بازار سرمایه |تعریف، ویژگی ها، توابع، مزایا، معایب و ابزارهای بازار سرمایه

بازار سرمایه به معنای مکانی مشترک است که در آن وام گیرندگان و وام دهندگان برای تامین مالی مورد نیاز تامین مالی بلندمدت گرد هم می آیند. در بعد وسیع تر، همه آن کانال هایی را در بر می گیرد که از آنجا پس اندازها بسیج می شوند و از آن ها در تأمین مالی هزینه های صنعتی و دولتی استفاده می شود. این شامل پس اندازهایی است که شامل پس اندازهای شرکتی و شخصی می شود که برای سرمایه گذاری در IPOهای جدید و سایر عرضه های عمومی که توسط مقامات دولتی صادر می شوند، استفاده می شود.

بنابراین، بازار سرمایه یک ساختار بازار به خوبی سازمان یافته است که در آن پول به جای بهره معین یا سایر مزایای جبرانی از وام دهنده به وام گیرنده منتقل می شود. سرمایه گذاران انفرادی پس انداز کنندگان اصلی هستند که به کارآفرینان برای گردش پول در صنعت که ممکن است مالکیت خصوصی یا متعلق به دولت باشد، وام می دهند.

تعریف بازار سرمایه

به گفته پ. ک. دار:

"این یک بازار برای کالاهای سرمایه ای نیست، بلکه بازاری برای جذب و ارتقاء سرمایه پولی برای اهداف سرمایه گذاری است."

به گفته M. Y. خان:

"این بازار برای وجوه بلندمدت است. تمرکز آن بر تامین مالی سرمایه گذاری های ثابت است، در مقابل بازار پول که منبع نهادی تامین مالی سرمایه در گردش است."

کارکردهای بازار سرمایه

وظایف اصلی بازار سرمایه به شرح زیر است: 1) تابع تخصیص:

در بسیاری از مواقع سرمایه گذاران از فرصت های سرمایه گذاری در دسترس خود بی اطلاع بوده و در نتیجه از سرمایه گذاری محروم می شوند. بازار سرمایه در این شرایط به کانال کشی پس انداز از طرف سرمایه گذاران در حالت های مختلف کمک می کند. بنابراین، پس انداز فعلی بین وام گیرندگان مربوطه نسبت داده می شود. بازار یک آهنربا عمل می کند که در آن وام دهندگان مختلف با دیدگاه های متفاوت برای سرمایه گذاری دعوت می شوند.

2) تابع نقدینگی:

هدف بازار سرمایه این است که وام دهندگان و وام گیرندگان را در یک پلت فرم مشترک قرار دهند تا بتوانند وجوه خود را با نرخ های بهره مورد توافق و دوره وام دهی مبادله کنند. بنابراین، نقدینگی همیشه به تشخیص هر دو طرف در دسترس است.

3) سایر توابع:

بازار سرمایه علاوه بر کارکرد اصلی تخصیص وجوه و عملکرد نقدینگی، وظایف مهمی نیز دارد:

i) تابع نشانگر:

علاوه بر نشان دادن پیشرفت یک شرکت ، بازار سرمایه نیز شاخص خوبی از موقعیت اقتصادی یک کشور است.

ii) عملکرد پس انداز و سرمایه گذاری:

بدهی های بلند مدت را می توان به راحتی در زمان کمتری به بودجه مایع تبدیل کرد. از این طریق ، وام دهندگان می توانند بودجه خود را به خواست خود بازپرداخت کنند. این امر به بازگرداندن اعتماد به نفس وام دهندگان کمک می کند زیرا با اطمینان از وجوه مایع ، نرخ بهره خوبی کسب می کنند.

iii) عملکرد انتقال:

این بازار حرکت دارایی ها یعنی دارایی های ملموس و دارایی های نامشهود را در واحدهای مختلف فردی یا گروه ها سازماندهی می کند.

