاومت در برابر آب و هوا به منظور تحقق اهداف بین المللی آب و هوا و اهداف توسعه پایدار کافی خواهد بود.

صندوق های آب و هوایی چند جانبه برای تحقق پتانسیل کامل خود با چالش های زیادی روبرو هستند. در طول دو دهه گذشته ، گسترش وجوه دو جانبه و چند جانبه تأمین مالی آب و هوا وجود داشته است که هر یک پاسخ به نیازهایی که در زمان های مختلف پدیدار می شوند ، پاسخ می دهند. در میان صندوق های آب و هوایی چند جانبه ، نتیجه همپوشانی نقش و تکثیر تلاش بوده است. سیاست گذاران اکنون سؤالاتی را در مورد چگونگی بهبود انسجام و مکمل و پاسخگویی به نیازهای در حال توسعه کشور به منظور افزایش اثربخشی مطرح می کنند. علاوه بر این ، جهت و نقش آینده برخی از صندوق های چند جانبه به دلیل محدودیت منابع ، تحولات در حال تحول یا سؤالات حل نشده مربوط به ادامه وجود آنها نامشخص است. این موضوعات منجر به بحث و گفتگو در کشورهای مشارکت کننده در مورد تخصیص منابع عمومی و در کشورهای گیرنده در مورد بودجه آنها در اولویت بندی مشاغل خود شده است.

این گزارش بر هفت صندوق آب و هوا چند جانبه متمرکز است. پنج نفر صریحاً بخشی از چارچوب نهادی کنوانسیون چارچوب سازمان ملل در مورد تغییرات آب و هوا (UNFCCC) هستند: صندوق آب و هوا سبز (GCF) ، تسهیلات جهانی محیط زیست (GEF) ، کمترین صندوق کشورهای توسعه یافته (LDCF) ، صندوق ویژه تغییرات آب و هوا(SCCF) ، و صندوق سازگاری (AF). دو صندوق سرمایه گذاری آب و هوا (CIF) - صندوق فناوری تمیز (CTF) و صندوق آب و هوا استراتژیک (SCF) در خارج از این چارچوب UNFCCC. SCF شامل سه برنامه دیگر است: برنامه آزمایشی برای مقاومت در برابر آب و هوا (PPCR) ، برنامه سرمایه گذاری جنگل (FIP) و انرژی تجدید پذیر مقیاس پذیر در برنامه کشورهای کم درآمد (SREP).

برای تأکید بر تجزیه و تحلیل خود ، ما پنج استراتژی کلیدی را شناسایی می کنیم که در صورت مؤثر در حمایت از تغییر تحول ، باید صندوق های آب و هوایی چند جانبه را دنبال کنند. این استراتژی ها هر دو اصول هدایت کننده برای تغییر و اهداف برای عمل را تجسم می دهند.

• دستیابی به تأثیر در مقیاس. برای پرداختن به تغییرات آب و هوایی ، تریلیون دلار سرمایه گذاری لازم است و صندوق های آب و هوایی چند جانبه باید با استفاده از منابع خود به صورت کاتالیستی برای بسیج جریان های بزرگتر بودجه ای که به تغییرات سیستمیک دست می یابند ، نقش مهمی در مقیاس بندی تأمین مالی آب و هوا داشته باشند.
• ترویج مالکیت کشور. وجوه باید اطمینان حاصل کند که امور مالی برای حمایت از اولویت های تعیین شده در سطح ملی (شامل مشارکت ذینفعان گسترده) و تقویت ظرفیت های ملی برای برنامه ریزی ، هماهنگی ، اجرای و نظارت بر اقدامات آب و هوایی هدایت می شود.
• بهبود کارآیی. وجوه باید در به حداقل رساندن هزینه های معاملات ، سرعت بخشیدن به تحویل پروژه و دسترسی به پول ، بهره وری بیشتری را دنبال کنند.
• پشتیبانی از تخصیص عادلانه. برای رسیدن به کشورهای در حال توسعه با بیشترین نیاز ، بودجه باید نسبتاً اختصاص یابد ، زیرا طیف وسیعی از اقدامات آب و هوایی که لازم خواهد بود.
• پاسخگویی را افزایش دهید. وجوه باید فرایندهایی را بهبود بخشد تا اطمینان حاصل شود که فعالیت ها به انجام وظایف خود و رعایت سیاست های عملیاتی (از جمله استانداردهای وفاداری ، حفاظت و فرآیندهای شکایت) عمل می کنند.

