انتشار کربن و قیمت سهام در اروپا - دیدگاه یک سرمایه گذار

سرمایه گذاران ادعا می کنند که اطلاعات زیست محیطی را در تصمیمات سرمایه گذاری خود بگنجانند. تجزیه و تحلیل ما نشان می دهد که سرمایه گذاران در اروپا نتوانند از انتشار کربن شرکت ها و خطرات ناشی از شدت زیاد کربن در نظر بگیرند.

مقاله را از طریق ایمیل ارسال کنید

لطفاً آدرس ایمیل شخصی را که می خواهید مقاله را با آن به اشتراک بگذارید وارد کنید. مقاله سپس به گیرنده و یک نسخه از آن (CC) برای شما ارسال می شود.

آدرس ایمیل نامعتبر است. ایمیل لازم است ارسال

محتوا

خلاصه

مقدمه و سوال تحقیق

انتشار کربن به عنوان محرک قیمت سهام؟

اگر کسی بخواهد بفهمد چه عواملی در قیمت سهام تأثیر می گذارد ، چارچوب قیمت گذاری دارایی نظری تعیین می کند که قیمت سهام توسط سرمایه گذاران با توجه به خطرات احتمالی آینده برای بازپرداخت سرمایه گذاری آنها تعیین می شود. با توجه به اینکه تغییرات آب و هوایی به طور فزاینده ای به یک نگرانی تبدیل می شود ، به طور بالقوه خطرات مختلفی برای شرکت ها ایجاد می شود ، سرمایه گذاران در بازارهای مالی ممکن است شرکت هایی را ببینند که راندمان کربن کم یا انتشار کربن بالا را به عنوان خطری برای سبد سرمایه گذاری خود نشان می دهند. برخی از این شرکت ها با مقررات سیاسی روبرو هستند ، که ممکن است در آینده سختگیرانه تر شود زیرا سیاست گذاران ، به ویژه در اروپا ، به طور فزاینده ای سیاست های آب و هوا را در دستور کار قرار می دهند [1]. سیستم فعلی قیمت گذاری کربن اروپا ، که به عنوان سیستم معاملاتی انتشار گازهای گلخانه ای (EU ETS) شناخته می شود ، در حال حاضر شامل بیشتر شرکت های فشرده کربن است. علاوه بر این ، ناکارآمدی کربن یک شرکت ممکن است نشان دهد که این شرکت یک محاصره محیط زیست است و در پشت رقبا در حال توسعه فناوری سبز است. در نتیجه ، به طور متوسط سرمایه گذاران باید مایل به پرداخت قیمت پایین تر برای سهام شرکت هایی باشند که به دلیل ناکارآمدی کربن آنها در معرض هزینه های اضافی و خطرات سیاست قرار دارند. در این مطالعه ما به طور گسترده رابطه تجربی بین انتشار کربن و بازده سهام در اروپا را از دیدگاه یک سرمایه گذار بررسی می کنیم.

سرمایه گذاران با فشار روبرو هستند تا اطلاعات مربوط به پایداری در تصمیمات سرمایه گذاری را در بر بگیرند

این سؤال که آیا سرمایه گذاران باید اطلاعات مربوط به پایداری شرکت را در استراتژی های سرمایه گذاری خود در نظر بگیرند ، برای چندین دهه مورد بحث قرار گرفته است. در عمل ، هر سرمایه گذار خصوصی یا نهادی باید تصمیم بگیرد که آیا ملاحظات اخلاقی و زیست محیطی تا چه اندازه باید بر تصمیم وی برای سرمایه گذاری پول خود تأثیر بگذارد. در نتیجه تغییرات آب و هوا و فشار اجتماعی بر شرکت ها برای درج مسئولیت اجتماعی شرکت (CSR) ، بیشتر و بیشتر سرمایه گذاران ادعا می کنند که اطلاعات مربوط به پایداری را در تصمیمات سرمایه گذاری خود در نظر می گیرند. این می تواند با افزایش تعداد سرمایه گذاران نهادی که اصول سرمایه گذاری مسئولانه (PRI) را امضا می کنند ، نشان داده شود. این امضا کنندگان متعهد به اصول سرمایه گذاری مربوط به ESG هستند. در حال حاضر آنها حدود 103. 4 تریلیون دلار دارایی تحت مدیریت دارند که از سال 2006 نرخ رشد سالانه 23 درصد را داشته اند [2]. این می تواند نشانه تغییر مداوم در صنعت مالی به سمت تصدیق موضوعاتی مانند گرم شدن کره زمین باشد. با توجه به اینکه این سیاره سریعتر از حد انتظار گرم می شود (لی و همکاران 2018 ، IPCC 2019) ، سرمایه گذاران در نتیجه خطرات ناشی از تغییرات آب و هوا مانند وقایع شدید آب و هوایی یا تنظیم سیاسی با تهدید رو به رشد خود روبرو هستند (Krueger et al.، 2020). سرمایه گذاران سهام به ویژه باید به ویژه نگران باشند زیرا این اولین کسی است که تحت تأثیر خسارات ناشی از آب و هوا قرار می گیرند (Weyzig et al. ، 2014).