IV) عملکرد ادغام:

این بازار ادغام بین شرکتهای مایل و شرکتهایی را که دارای مدیریت خود هستند با پیشگامان صنعت تسهیل می کند.

ویژگی های بازار سرمایه

ویژگی های مختلف بازار سرمایه به شرح زیر است: 1) پیوند بین پس انداز و فرصت های سرمایه گذاری:

بازار سرمایه به عنوان کانال بین روند پس انداز و سرمایه گذاری عمل می کند. بازار سرمایه پول را از پس انداز به وام گیرندگان کارآفرینی می فرستد.

2) سرمایه گذاری بلند مدت را فراهم می کند:

بازار سرمایه بودجه مورد نیاز برای سرمایه گذاری طولانی و متوسط را تأمین می کند. بازار سرمایه از پس انداز کوتاه مدت کمتر از یک سال استفاده نمی کند.

3) از واسطه ها استفاده می کند:

بازار سرمایه از واسطه های مختلفی مانند کارگزاران ، کارگران ، سپرده گذاری ها و غیره استفاده می کند که با استفاده از آن تمام کار بازار سرمایه انجام می شود و همچنین بخش مهمی از بازار سرمایه است.

4) تعیین کننده تشکیل سرمایه:

وظیفه مختلف بازار سرمایه در مورد نرخ تشکیل سرمایه در یک اقتصاد تصمیم می گیرد. بازار سرمایه در مورد استفاده از وجوه اضافی برای سرمایه گذاری بیشتر در بازار سرمایه ، به شرکت انتخاب می کند که به افزایش پس انداز به روش سودآور کمک می کند.

5) قوانین و مقررات دولت:

بازار سرمایه طبق قوانین و مقررات تنظیم شده توسط دولت کار می کند. آنها رایگان هستند اما طبق سیاست های دولت باید کار کنند.

6) بدون موانع ورود:

بازار سرمایه برای همه افراد قابل دسترسی است. هر تعداد از تأمین کنندگان یا کاربران وجوه می توانند وارد بازار شوند و با یکدیگر سر و کار داشته باشند.

7) عدم وجود هزینه معامله: شرکت کننده نیازی به پرداخت هزینه های معامله برای خرید و فروش اوراق بهادار ندارد. 8) تفاوت مالیاتی:

مالیات باید به گونه ای باشد که باید با هر سرمایه گذار به همان شیوه رفتار کند. این نباید برای یکی از دیگری مطلوب باشد.

9) نقدینگی:

بازار سرمایه نسبت به املاک و مستغلات یا بازار کالاها مایع تر است زیرا آنها دارای موسسات مختلفی مانند بانک ها ، صندوق های متقابل ، سرمایه گذاران خرده فروشی ، صندوق های پرچین و غیره هستند که به سرمایه گذاران کمک می کند تا به راحتی از بازار خارج شوند زیرا سرمایه گذاران می توانند سرمایه گذاری های خود را بفروشندهر وقت می خواستند.

10) انواع ابزارها:

بازار سرمایه دارای انواع مختلفی از ابزارهای مختلف مانند اوراق بهادار ، بدهی ها ، سهام سهام ، گزینه های آینده D است. با توجه به ظرفیت تحمل ریسک سرمایه گذاران ، گزینه های بسیار بیشتری در دسترس است. این شرکت با اهرم بالا می تواند با سرمایه گذاری در حقوق صاحبان سهام سرمایه خود را افزایش دهد و شرکت دارای اهرم کمتری می تواند با سرمایه گذاری در اوراق قرضه و بدهی سرمایه خود را افزایش دهد.