تجزیه و تحلیل ما نشان می دهد که برای ارائه همه جنبه های این استراتژی ها ، معماری موجود در زمینه تأمین مالی آب و هوا باید بهبود یابد. چالش ها شامل مسائل ساختاری ، منابع و عملیاتی است. با این حال ، معماری فعلی در سنگ تنظیم نشده است. جهت صندوق های آب و هوا در چندین عرصه سیاست طی چند سال آینده مطرح می شود ، از جمله بحث در مورد پر کردن صندوق ها و مکمل/انسجام در بین صندوق ها. سیاستگذاران فرصتی برای ایجاد تغییر در وجوه دارند تا اطمینان حاصل شود که تأثیر آنها مثبت و پاسخگو به نیازهای در حال تحول کشورهای در حال توسعه است. ما پیشنهاد می کنیم که صندوق های آب و هوایی چند جانبه مجموعه ای از اصلاحات را برای بهبود اثربخشی آنها در کاتالیز کردن تبدیل به یک دنیای کم انتشار و دارای مقاومت در برابر آب و هوا انجام دهند.

توصیه های عملیاتی

هماهنگی بین وجوه و بین وجوه و کشورها را بهبود بخشید

حتی بدون تغییر در عملیات رسمی آنها ، وجوه می توانند هماهنگی خود را بهبود بخشند تا اطمینان حاصل کنند که آنها نیازهای متنوع کشورها را برآورده می کنند ، تکثیر و ناکارآمدی در اوراق بهادار خود را به حداقل می رسانند و دسترسی به بودجه را ساده می کنند. این امر به وجوه نیاز دارد تا از نظر استراتژیک و مشارکتی در مورد اینکه چه کسی به بهترین وجه برای خدمت به مناطق مختلف موضوعی و جغرافیایی ، که باید از فعالیت ها پشتیبانی کنند ، استفاده کنند و چگونه نیازها با گذشت زمان تکامل می یابد. وجوه می تواند با داشتن دبیرخانه ها و تابلوهای خود با یکدیگر نزدیکتر هماهنگی را بهبود بخشد. در سطح کشور ، برنامه نویسی و برنامه ریزی باید جامع باشد و محدود به یک نمونه کارها خاص صندوق نیست. یک راه حل ممکن این است که کشورها بتوانند یک وزارتخانه یا نهاد را شناسایی کنند که به عنوان کانون ملی یا اقتدار برای کلیه صندوق های آب و هوا عمل می کند. همچنین نیاز به پشتیبانی هماهنگ تر از آمادگی و ظرفیت سازی بیشتر از آنچه توسط بودجه و شرکای آمادگی آنها ارائه می شود ، وجود دارد. ممکن است در ایجاد یک مرکز یا برنامه آمادگی گسترده تری که به برنامه ریزی کلی و نیازهای خط لوله پرداخته است ، ارزش داشته باشد.

استانداردها ، الزامات اعتباربخشی و روشهای تصویب پیشنهادی را هماهنگ کنید

وجوه در حال حاضر از تعدد قوانین و رویه ها برای دسترسی به امور مالی استفاده می کنند. این منجر به ناکارآمدی قابل توجهی برای اجرای اشخاص ، به ویژه نهادهای ملی با ظرفیت کمتری می شود. کشورهای گیرنده باید سیستمهایی را طراحی کنند که به خواسته های مختلف و استانداردهای مختلف پاسخ دهند. سیستم پیچیده همچنین باعث می شود تا ذینفعان ردیابی تأثیر و پاسخگویی وجوه را سخت تر کنند. وجوه می تواند در مورد مجموعه ای مداوم از استانداردهای وفاداری ، حفاظت از محیط زیست و اجتماعی و سیاست های جنسیتی که در تمام بودجه اعمال می شود ، توافق کنند. استاندارد سازی روشهای اعتبار سنجی و تأمین بودجه نیز یک پیشرفت چشمگیر خواهد بود. علاوه بر افزایش کارآیی ، در صورت هماهنگی قوانین ، وجوه نیز در تلاشهای آمادگی ، مکمل بیشتری را در تلاشهای آمادگی مشاهده می کند-همه آمادگی و برنامه های ظرفیت سازی از توانایی اشخاص در دسترسی به هر یک از صندوق ها پشتیبانی می کند. شفافیت همچنین ممکن است با چنین تغییراتی بهبود یابد.