تعداد فزاینده ای از شرکت ها گزارش های ESG را برای برآورده کردن تقاضای سرمایه گذاران برای اطلاعات شرکت فراتر از عملکرد مالی خود ارائه می دهند. تعداد فزاینده ای از سرمایه گذاران نهادی شروع به واگذاری (فروش سهام متعلق به) از صنایع خاص (ریچی و داولاتابادی 2015) به عنوان نتیجه عملکرد محیطی این صنایع می کنند. این امر معقول است تا زمانی که تعداد کمی از بنگاهها سهم زیادی از انتشار کربن را به خود اختصاص دهند ، که در واقع در شکل 1 نشان داده شده است. با توجه به اینکه تقریباً 90 درصد از کل انتشار گازهای گلخانه ای تنها 10 درصد از کل شرکت ها تولید می شوند ، ITباید نسبتاً ساده باشد تا سرمایه گذاران بتوانند دارایی های خود را به شرکتهای با فشار کمتری واگذار کنند. این انگیزه باید به ویژه قوی باشد ، زیرا به عنوان مثال ، شدت انتشار ، آلاینده ترین 10 درصد از شرکت ها بسیار بیشتر از سایر شرکت ها است.

شکل 1: سهم انتشار کربن شرکتهای شرکتهای طبقه بندی شده در دهکده ها

داده ها و روش

داده های انتشار به عنوان مبنایی برای ارزیابی شرکت های غیر مالی

تعداد شرکت هایی در اروپا که انتشار مستقیم خود را گزارش می کنند (حوزه 1) به طور پیوسته در دهه گذشته افزایش یافته است (شکل 2).

شکل 2: شرکت ها در مورد انتشار مستقیم گزارش کردند

برای اندازه گیری تأثیر انتشار کربن شرکت های پذیرفته شده در بورس بر قیمت های سهامشان، مجموعه داده ای بزرگ برای سال های 2008-2019 حاوی داده های انتشار شرکتی از ارائه دهندگان بزرگ داده مانند بلومبرگ، تامسون رویترز و پروژه افشای کربن گردآوری شد. همه مجموعه داده ها روی هم شامل بیش از 900 شرکت هستند که در مورد انتشار کربن خود گزارش می دهند. با مقایسه تعداد شرکت های بورسی داخلی در اروپا [3] و شرکت هایی که در مورد انتشار مستقیم کربن خود در مجموعه داده ها گزارش می دهند، سهم شرکت های گزارش دهنده از حدود 3 به 41 درصد طی 10 سال گذشته افزایش یافته است. اندازه مجموعه داده نشان می دهد که سرمایه گذاران حداقل از نظر تئوری می توانند تأثیر کربن تصمیمات سرمایه گذاری خود را برای بسیاری از شرکت ها در اروپا در نظر بگیرند. به عنوان مثال، همراه با اطلاعات شرکت در مورد قیمت سهام، ارزش بازار یا درآمد شرکت ها، می توان تأثیر انتشار کربن بر قیمت سهام را در رگرسیون هایی که چندین عامل تجربی شناخته شده را در قیمت سهام شرکت ها کنترل می کنند، اندازه گیری کرد.