ابزارهای بازار سرمایه

ابزارهای زیر در بازار سرمایه یافت می شود: 1) سهام سهام:

آنها همچنین به عنوان سهام عادی یا سهام مشترک خوانده می شوند. ممکن است کسی هم اصطلاح "سهام" و "سهام" را به همان اندازه درک کند اما تفاوت اساسی وجود دارد که درگیر است. سهام نشانگر واحدهای کوچک فرقه برابر است که سرمایه سهم شرکت را تشکیل می دهد. از طرف دیگر ، سهام کل سهام کاملاً پرداخت شده شرکت است که با هم جمع می شوند. به عبارت دیگر ، این مجموعه سهام است. یک سهام دارای یک مقدار است و نشان دهنده آنچه کوانتومی در آن است ، نشان می دهد. بنابراین ، سهام می تواند بیشتر به کسری تقسیم شود اما دوباره فرقه از نظر پول و نه از نظر تعداد سهام خواهد بود.

2) سهام ترجیحی:

سهام ترجیحی مانند یک ابزار ترکیبی است زیرا دارای ویژگی های پیوند و همچنین سهم سهام عدالت هستند. بر خلاف اوراق قرضه ، سهامداران اولویت حق دریافت سود سهام را دارند حتی اگر هیچ سود یا سود کمتری نداشته باشد. همچنین در صورت انحلال یک شرکت ، پول آنها به ترجیح سهام سهام پرداخت می شود. و بر خلاف سهام عدالت ، آنها ویژگی مسئولیت دائمی را دارند. فقط نرخ سود سهام ثابت است ، اما به صلاحدید هیئت مدیره پرداخت سود سهام یا خیر.

3) عدالت عرق:

این سهام توسط این شرکت به کارمندان داخلی خود یعنی مدیران یا کارمندان با نرخ تخفیف به جای خدمات ارائه شده توسط آنها به شرکت که دانش یا ارزش خاصی را به همراه آورده اند ، صادر می شود.

4) بدهی ها:

آنها نوعی پرداخت بدهی و جایگزینی برای سهام را تشکیل می دهند. در اصل ، آنها توسط شرکت های بخش خصوصی برای جمع آوری بودجه مورد نظر از عموم مردم صادر می شوند. بر این اساس ، پول با قول رستگاری در تاریخ ثابت خاص و با قول پرداخت دوره ای بهره وام گرفته می شود. در هند ، بدهی ها فقط مانند اوراق قرضه رفتار می شوند اما به طور کلی اوراق قرضه توسط شرکت های بخش دولتی صادر می شود.

5) ضمانت نامه ها:

این یک سند تحمل است که در آن خریدار موافقت می کند مبلغ مشخصی از سهام عدالت را با قیمت خاص خریداری کند. به طور معمول ، این حق خرید می تواند در طی یک دوره طولانی اعمال شود و هدف این است که این پیشنهاد را برای سرمایه گذاران پرسود کند ، تا آنها بتوانند برای اوراق قرضه یا سهام ترجیحی مشترک شوند.

6) یادداشت های حق بیمه امن (SPN):

SPN ویژگی های یادداشت های میان مدت و بلند مدت را دارد. آنها در کنار حکم صادر می شوند و رستگاری در پایان دوره های خاص انجام می شود.

7) مشتقات: مشتقات ابزارهایی هستند که مقدار آنها از ابزارهای زیرین تعیین می شود.

ابزارهای جدید در بازار سرمایه

ابزارهای جدید در بازار سرمایه به شرح زیر است: 1) رسیدهای سپرده گذاری جهانی (GDR):

GDR روش مالی جهانی است که به صادرکننده کمک می کند تا سرمایه را از بازار مختلف موجود در سراسر جهان جمع کند. این امر می تواند در بازار دولتی یا خصوصی که در داخل یا خارج از ما وجود دارد معامله شود ، آنها عمدتاً به موسسات مالی بین المللی عرضه می شوند. گواهی رسیدگی جهانی سپرده گذاری توسط بانکهای بین المللی که مربوط به توزیع جهانی بازارهای سرمایه است ، تهیه شده است.