بر رویکردهای برنامه ای که تغییرات سیستمیک را تشویق می کنند تأکید کنید

اگر بخش عمده ای از تأمین مالی به پروژه های یک طرفه که باعث تغییر سیستمیک بیشتر در سطح ملی ، منطقه ای و ایده آل ، می شوند ، تحول رخ نخواهد داد. وجوه باید با سرمایه گذاری استراتژیک در ابتکارات سیاست یا اقداماتی که پتانسیل تغییر رفتار در بازارها و اقتصادهای فراتر از محدوده یک فعالیت خاص را دارند ، از تغییرات سیستمی پشتیبانی کنند. رویکردهای برنامه ای ، که به طور معمول شامل فعالیت های بسته بندی یا جمع آوری می شوند که به طور کامل در یک نتیجه خاص نقش دارند ، یک رویکرد مفید برای حمایت از سیاست های لازم و تغییرات بازار است. چنین رویکردهای برنامه ای می تواند با استفاده از اشخاص برای برنامه ریزی مبالغ بزرگتر تحت یک پیشنهاد ، باعث افزایش کارآیی و ترویج مالکیت کشور شود و سپس تصمیم گیری را به سطح ملی یا منطقه ای واگذار کند. GCF و CIF ها در پشتیبانی از رویکردهای برنامه ای طاقچه دارند و GEF می تواند از طریق برنامه نویسی بین بخشی و مداخلات کاتالیزوری کوچکتر نقش مکمل داشته باشد.

توصیه های معماری

کوتاه مدت: تخصص وجوه را روشن کنید

برخی از تکثیر ها مفید است زیرا انتخاب را فراهم می کند ، اما برای همه بودجه برای تلاش برای تحقق طیف گسترده ای از نیازها کارآمد نیست. تقسیم واضح تر کار به هم مشارکت کنندگان و گیرندگان در اولویت بندی تعامل آنها کمک می کند. وجوه می تواند بر اساس مزایای مقایسه ای موجود خود و تخصص در زمینه های مختلف ، با هدف کاهش کپی های ناکارآمد و پرداختن به شکاف در تأمین فعلی باشد.

GEF می تواند با تمرکز بر نقاط قوت سنتی خود در کار در پنج کنوانسیون که در آن خدمت می کند (تغییرات آب و هوایی ، تنوع بیولوژیکی ، آلاینده های ارگانیک مداوم ، بیابان زدایی و جیوه) از تأثیر در مقیاس پشتیبانی کند ، و با تمرکز حمایت از تغییرات آب و هوایی "بازی خالص" از کاهش کاتالیزوری پشتیبانی می کند. مداخلاتبا انجام این کار ، GEF می تواند GCF و CTF را در پشتیبانی از رویکردهای برنامه ای و تغییرات سیستمیک برای کاهش تکمیل کند. پشتیبانی GEF از ظرفیت سازی ، یک دستورالعمل اصلی ، همچنین مالکیت کشور را تقویت می کند. ابتکار ظرفیت ظرفیت آن برای شفافیت باید به عنوان یک ویژگی قوی در دوباره پر کردن GEF بعدی گنجانیده شود. شورای GEF باید به جای تلاش برای گسترش کار خود در خارج از حوزه مزیت تطبیقی ، نظم و انضباط در این صندوق را برای حفظ تمرکز شدید بر این نقاط قوت اصلی تضمین کند.

LDCF می تواند با قرار دادن خود به عنوان مکمل AF در فضای سازگاری در مقیاس کوچک ، از تخصیص عادلانه پشتیبانی کند و به ویژه بر روی پروژه های بزرگتر از 10 میلیون دلار یا حداقل کشورهای توسعه یافته (LDC) که دسترسی مستقیم به AF ندارند ، متمرکز شود. LDCF در حال حاضر نقش مهمی در ارائه گزینه های بیشتر برای LDC ها برای دسترسی به بودجه سازگاری دارد. تا به امروز ، LDCF از توسعه و اجرای برنامه های سازگاری ملی اقدام (NAPAS) ، که برنامه های کوتاه مدت هستند ، تقریباً در تمام LDC ها پشتیبانی کرده است. اکنون از توسعه و اجرای برنامه های سازگاری ملی (NAPS) حمایت می کند ، که برنامه های بلند مدت برای ایجاد انعطاف پذیری و مهم برای ایجاد ظرفیت هستند. تأکید بر برنامه ریزی ملی همچنین از مالکیت کشور پشتیبانی می کند.