روش های پژوهش

ما از روشهای مختلفی برای بررسی تأثیر انتشار کربن شرکتها بر قیمت سهام آنها استفاده می کنیم. تمام مدل های ما مبتنی بر تحقیقات پیشرفته تجربی در قیمت گذاری دارایی است و بنابراین مجموعه های پذیرفته شده یا متغیرهای توضیحی را شامل می شود (Fama and French 2018 ، Bolton and Kacperczy 2019). از آنجا که به نظر می رسد که قیمت سهام برای این نوع تحقیقات تجربی مناسب نیست ، بازده (تغییر قیمت سهام از ماه به ماه) به جای آن به عنوان متغیر وابسته استفاده می شود. همانطور که قبلاً ذکر شد ، رابطه بین ریسک و بازده کاملاً مثبت است. اگر یک سرمایه گذاری به عنوان ریسک پذیر تلقی شود ، یعنی سرمایه گذار مستعد از دست دادن پول است ، بازده به عنوان پاداش برای گرفتن این ریسک انتظار می رود بالاتر از یک سرمایه گذاری کم خطر باشد. در عین حال ، قیمت یک سرمایه گذاری پرخطر باید به طور متوسط پایین تر باشد. چرا یک سرمایه گذار باید برای سهام که در آن بازپرداخت بسیار نامشخص است ، قیمت بالایی بپردازد؟بازده بالا به عنوان نشانه ای از ریسک بالاتر دیده می شود و سرمایه گذاران حاضرند به طور متوسط برای سهام مورد نظر قیمت های پایین تری بپردازند. با تکیه بر این مفاهیم ، از سه مدل تجربی برای بررسی رابطه بین بازده سهام و انتشار کربن استفاده می شود.

اول ، ما متغیرهای "انتشار کربن" و "کارآیی انتشار" را در یک رگرسیون پانل در کنار سایر عوامل مؤثر بر قیمت سهام ، مانند ارزش کتاب به بازار و سودآوری شرکت می کنیم. تأثیر هر متغیر در بازده قیمت سهام با ضریب رگرسیون اندازه گیری می شود. در حالی که انتشار کربن به موضوعات تأثیر محیطی شرکت ها علاقه مند است ، فاکتور کارایی انتشار هر دو کنترل اندازه یک شرکت را کنترل می کند (از آنجا که ما فقط به انتشار مطلق بلکه در انتشار هر درآمد نگاه نمی کنیم) و اقدامی را برای چگونگی ارائه ارائه می دهد. کربن فشرده درآمد است که توسط یک شرکت خاص تولید می شود. ضریب این متغیرها یک "حق بیمه جبران خسارت کربن" را نشان می دهد ، یعنی بازده اضافی سهام که جبران خطرات ناشی از انتشار زیاد یا راندمان کربن کم یک شرکت است. علاوه بر این به حساب "انتشار کربن" و "راندمان انتشار" ، ما یک متغیر ساختگی را در بر می گیریم که نشان می دهد آیا یک شرکت مورد نظر بخشی از ET های اتحادیه اروپا است.

دوم ، ما از رگرسیون دو مرحله ای FAMA-MACBETH استفاده می کنیم ، که بررسی می کند که آیا قیمت سهام را می توان با یک عامل خطر کربن تازه تشکیل شده توضیح داد. این عامل نشان دهنده تفاوت عملکرد سهام بین شرکتهای کارآمد کربن و کربن است. اگر سرمایه گذاران بر اساس راندمان کربن خود ، شرکت ها را متفاوت قیمت کنند ، فاکتور کربن به عنوان محرک قابل توجهی برای قیمت سهام در رگرسیون ظاهر می شود. از آنجا که این رویکرد ثابت می کند که سرمایه گذاران ناکارآمدی کربن را یک خطر کلی می دانند ، ما اثر "حق بیمه خطر کربن" می نامیم.

سوم ، ما بررسی می کنیم که آیا سهام در امور بازده کربن سوءاستفاده می شود ، یعنی اینکه آیا آنها "آلفا کربن" را به عنوان بازده اضافی نشان می دهند. این می تواند با ایجاد اوراق بهادار سرمایه گذاری بر اساس راندمان کربن شرکت ها نشان داده شود. به عنوان مثال ، 33 ٪ بیشترین کارآیی کربن در مجموعه داده ها در یک نمونه کارها ، 34 ٪ متوسط و کم کربن 33 ٪ به دو پرتفوی اضافی ترکیب می شوند. اگر اوراق بهادار بازده اضافی (آلفا) را ارائه دهد ، حتی در هنگام کنترل عوامل خطر رایج به عنوان حرکات بازار یا اندازه شرکت ها ، سرمایه گذاری یا واگذاری در این پرتفوی ممکن است منجر به بازده اضافی یا ضرر و زیان ناشی از این اوراق بهادار شود ، بدون خطر اضافی.