2) اوراق قابل تبدیل ارز خارجی (FCCB):

این یک ابزار شبه بدهی است که توسط انواع مختلف شرکت ، آژانس بین المللی ، ایالت حاکم و غیره که در سراسر جهان وجود دارد ، به سرمایه گذاران داده می شود. آنها با ارز آزاد خارجی قابل تبدیل بیان می شوند. اوراق قرضه قابل تبدیل یورو اساساً به عنوان تعهد ناامن برای وام گیرندگان ارائه می شود. FCCB ها امنیت بدهی مرتبط با سهام را نشان می دهند که به راحتی می توان به سهام یا درآمدهای سپرده گذاری تبدیل کرد. سرمایه گذاران FCCB می توانند با کمک فرمول ثابت با نرخ ارز ثابت ، آن را به حقوق صاحبان سهام تغییر دهند یا می توانند آن را به عنوان اوراق حفظ کنند.

3) آینده:

قرارداد آتی توافق نامه ای است که بین دو طرف برای خرید یا فروش دارایی با قیمت مشخص در دوره زمانی آینده انجام شده است. آنها انواع ویژه ای از قرارداد رو به جلو هستند زیرا در گذشته قراردادهای معامله شده با مبادله استاندارد هستند. دقیقاً مشابه قرارداد رو به جلو نیست. در قرارداد آینده ، متضاد شرکت پاکسازی در مبادله دقیق است. آینده به جای تحویل فیزیکی دارایی اساسی ، در اصل به صورت نقدی یا معادل پول نقد است. طرفین درگیر در قرارداد آینده ممکن است گزینه های آینده را خریداری یا بنویسند.

4) گزینه ها:

گزینه ها مشتق مالی است که قراردادی را نشان می دهد که توسط گزینه نویسنده گزینه به دارنده گزینه فروخته می شود. این وظیفه را به عهده نمی گیرد بلکه حق خریدار را برای تماس با یا قرار دادن امنیت یا هر دارایی مالی دیگر با قیمت اعتصاب در مدت زمان معینی یا در تاریخ ورزش قرار می دهد.

5) سهام ردیابی:

سهام ردیابی نوع سهام مشترکی است که "ردیابی" می کند یا با عملکرد مالی واحد تجاری خاص یا بخش عملیاتی یک شرکت به جای کل شرکت کنترل می شود. از این رو ، واحدها یا بخش ها عملکرد خوبی دارند و ممکن است ارزش سهام ردیابی افزایش یابد حتی اگر عملکرد شرکت به عنوان کل رضایت بخش نباشد. برعکس اوضاع نیز می تواند درست باشد.

6) اوراق بهادار با حمایت وام:

بازگشت این اوراق بهادار به عملکرد دارایی های خاص بستگی دارد. آنها دوره بلوغ 3 تا 10 سال دارند و توسط دارایی هایی مانند وام ، دریافتنی کارت اعتباری و غیره تأمین می شود. تعهدات از مبدأ وام و موسسه واسطه برای تأمین حداقل بازده بلوغ وجود دارد.

7) صندوق های پرچین:

صندوق پرچین به عنوان صندوق وجوه شناخته می شود که صندوق های مشارکت سرمایه گذاری خصوصی ثبت نشده است. آنها ممکن است در بازارهای مختلف ، استراتژی ها و ابزارهای مختلف سرمایه گذاری و معامله شوند که ممکن است شامل اوراق بهادار ، غیر اوراق بهادار و مشتقات باشد. آنها با وجوه متقابل متفاوت هستند زیرا نیاز به نظارتی متفاوتی دارند. هر دو صندوق متقابل و صندوق های تامینی نیاز به ارائه اطلاعات برخی از قیمت گذاری های دوره ای و استاندارد و ارزیابی به سرمایه گذاران دارند.

8) صندوق پرچین داخلی:

صندوق های پرچین داخلی در ایالات متحده آمریکا وجود دارد که اساساً به صورت سازمان یافته به عنوان مشارکت محدود برای من جمع آوری سرمایه گذاران که پاسخگوی قانون مالیات بر درآمد ایالات متحده هستند. حامی صندوق ها اساساً یک شریک و مشاور سرمایه گذاری است. صندوق های پرچین ممکن است از شرکت با مسئولیت محدود (LLC) یا اعتماد تجاری باشد. این LLP ها ، LLC ها و اعتماد تجاری به طور جداگانه مالیات نمی شوند اما درآمد در سطح فردی سرمایه گذاران مالیات می شود. این سه نوع شرکت با توجه به مسئولیت خود ، سرمایه گذاران را محدود می کنند اما LLC ها مزیت اضافی از مسئولیت محدود برای مشاوران صندوق را ارائه می دهند.

