مسابقه به صفر - آیا صنعت کارگزاری هند می تواند زنده بماند؟

اول اکتبر 2019 برای صنعت کارگزاری کاملاً رویداد بود. در ایالات متحده ، کارگزاران تعاملی یک برنامه "Lite" را بدون هیچ گونه کمیسیون معرفی کردند و پس از آن شواب ، TD Ameritrade ، تجارت الکترونیکی و موارد دیگر. این بنگاهها در هر تجارت 7 دلار شارژ می کردند. قیمت سهام بیشتر شرکتهای کارگزاری بزرگ در یک روز 10 ٪ به 30 ٪ کاهش یافته است. این سهام کوچک نیستند. کلاه بازار برخی از این بنگاهها بیشتر از سه برابر کلاه بازار کل صنعت بروکینگ هند است. افت ترکیب بازار در این سهام در دو روز گذشته نزدیک به 15 میلیارد دلار بود!

10 سال نمودار شرکت های کارگزاری ایالات متحده

در هند ، آیین نامه جدیدی که به شرکتهای کارگزاری اجازه نمی دهد اوراق بهادار مشتری را به NBFC یا هر شخص ثالث از اول اکتبر به طور زنده انجام دهند. این بدان معناست که شرکت های کارگزاری که بودجه حاشیه ای را ارائه می دهند (به مشتریان اجازه می دهند سهام بیشتری را برای پول بیشتر از آنچه در حساب خود هستند خریداری کنند و برای کمبود علاقه به آن بپردازند) با نگه داشتن اوراق بهادار بدون حقوق در حساب خودشان ، و به نوبه خود آن را به NBFC دیگری تعهد کردندبودجه جمع کنید ، دیگر نمی توانید این کار را انجام دهید. بنابراین شرکت های کارگزاری که به جلو می روند فقط می توانند به میزان سرمایه خودشان وام دهند. این امر باعث آسیب بیشتر بیشتر شرکتهای کارگزاری سنتی نسبت به اختلال در قیمت گذاری Zerodha خواهد شد.

مشتری های تأمین مالی نه تنها به دلیل اهرم ، کارگزاری بیشتری را تولید می کنند بلکه به بودجه اضافی مورد استفاده بین 18 تا 24 درصد نیز سود خود را پرداخت می کنند. برای کارگزاری ، با سهام به عنوان وثیقه ، کارگزار می توانست به همان اندازه بر اساس وثیقه و با نرخ حدود 10 ٪ از زمان اطمینان از آن وام بگیرد. طبق آیین نامه جدید ، نه تنها هزینه وام بدون وثیقه بالا می رود ، حداکثر بودجه یک کارگزار می تواند با سودآوری و اندازه تجارت محدود شود.

طی دو روز گذشته ، مقالات خبری از کارگزاران ما که به 0 کمیسیون می روند توسط افراد بی شماری به من ارسال شده اند و می خواهند دیدگاه من را در مورد همه این موارد و چه اتفاقی می افتد اگر این اتفاق در هند نیز رخ دهد. طی یک سال گذشته ، ما با یک شریک آمریکایی همکاری کرده ایم تا بتوانیم سرمایه گذاری در اوراق بهادار ایالات متحده را برای هندی ها انجام دهیم و نتیجه آن را صرف تحقیق در بازارهای آنجا کرده ام. با این کار ، من فکر می کنم اگر این مسابقه در هندوستان به پایان برسد ، برای کارگزاران سنتی که عمدتاً به کارگزار خرده فروشی برای درآمد متکی هستند ، به ویژه با محدودیت جدید در مورد بودجه حاشیه ، هدف خاصی خواهد بود.

دلیل این که شرکت های کارگزاری ایالات متحده می توانند در برابر این حمله 0 در مقابل مقاومت مقاومت کنند ، به این دلیل است که آنها در مقایسه با همتایان هندی خود روش های بیشتری برای کسب درآمد دارند.