نتایج مطالعه

رابطه تجربی انتشار کربن ، EU ET و قیمت سهام

پس از نمایش کارآمد در بازار ، قیمت سهام حداقل باید تمام اطلاعات عمومی گذشته را منعکس کند (FAMA 1970). بنابراین ، اطلاعات مربوط به خطرات مربوط به تغییرات آب و هوا در تصمیمات سرمایه گذاری در نظر گرفته می شود. در واقع ، نتایج تجربی اخیر حاکی از وجود این تأثیر قیمت گذاری کربن در قیمت سهام است. براساس ادبیات اخیر ، به نظر می رسد اطلاعات مربوط به خطر آب و هوا در امور مربوط به انتشار گازهای گلخانه ای در سراسر جهان از جمله اروپا قیمت گذاری شده است (بولتون و کاکپرکیک 2020).

با این حال ، این مشاهدات با داده های مورد استفاده در مطالعه حاضر قابل پشتیبانی نیست. نتایج رگرسیون پانل همانطور که در زیر نشان داده شده است ، تأثیر معنی داری از انتشار کربن (دامنه 1-3) یا شدت کربن به عنوان متغیرهای توضیحی برای قیمت سهام نشان نمی دهد.

جدول 1: نتایج رگرسیون پانل

این متغیرها از نظر آماری معنی دار نیستند ، به این معنی که به نظر می رسد سرمایه گذاران به طور متوسط به حق بیمه جبران خسارت کربن برای ریسکی که انتشار کربن شرکت ها برای سرمایه گذاری خود در سهام اروپا ایجاد می کند ، نیاز ندارند. علاوه بر این ، کنترل مشارکت در سیستم تجارت انتشار گازهای گلخانه ای (EU ETS) همانطور که انتظار می رود تصویر را تغییر نمی دهد. EU ETS در اروپا در سال 2005 به عنوان اولین سیستم تجارت بین المللی و بین المللی برای گواهینامه های انتشار معرفی شد و هنوز هم بزرگترین نوع در سراسر جهان است. شرکت هایی که در بخش های پر انرژی مانند تولید انرژی ، تولید فولاد یا پالایشگاه های نفتی کار می کنند ، موظفند گواهی نامه هایی را برای انتشار گازهای گلخانه ای مانند دی اکسید کربن (CO2) یا اکسید نیتروژن (N2O) خریداری کنند. از آنجا که گواهینامه های انتشار یک عامل هزینه اضافی را برای شرکت ها نشان می دهد ، احتمالاً سود را تحت فشار قرار می دهد ، سرمایه گذاران می خواهند قیمت های کمتری را برای سهام این شرکت ها بپردازند. با این حال ، این انتظار با داده ها قابل تأیید نیست. باز هم ، نه راندمان کربن و نه انتشار کربن بنگاه ها تأثیر معنی داری بر قیمت سهام ندارند. اگر ما با استفاده از یک اصطلاح تعامل ، برای شرکتی که در ET های اتحادیه اروپا شرکت می کند ، کنترل کنیم ، نتایج ضعیف است. با این حال ، آنها به یک رابطه منفی با بازده و بنابراین به جهت غیر منتظره اشاره می کنند. این نتیجه نشان می دهد که به نظر می رسد شرکت های فشرده کربن در ETS توسط سرمایه گذاران ریسک کمتری در نظر گرفته می شوند (به جعبه ای درباره محدودیت های تحقیق مراجعه کنید). این یافته که سرمایه گذاران ، به طور متوسط ، انتشار کربن شرکت ها را به عنوان خطری برای سرمایه گذاری آنها درک نمی کنند ، با نتایج رگرسیون دو مرحله ای FAMA-MACBETH تقویت می شود ، زیرا عوامل خطر کربن که در بالا توضیح داده شده است ، به نظر می رسد که از نظر آماری ناچیز است همانطور که در آن نشان داده شده است. جدول زیر

جدول 2: عامل خطر کربن

حتی اگر ما در ده سال گذشته در رگرسیون ذکر شده به طور متوسط تأثیر قیمت گذاری سهام پیدا نکنیم ، دلایلی برای انتظار چنین تأثیراتی در آینده وجود دارد. مقایسه نتایج تجمعی واگرا از سه پرتفوی طبقه بندی شده بر روی راندمان کربن ، همانطور که در شکل 3 نشان داده شده است ، نشانگر اختلافات احتمالی آینده در ارزیابی سهام است. اولین نمونه کارها شامل شرکت هایی است که در زمینه انتشار کربن کارآمدترین آنها است ، دوم حاوی شرکت های با کارآیی متوسط و سوم شامل کمترین شرکت های کارآمد کربن است (شکل 3). همانطور که از نمودار می بینیم ، نمونه کارها حاوی سهام کارآیی کربن از سایر پرتفوی ها ، به ویژه پس از سال 2014 ، بهتر است.