9) صندوق پرچین خارج از ساحل:

اینها اساساً در کشورهایی مانند جزایر کیمن ، جزایر ویرجین انگلیس ، باهاما ، پاناما ، آنتیل هلند یا برمودا وجود دارد. آنها اساساً برای سرمایه گذاری اشخاص معافیت مالیاتی ایالات متحده مانند صندوق های بازنشستگی ، اعتماد خیریه ، بنیادها و موقوفات و همچنین ساکنان غیر ایالات متحده هستند. سرمایه گذاران معاف از مالیات ایالات متحده در صندوق های محافظت در خارج از ساحل سرمایه گذاری می کنند ، زیرا فقط در صورت سرمایه گذاری در صندوق های محافظت از مشارکت محدود داخلی ، در معرض مالیات قرار می گیرند.

10) صندوق های معامله شده مبادله (ETF):

صندوق های معامله شده مبادله مزایای صندوق متقابل بسته و بسته را دارد. آنها مطابق با شاخص بورس سهام کار می کنند و مانند یک سهام واحد در قیمت های مرتبط با شاخص در بورس سهام معامله می شوند. شایستگی این وجوه این است که آنها تنوع ، سازگاری داشتن یک سهم واحد را همزمان ارائه می دهند. آنها به تازگی در هند معرفی شده اند اما در خارج از کشور بسیار محبوب هستند.

11) صندوق وجوه (FOF):

این سرمایه گذاری ها همچنین به عنوان سرمایه گذاری های چند مدیر شناخته می شوند. صندوق صندوق ها به جای سرمایه گذاری مستقیم در سهام ، اوراق قرضه یا سایر اوراق بهادار ، نمونه کارها سایر صندوق های سرمایه گذاری را دارد.

مزایای بازار سرمایه

نکات زیر اهمیت بازار سرمایه را نشان می دهد:

• بازار سرمایه در دستیابی به اهداف مالی خود جهت گیری را به شرکت می دهد.
• ادغام و ادغام را می توان از طریق قیمت سهام موجود تسهیل کرد.
• عنصر نقدینگی در تشویق رشد کمک می کند.
• سرمایه گذاری خارجی نیز جذب می شود که باعث ایجاد یکنواختی در هنجارهای گزارشگری می شود.
• در صورت عدم دسترسی کافی به وجوه در بازار پول ، می توان وجوه را از بازار سرمایه ترتیب داد.
• منافع/نرخ سود سهام ، نقدینگی ، امنیت باعث می شود تا سرمایه گذاران بتوانند مطالعه عمیق بازار را انجام دهند و سرمایه گذاری ها را انجام دهند.

مضرات بازار سرمایه

محدودیت های بازار سرمایه به شرح زیر است:

• بازار سرمایه ریسک زیان دهی را دارد.
• بازار سرمایه شامل هزینه های مختلفی است که باعث کاهش سود حاصل از سرمایه گذاری های مختلف می شود.
• بازار سرمایه به دلیل عدم ثبات برای مدت طولانی به خصوص در صورت سرمایه گذاری بلندمدت، با مشکل نوسان مواجه است.
• بازار سرمایه برای افرادی که شغل خود را در بازار سرمایه دنبال می کنند دارای ریسک است. مشاغلی که سرمایه گذاری در آنها انجام می شود مسئولیت عملکرد کاری را بر عهده دارند و همچنین بار تحویل کالا را بر عهده دارند. اگر کالا مطابق با مشتری نباشد، به طور غیر مستقیم منجر به از دست دادن سرمایه گذاران می شود.