SCCF می تواند با تمرکز صرفاً بر روی پنجره فناوری خود ، از تخصیص موضوعی عادلانه پشتیبانی کند و کار خود را در مورد سازگاری با AF و GCF واگذار کند. پنجره انتقال فناوری SCCF تا به امروز مورد توجه و تأمین مالی کمتری قرار گرفته است. با این حال ، این تنها صندوق با یک پنجره موضوعی صریح برای انتقال فناوری است. در حالی که پنجره سازگاری SCCF در حال حاضر بزرگتر است ، اکنون چهار بودجه دیگر وجود دارد که از سازگاری پشتیبانی می کنند ، با چندین میلیارد دلار منابع ترکیبی. این نشان می دهد که طاقچه موضوعی SCCF ، اگر به اندازه کافی تأمین شود ، می تواند در فناوری باشد.

AF می تواند با تمرکز بر فعالیت های سازگاری در مقیاس کوچک و افزایش دسترسی مستقیم کشورها به بودجه ، به حمایت از تخصیص عادلانه و مالکیت کشور ادامه دهد. در حالی که رویکردهای برنامه ای می توانند برای سازگاری مهم باشند ، اما هنوز هم نیاز به اقدامات کوچکتر و مشخص در طیف گسترده ای از کشورها وجود دارد. علاوه بر این ، AF نقش مهمی در ایجاد ظرفیت ها و سابقه سوابق مؤسسات ملی برای انجام کار سازگاری ایفا می کند و می تواند یک پله پله برای بسیاری از موسسات ملی برای دسترسی به GCF باشد.

CIF ها می توانند همچنان بر مزیت مقایسه ای خود تمرکز کنند: کار از طریق بانک های توسعه چند جانبه (MDBS) با تعداد نسبتاً کمی از کشورها برای تهیه برنامه هایی که از منابع اعطایی برای کاتالیز کردن سطوح بزرگتر سرمایه گذاری خصوصی برای تأثیر در مقیاس استفاده می کنند. CTF باید به حمایت از پروژه های انرژی پاک در مقیاس بزرگ ادامه دهد و برنامه های SCF می تواند بر حمایت از بخش ها در کشورهایی متمرکز شود که ممکن است از دیگر وجوه اولویت دریافت نکنند. تمرکز روی تعداد کمتری از کشورها به CIF ها اجازه می دهد تا منابع بیشتری را برای تأثیر بیشتر اختصاص دهند. CIF ها همچنین می توانند تأکید بیشتری بر استفاده از دانش خود در مورد پروژه های کم انتشار و آب و هوا برای کمک به MDB ها از تأمین اعتبار سرمایه گذاری های بالا و ناسازگار داشته باشند.

GCF می تواند با ارائه مداخلات در مقیاس بزرگتر ، برنامه ای و توسعه چارچوب های نهادی و سیاست لازم برای بسیج طولانی مدت سرمایه گذاری ، بر تأثیر در مقیاس متمرکز شود. برای ادامه افزایش مالکیت کشور ، GCF باید برنامه آمادگی خود را تقویت کند و مداخلات کوچکتر را برای اشخاص ملی که برای ایجاد ظرفیت های خود برای تأمین مقادیر بیشتر بودجه نیاز به ایجاد ظرفیت های خود دارند ، تأمین کند. این صندوق می تواند رویکردهای برنامه ای برای سازگاری را کشف کند اما پروژه های سازگاری کمتر از 10 میلیون دلار را به AF واگذار کرده و با LDCF هماهنگ می شود تا کارایی در بودجه NAP و اجرای مرتبط را افزایش دهد. این صندوق همچنین می تواند معیارهای هدفمند برای تخصیص در پنجره کاهش خود را تهیه کند ، و به طور بالقوه بودجه لازم را برای تمرکز بر کشورهایی که دارای پتانسیل کاهش زیاد هستند اما موانع قابل توجهی برای تأمین مالی که از طریق سایر منابع تأمین مالی قابل پرداخت نیست ، تأمین می کند.