شکل 3: بازده تجمعی اوراق بهادار سرمایه گذاری بر روی راندمان کربن طبقه بندی شده است

کارایی کربن: قیمت گذاری یا سوءاستفاده از دست رفته؟

نتایج ارائه شده تاکنون نشان می دهد که نه انتشار کربن و نه کارایی کربن در سهام اروپا قیمت گذاری نمی شود. به نظر می رسد این امر با حرکات سرمایه گذاران نهادی برای واگذاری کربن و اقدامات سیاسی موجود مانند ET های اتحادیه اروپا مغایرت دارد. به طور متوسط ، سرمایه گذاران در سهام اروپا ظاهراً انتشار کربن را در نظر نمی گیرند. نتایج رگرسیون از این رو تعجب آور است ، به ویژه با توجه به اینکه تحقیقات اخیر نتایج متناقض را پیدا کرده است (بولتون و کاکپرکیک 2020).

حتی اگر به نظر نمی رسد که سرمایه گذاران به طور متوسط بهره وری کربن را قیمت گذاری کنند ، اما برخی از آنها در واقع تأثیر زیست محیطی شرکت ها در تصمیمات قیمت گذاری خود را شامل می شوند. این منجر به ارزیابی های مختلف برای همان سهام می شود که ممکن است منجر به سوءاستفاده شود. در واقع ، نتایج رگرسیون نشان می دهد سوءاستفاده مداوم در قالب بازده های اضافی که توسط عوامل خطر شناخته شده (به نام "آلفا کربن") از اوراق بهادار سرمایه گذاری توضیح داده نمی شود که از نظر کارایی کربن آنها متفاوت است.

محدودیت ها

مانند هر تحقیق دیگر ، این مطالعه محدودیت های خود را دارد که می خواهیم به طور خلاصه ذکر کنیم. برای شروع ، ممکن است تعصب انتخابی وجود داشته باشد زیرا بیشتر شرکت های موجود در این تحقیق داوطلبانه انتشار کربن خود را گزارش می کنند. به طور طبیعی شرکت هایی که اطلاعاتی در مورد انتشار گازهای گلخانه ای خود ارائه نمی دهند ، در این تحقیق قابل بررسی نیستند. علاوه بر این ، ناهمگونی پنهان ممکن است نتایج را به عنوان متغیرهای توضیحی مهم ممکن است از تجزیه و تحلیل ما گم کند. نتایج مربوط به ESG-Dummy تا حدودی دشوار است ، زیرا می توان آن را به عنوان یک ساختگی صنعت با انتشار نیز مشاهده کرد. R2 نسبتاً کم در رگرسیون پانل نشانگر یک مشکل کلی در تحقیقات قیمت گذاری دارایی است که ما نیز با آن روبرو هستیم: دشواری محاسبه پیش بینی های دقیق بازده قیمت سهم با استفاده از مدلهای خطی.

بحث

نتایج تجربی ارائه شده در بخش آخر ، بینش قابل توجهی در مورد رابطه بین انتشار کربن ، راندمان کربن و قیمت سهام در دهه گذشته ارائه می دهد و منجر به سه نتیجه گیری اصلی می شود.

اولا ، در حالی که تعداد فزاینده ای از سرمایه گذاران ادعا می کنند که اطلاعات غیر مالی را در تصمیمات سرمایه گذاری خود در نظر می گیرند ، انتشار کربن به عنوان یک اقدام مهم برای تأثیرات زیست محیطی شرکت ها ، به طور متوسط ، بر تصمیمات قیمت گذاری سهام برای شرکت های اروپایی تأثیر نمی گذارد. ثانیاً ، این واقعیت که یک شرکت موظف به خرید کمک های کربن تحت اتحادیه اروپا ETS است ، تأثیر نمی گذارد که سرمایه گذاران از خطر بودن چنین شرکتی درک می کنند ، و به نظر نمی رسید که بر تصمیم قیمت گذاری سرمایه گذاران تأثیر بگذارد. ثالثاً ، این واقعیت که سرمایه گذاران همان سهام را متفاوت ارزیابی می کنند (برخی از کارآیی کربن ، برخی دیگر را در نظر می گیرند) ، منجر به سوءاستفاده می شود که می تواند برای کسب بازده اضافی استفاده شود.