درآمد شناور

تعادل بیکار که در یک حساب معاملاتی قرار دارد ، درآمد بهره را برای یک شرکت کارگزاری کسب می کند. در هند ، به دلیل قوانین تسویه حساب سه ماهه ، شرکت های کارگزاری موظفند هرگونه تعادل بلااستفاده را به حساب بانکی مشتری بازگردانند. این قانون به لطف تعداد انگشت شماری از سیب های بد که از بودجه مشتری سوء استفاده می کنند ، آورده شد. این همچنین به طور غیر مستقیم به درآمد کارگزاری آسیب می رساند. مشتریانی که در حساب های معاملاتی خود پول دارند ، شانس بسیار بالاتری نسبت به زمانی که در حساب بانکی هستند ، دارند. اگر می خواهید این را با شرکت های کارگزاری ایالات متحده مقایسه کنید ، اکثر آنها قوانین داخلی را تنظیم کرده اند که می گویند در صورت عدم تحرک برای یک چهارم ، بر خلاف قانون تسویه حساب سه ماهه ما ، هیچ پولی را به بانک مشتری بدون KYC تازه ارسال نمی کنند. منظور این امر این است که شرکت های کارگزاری ایالات متحده میلیاردها دلار در شناور مشتری بیکار درآمد کسب می کنند. وقتی من با همتایان آمریکایی در مورد شهرک های سه ماهه صحبت می کنم ، آنها از شنیدن چنین قانونی در هند شوکه می شوند و سؤال می کنند که چگونه شرکت های کارگزاری موفق به زنده ماندن می شوند.

پرداخت برای جریان سفارش

در هند ، تمام سفارشات قرار داده شده در بستر معاملاتی کارگزار برای تطبیق و تحقق در زمان واقعی به مبادلات ارسال می شود. مبادلات در اینجا با شارژ هزینه معاملات در چنین سفارشاتی درآمد کسب می کنند. برخلاف این ، در ایالات متحده ، منبع اصلی درآمد مبادله از فروش فید داده است. بنابراین ، برای ایجاد معاملات بیشتر و داده های با کیفیت بهتر ، آنها تخفیف به شرکت های کارگزاری برای جذب جریان سفارش ارائه می دهند. به طور معمول مبادلات دارای یک مدل سازنده-سازنده هستند ، آنها برای تأمین نقدینگی (سفارشات محدود) و هزینه های خود را برای از بین بردن (سفارشات بازار) پرداخت می کنند. به عنوان مثال NASDAQ برای هر سهم 20 میل (0. 002 دلار) برای هر سهم به شما پرداخت می کند و برای حذف نقدینگی 30 میل (0. 003 دلار) برای هر سهم هزینه می کند. شرکت های کارگزاری از این طریق منبع دیگری از درآمد دارند.

نکته دیوانه کننده این است که جریان سفارش لازم نیست به هیچ وجه به مبادلات ارسال شود. این می تواند به شرکتهای تجاری با فرکانس بالا ارسال شود یا در داخل همسان شود. این شرکت های HFT ، به نوبه خود ، برای کلیه سفارشات ارسال شده به جای مبادله ، به طور معمول حدود 10 تا 20 میلی متر (0. 001 تا 0. 002 دلار در هر سهم) به شرکت کارگزاری پرداخت می کنند. این در هند قانونی نیست. SEC (کمیسیون بورس و اوراق بهادار ، تنظیم کننده بازارهای سرمایه ایالات متحده) معاملات غیر تبادل را ملزم می کند که حداقل در بهترین پیشنهاد ملی و بهترین پیشنهاد (NBBO) در آن مرحله اجرا شود ، بنابراین معاملات مشتری به خطر نمی افتد. اما شرکت های HFT می توانند با ایجاد بازار با این جریان سفارش حتی در این محدوده محکم ، درآمد کسب کنند. برای یک مشتری خرده فروشی ، اگر سفارشات در یک مبادله مطابقت داشته باشند یا به HFT ارسال شوند ، این هیچ فرقی نمی کند. به گفته دوستان من در این صنعت ، بزرگترین منبع درآمد Robinhood پرداخت از فروش جریان سفارش است. این شرکت 5 میلیارد دلار ارزش دارد.