بلند مدت: برخی از بودجه را نزدیک یا ادغام کنید

در طولانی مدت ، روشن کردن تقسیم کار ممکن است برای رفع ناکارآمدی ها و همپوشانی بین وجوه کافی نباشد. منابع محدود هستند و کشورهای در حال توسعه مشکلات بسیاری در پیمایش در چشم انداز بودجه پیچیده و شلوغ را گزارش می کنند. بسته شدن یا ادغام وجوه ممکن است ضروری باشد. با انجام این کار ، مهم است که اطمینان حاصل شود که نقش های کلیدی بازی شده توسط وجوه در انتقال از بین نمی روند.

ذینفعان تا حد زیادی موافقت كردند كه دو نهاد عامل سازوكار مالی UNFCCC (GEF و GCF) ، كه در خدمت توافق نامه پاریس نیز هستند ، باید ادامه یابد. با توجه به آینده CIFS ، LDCF ، SCCF و AF توافق کمتری داشت. LDCF ، SCCF و AF نیز با توافق نامه پاریس مرتبط هستند. با این حال ، کنفرانس احزاب و کنفرانس طرفین که به عنوان نشست طرفین توافق نامه پاریس خدمت می کنند می توانند با تکامل بحث ها با گذشت زمان ، دستورالعمل ها و روابط خود را دوباره بررسی کنند.

چندین ذینفع احساس کردند که CIF ها باید با فرض مقیاس GCF ، روند آفتابگردان را آغاز کنند و قادر به پر کردن نقش های کلیدی که توسط این وجوه بازی می شود ، می تواند. اگر GCF با موفقیت تحویل منابع را افزایش دهد ، با گذشت زمان می تواند برخی از نمونه کارها CIFS کار را جذب کند. تنها صندوق دیگری که می تواند در همان مقیاس ، از طریق همان ابزارها ، در همان وسعت مناطق موضوعی کار کند و با تمرکز برنامه نویسی قوی ، GCF بتواند نقش هایی را که در حال حاضر توسط CIF ها بازی می کند ، در حین کار از طریق محدوده وسیع تری پر کند. نهادها ، از جمله نهادهای ملی. این امر به ویژه بسیار مهم خواهد بود که GCF رویکرد برنامه ای را که CIF ها نقش مهمی در توسعه داشته اند ، در پیش بگیرد. آفتابگردان مستقیماً این نگرانی را مبنی بر اینکه CIF ها در خارج از راهنمایی روند UNFCCC جامعه بین المللی فعالیت می کنند ، مستقیماً برطرف می کند. اگر CIF ها غرق نشوند ، آنها باید راه هایی برای ادامه بودجه کمتری از طرف مشارکت کنندگان کشور را کشف کنند ، تا منابع را از سایر بودجه دور نکنند.

SCCF و تا حدی کمتر ، LDCF در تلاش برای جذب بودجه برای حمایت از عملیات مورد نظر خود بوده است و ممکن است نیاز به بستن یا ادغام داشته باشد. در صورت عدم تعهدات اضافی ، یک گزینه برای هر دو این وجوه توسط GEF جذب می شود تا فعالیت های مربوطه بتوانند از طریق پشتیبانی اصلی GEF ادامه یابد. گزینه دیگر بستن SCCF است (از آنجا که GCF ، CIFS و GEF می توانند از فعالیت های مشابه پشتیبانی کنند) اما با فرض منابع کافی ، عملیات فعلی LDCF را حفظ می کنند. در حالی که GCF بر حمایت از سازگاری از کشورهای در حال توسعه جزیره کوچک (SID) ، LDC و کشورهای آفریقایی تأکید می کند ، به همان اندازه که LDCF برای LDCS است ، هدف قرار نمی گیرد. اگر هیچ تصمیمی رسمی برای غروب آفتاب SCCF اتخاذ نشده باشد ، به دلیل عدم مشارکت ، احتمالاً از نظر عملکردی خفته است.