این سه یافته می تواند دلایل مختلفی و همچنین پیامدهای شدید اقتصادی و سیاسی داشته باشد.

این واقعیت که انتشار کربن در قیمت سهام منعکس نشده است ، با توجه به روندهایی مانند واگذاری کربن ، گزارش ESG ، ادعای گنجاندن در تصمیمات مربوط به قیمت گذاری سهام و افزایش اقدامات سیاسی در برابر تغییرات آب و هوا ، بسیار تعجب آور است. این نشان می دهد که سرمایه گذاران هنوز مسائل مربوط به اقلیم و خطرات مرتبط با سطح شرکت را به طور کامل درونی نکرده اند. این یک فرصت از دست رفته است: به عنوان سهامداران یک شرکت ، سرمایه گذاران بازار سهام این امکان را دارند که بر تصمیمات در یک شرکت و استراتژی شرکت های آن تأثیر بگذارند. با این حال ، اگر آنها به نظر نمی رسد که در وهله اول به خرید کربن یا کارایی کربن یک شرکت اهمیت دهند ، شرکت ها برای بهبود این جنبه های عملکرد محیطی خود با فشار کمی از طرف سرمایه گذاران روبرو هستند. این بدان معنی است که سرمایه گذاران نیز نسبت به خطرات جسمی و سیاسی تغییرات آب و هوا بی اعتنا هستند ، اگرچه این خطرات مورد توجه دانشگاهیان ، سیاستمداران و نهادهای نظارتی قرار دارد. این سؤال پیش می آید که چرا این سرمایه گذاران این نگرانی ها را به اشتراک نمی گذارند. سرمایه گذاران که در استراتژی های سرمایه گذاری خود از انتشار کربن در نظر می گیرند می توانند از تأثیر خود به عنوان سهامداران برای تقویت اقدامات شرکتها در مورد تأثیر محیط زیست استفاده کنند. اقدام سیاسی در سطح اروپا با هدف فراهم کردن زمینه برای این تأثیر مثبت سرمایه گذار: برنامه اقدام برای تأمین مالی پایدار سال 2018 ، به عنوان مثال ، با هدف ایجاد شفافیت بیشتر با توجه به گزارش ESG و همچنین مقررات مربوط به برچسب زدن به محصولات مالی سبز [4]. طبقه بندی اتحادیه اروپا ، که در حال حاضر در حال توسعه است ، راهنمایی های بیشتری را در مورد فعالیت های اقتصادی و بخش هایی که به پایداری کمک می کنند ، ارائه می دهد و به بازارهای سرمایه این امکان را می دهد تا فرصت های سرمایه گذاری را که به اهداف سیاست های زیست محیطی کمک می کند ، شناسایی و پاسخ دهد.

داشتن سیستم های نظارتی باید به هدایت بازارهای مالی به سمت سرمایه گذاری های سبز کمک کند. با این حال ، گاهی اوقات ، مقررات کاملاً مؤثر نیستند ، زیرا از این نتیجه می بینیم که سرمایه گذاران این واقعیت را در نظر نمی گیرند که شرکت ها بخشی از ET های اتحادیه اروپا در تصمیمات قیمت گذاری خود هستند. یک دلیل احتمالی برای این امر این است که سرمایه گذاران EU ET را غیر الزام آور و بنابراین برای شرکت ها بی ضرر می دانند. یک دلیل بالقوه این است که کلاه ، یعنی حداکثر میزان کمک هزینه ها ، به اندازه کافی محدود نشده است تا به اهداف توافق نامه پاریس برسد ، به این معنی که کمک هزینه های زیادی در دست بوده است. علاوه بر این ، در طی 10 سال گذشته (فاز 2 و 3 ET ET) بسیاری از گواهینامه های انتشار به صورت رایگان داده شد [5]. بنابراین ، جای تعجب آور نیست که پیش بینی های فعلی آژانس محیط زیست اروپا پیش بینی می کند که هدف کاهش انتشار 80 ٪ تا سال 2050 به دست نیامد [6]. با توجه به این نتایج ، اثربخشی ET های اتحادیه اروپا تاکنون می تواند مورد سؤال قرار گیرد. این همچنین توضیح می دهد که چرا به نظر نمی رسد که بازارهای مالی برای بهبود کارآیی کربن به شرکت ها فشار وارد می کنند.

با این حال ، مرور شکل 3 ، چشم انداز دیگری به ما می دهد. در آنجا می توانیم ببینیم که نمونه کارها کارآمد کربن از نظر بازده تجمعی از اوراق بهادار کمتری برخوردار است. به نظر می رسد که سرمایه گذاران برای شرکت هایی که بیشترین کارآیی کربن را دارند ، به بازده اضافی نیاز دارند ، که طبق منطق فوق العاده بازگشت ریسک ، به این معنی است که آنها شرکت های کارآمد کربن را خطرناک تر از شرکت های ناچیز کربن می دانند. این ، با این حال ، بسیار خلاف واقع است. یک توضیح جایگزین می تواند اثر تقاضا باشد. از آنجا که تغییرات آب و هوایی در دهه گذشته از اهمیت بالایی برخوردار بوده است ، ممکن است سرمایه گذاران شروع به شکار همان سهام ‘Green‘ کنند و قیمت ها را بالاتر از بازده متوسط بازار افزایش دهند. با این حال ، این نظریه تأثیر تقاضا هنوز با یافته های رگرسیون که در بالا توضیح داده شد ، مغایرت دارد و نشان می دهد که بسیاری از معماهای حل نشده و فرصت های تحقیق در این زمینه تحقیق وجود دارد.

چشم انداز

قیمت گذاری و تنظیم انتشار کربن در سال های اخیر به یک مسئله اهمیت فزاینده برای سرمایه گذاران و سیاست گذاران تبدیل شده است. با توجه به تحولات سریع در زمینه تغییرات آب و هوایی، بعید است در آینده تغییر کند. به منظور به حداقل رساندن خطرات انتقال و خطرات آب و هوای فیزیکی، به سرمایه گذاران توصیه می شود که ردپای کربن پرتفوی خود را در نظر بگیرند. با روندهای مداوم بازار به سمت سرمایه گذاری پایدار، مقررات بیشتر در گزارش های مالی و غیر مالی و درک بهتر از تأثیر اقتصادی تغییرات آب و هوایی، احتمالاً اثر قیمت گذاری سهام کربن در سال های آینده ظاهر خواهد شد. فقدان داده در مورد انتشار کربن را می توان با مقررات سیاسی و همچنین سهامدارانی که خواستار اطلاعات هستند، برطرف کرد. با این حال، تحلیلگران، سرمایه گذاران و ارائه دهندگان داده باید روش های خود را برای ارزیابی فرصت های سرمایه گذاری تطبیق دهند. قیمت گذاری نادرست واقعی در بازار، که انتشار کربن شرکت ها را به طور کارآمد در حال حاضر قیمت گذاری نمی کند، فرصت هایی را برای استراتژی های سرمایه گذاری سودآور فراهم می کند. این یافته که بازارهای مالی ETS اتحادیه اروپا را حتی برای شرکت های ناکارآمد کربن مهم تلقی نمی کنند، باید سیاست گذاران را به تفکر وادار کند و درس هایی برای طراحی مقررات آینده ارائه دهند.

گذار به اقتصاد کمتر کربن به وضوح می تواند از سرمایه گذارانی که ریسک های آب و هوایی را در تصمیم گیری های قیمت گذاری خود در نظر می گیرند و از سیاستمدارانی که انگیزه های مناسب برای سرمایه گذاری سبز را به طور موثر و کارآمد تعیین می کنند، منتفع شود.

منابع

بولتون، پاتریک و مارسین تی. کاپرچیک. آیا سرمایه گذاران به ریسک کربن اهمیت می دهند؟مجله الکترونیکی SSRN.(6 فوریه 2020).

بولتون، پاتریک و مارسین تی. کاپرچیک. 2019 a. آیا سرمایه گذاران به ریسک کربن اهمیت می دهند؟مجله الکترونیکی SSRN.(6 فوریه 2020).