در اصل ، این امکان وجود دارد که GCF عملکردهای انجام شده توسط AF را جذب کند ، اما یک صندوق اختصاصی برای سازگاری هنوز هم می تواند ارزش افزوده ای را ارائه دهد. GCF تمرکز جدی بر سازگاری دارد ، می تواند از پروژه های در مقیاس کوچک پشتیبانی کند ، بسیاری از نهادهای اجرایی AF را معتبر کرده و شامل اقتباس در پشتیبانی آمادگی است. با این حال ، بسیاری از ذینفعان خاطرنشان كردند كه با تجربه خود در سازگاری در مقیاس كوچك و دسترسی مستقیم ، AF هنوز هم می تواند نقش متفاوتی در معماری داشته باشد. در این صورت ، باید بین وجوهی برای سازگاری ، جایی که AF بر روی طاقچه خود بنا می شود ، تقسیم کار وجود داشته باشد ، در حالی که GCF بر روی رویکردهای بزرگتر ، تحول گرا یا اقتصادی نوآورانه تمرکز دارد. اگر AF ادامه یابد ، یکی از گزینه ها ایجاد پیوندهای رسمی نهادی بین GCF و AF است. GCF می تواند به عنوان پاکت های برنامه ای برای بذر فعالیتهای در مقیاس کوچک که می تواند برای تأمین بودجه بیشتر و مقیاس گذاری در مرحله بعدی به GCF برگردد ، به AF منتقل شود. این امر به محدودیت های منابع برای AF می پردازد و احتمالاً نیاز به بلند کردن کلاه فعلی کشور خود دارد تا کشورهایی که نیاز بیشتری دارند می توانند بیش از 10 میلیون دلار دریافت کنند. یکی دیگر از راه حل های احتمالی برای چالش منابع AF ، تصمیم گیری در مورد اینکه سهم درآمد حاصل از کاهش و مکانیسم توسعه پایدار ، که طبق توافق نامه پاریس ایجاد شده است ، باید از طریق AF هدایت شود.

به طور کلی ، بسته شدن و ادغام می تواند باعث افزایش کارایی شود اما انتخاب را نیز کاهش می دهد. ادغام می تواند پیامدهایی برای صندوق های باقیمانده (به ویژه GCF و GEF) داشته باشد. GCF اکنون عملیاتی است و وعده های زیادی دارد ، اما هنوز هم در پرداخت بودجه اختصاص یافته و جذب یک خط لوله پروژه قوی ، با چالش هایی روبرو است. برنامه آمادگی GCF در حال اجرا است ، اما برای تأمین نیازهای در حال توسعه کشور به ظرفیت بیشتری نیاز دارد. کارمندان GCF نیز باید تقویت شوند. بنابراین ، در حال حاضر ، در حالی که GCF پتانسیل جذب نقش بیشتر صندوق های دیگر را دارد ، اما هنوز به طور کامل در موقعیتی نیست که بتواند این کار را انجام دهد. این ممکن است در زمان تغییر کند. اگر LDCF و SCCF به GEF جذب شوند ، این امر نیاز به گسترش دستورالعمل فعلی GEF برای شامل سازگاری با محوریت LDC دارد. علاوه بر این ، در صورت غروب آفتاب CIF ، فشار قابل توجهی به GCF و بودجه تغییر آب و هوا GEF برای ارائه تأثیرات در مقیاس وارد می شود.

نتیجه گیری

ما مجموعه ای از اصلاحات را پیشنهاد می کنیم ، با تغییر در مدت کوتاه تر (2-3 سال) متمرکز بر بهبود هماهنگی و تخصص وجوه فعلی در حالی که در طولانی مدت (4-8 سال) ، وجوه بسته یا ادغام می شوند. توصیه هایی که ما پیشنهاد می کنیم لزوماً متقابل نیستند ، و همچنین تنها گزینه هایی هستند که ارزش در نظر گرفتن آنها را دارند.

سیاستگذاران و سایر تصمیم گیرندگان باید در مورد چگونگی تکامل معماری تأمین مالی آب و هوا ، استراتژیک و با دقت فکر کنند. دولت ها باید با همکاری سایر ذینفعان ، از جمله جامعه مدنی ، بازیگران بخش خصوصی و نهادهای اجرایی ، گزینه های مختلفی را در نظر بگیرند. تصمیمات طی یک دهه آینده باید تغییرات سیستمیک لازم را برای پاسخ به فوریت چالش آب و هوا هدایت کند.< Pan> ما مجموعه ای از اصلاحات را پیشنهاد می کنیم ، با تغییر در مدت کوتاه تر (2-3 سال) با تمرکز بر بهبود هماهنگی و تخصص وجوه فعلی در حالی که در طولانی مدت (4-8 سال) ، وجوه بسته یا ادغام می شوندبشرتوصیه هایی که ما پیشنهاد می کنیم لزوماً متقابل نیستند ، و همچنین تنها گزینه هایی هستند که ارزش در نظر گرفتن آنها را دارند.