فاما، یوجین اف (1970)."فرضیه بازار کارآمد: مروری بر نظریه و کار تجربی". مجله مالی، 25(2)، 28-30.

فاما، یوجین اف، و کنت آر فرنچ. 2018. 'انتخاب عوامل'. مجله اقتصاد مالی 128 (2): 234-52.

لی، سی.، نیش، ی.، کالدیرا، ک.، ژانگ، ایکس.، دیفنباگ، ان. اس.، و میچالک، ای. ام. (2018)."تغییرات پایدار گسترده در دمای افراطی زودتر از آنچه پیش بینی می شد رخ داده است". گزارش های علمی، 8(1)، 1-8.

P. R. Shukla ، J. Skea ، E. Calvo Buendia ، V. Masson-Delmotte ، H.-O. Pörtner ، D. C. Roberts ، P. Zhai ، R. Slade ، S. Coors ، R. Van Diemen ، M. Ferrat ، E. Haughey ، S. Luz ، S. Neogi ، M. Pathak ، J. Petzold ، J. Portugal Pereira، P. Vyas ، E. Huntley ، K. Kissick ، M. Belkacemi ، J. Malley ، (eds.).(2019)."تغییرات آب و هوا و زمین: گزارش ویژه IPCC در مورد تغییرات آب و هوا ، بیابان زایی ، تخریب زمین ، مدیریت زمین پایدار ، امنیت غذایی و شارهای گاز گلخانه ای در اکوسیستم های زمینی". IPCCدر مطبوعات.

ریچی ، جاستین و هادی داولاتابادی. 2015a.‘از حباب کربن دور می شوید؟بررسی پیامدها و محدودیت های واگذاری سوخت فسیلی برای سرمایه گذاران نهادی. بررسی اقتصاد و مالی 5 (2): 59-80.

———2015b.‘از حباب کربن دور می شوید؟بررسی پیامدها و محدودیت های واگذاری سوخت فسیلی برای سرمایه گذاران نهادی. بررسی اقتصاد 5 (2): 22.

Trinks ، Arjan ، Bert Scholtens ، Machiel Mulder و Lammertjan سد. 2018. "واگذاری سوخت فسیلی و عملکرد نمونه کارها". اقتصاد زیست محیطی 146: 740-48.

Weyzig ، F. ، Kuepper ، B. ، Van Gelder ، J. W. ، & Van Tilburg ، R. (2014). قیمت انجام کار خیلی دیر: تأثیر حباب کربن بر سیستم مالی اتحادیه اروپا. بنیاد اروپایی سبز (سری معاملات جدید سبز ، دوره 11).

ضمیمه

در زیر ، مدل های رگرسیون با جزئیات بیشتری ارائه می شوند ، معادله رگرسیون و آمار خلاصه متغیرهای مورد استفاده را تنظیم می کنند.

معادله 1: رگرسیون پانل اصلی

بازگشت اضافی یک شرکت به عنوان متغیر سمت چپ نمایش داده می شود. متغیرهای کنترل (1-9) را می توان در جدول A1 یافت.represents group fixed effect and the error term. ETS represents a dummy being 1 for companies in the EU ETS and 0 if not.

رگرسیون مدل 2: توضیح رگرسیون 2 مرحله ای FAMA-MACBETH

اولین قدم که به عنوان رگرسیون پانل انجام می شود و شامل یک عامل EMI (کارآمد-مینوس-ناشناخته) در مدل 5 عاملی (FAMA و فرانسوی 2018) است. در مرحله دوم بعدی ، مقطع بازگشت نمونه کارها بر روی قرار گرفتن در معرض فاکتور محاسبه شده در مرحله 1 ، برای هر دوره زمانی که یک سری از ضرایب زمان پریمیا را برای همه عوامل ارائه می دهد ، رکود می شود. همه عوامل نشان دهنده تفاوت بازده (جدول A2) است. به عنوان مثال: کوچک-مینوس-بیگ: بازده وزنی شرکت های کوچک از بازده وزنی شرکت های بزرگ کم می شود.

معادله 2: رگرسیون سری زمانی

بازده اضافی پرتفوی های مختلف ساخته شده بر روی راندمان کربن به عنوان متغیر سمت چپ نشان داده می شود. فاکتورهای خطر ، متغیرهای کنترل F همانند جدول A2 نشان داده شده است.