وام های اوراق بهادار

ساختار سیستم سپرده گذاری ما ، مانند سیستم پرداخت ما ، یک سیستم جدیدتر و پیشرفته در مقایسه با ایالات متحده است. این امر عمدتاً به این دلیل است که هند وقتی در دهه 1990 به اینترنت رفتیم ، میراثی نداشتیم. ما سپرده گذاری هایی مانند NSDL و CDSL داریم که در آن حسابهای DEMAT را نگه می داریم که حتی اگر یک شرکت کارگزاری دچار مشکل شود ، تحت تأثیر قرار نمی گیرند. در ایالات متحده ، همه اوراق بهادار در اصل با نام کتاب یا خیابان با کارگزاران مربوطه ، آنچه که آنها "سیستم کتاب و سوابق" می نامند ، نگهداری می شوند. این بدان معناست که اوراق بهادار همه توسط کارگزاران نگهداری می شوند. این همچنین فرصتی را برای کارگزاری در ایالات متحده فراهم می کند تا بتواند این اوراق بهادار را به افرادی که به دنبال سهام کوتاه یا وام برای استراتژی های مختلف تجارت هستند وام دهند و یک منبع درآمد اضافی کسب کنند (برخلاف هند ، وام گرفتن سهام به کوتاه مدت بسیار محبوب استایالات متحده آمریکا). پتانسیل درآمد این سهام که توسط کارگزار نگهداری می شود ، به طور معمول بر اساس تعداد افرادی که مایل به کوتاه کردن سهام هستند ، است. به عنوان مثال ، در اوایل سال جاری که سهام ماری جوانا به طرز وحشیانه ای در حال حرکت بود ، دوره های زمانی وجود داشت که می توانست فقط با وام دادن این سهام ، 100 ٪ یا بیشتر بازده سالانه کسب کند. مقررات موجود در ایالات متحده کارگزاری ها را موظف می کند تا برخی از هزینه های وام را با شخصی که صاحب سهام است به اشتراک بگذارند ، اما کل چیز برای مشتری کاملاً مات است. اکثر آنها هرگز نمی دانند که چقدر به دست آمده است.

در هند ، کارگزاران نمی توانند اوراق بهادار را به عنوان نشستن در حسابهای DEMAT مشتری با سپرده گذاران وام دهند. همچنین ، با مجموعه جدیدی از مقررات که در اول اکتبر 2019 منتشر شد ، حتی اوراق بهادار خریداری شده توسط مشتری که برای آن پرداخت نشده است ، نمی توانند تعهد شوند.

هند دارای یک بستر SLB (وام و وام سهام) است که در آن مشتریان می توانند مستقیماً شرکت کنند و هزینه های دقیق وام را بدست آورند. این سکوی امروز فعالیت بسیار کمی را مشاهده می کند ، اما ممکن است با گذشت زمان رشد کند.

پشتیبانی از صنعت مشاوره فرومای

یک کارگزاری در هند می تواند با استخدام کارمندان یا از طریق شرکا/افراد مجاز (AP) ، ردپای خود را رشد دهد. یک AP مشتری را معرفی می کند و سپس سهم مشخصی از کارگزاری تولید شده را تا زمانی که مشتری به تجارت خود ادامه می دهد ، می دهد. در حالی که امکان اضافه کردن مشتری وجود دارد ، بزرگترین مسئله این است که بیشتر مشتری ها در نهایت اشتباه می کنند ، سرمایه را از دست می دهند و سپس غیرفعال می شوند. برای حفظ و رشد و توسعه مشاغل در چنین شرایطی ، یک کارگزاری باید به طور فعال افزودن مشتری های بیشتری را ادامه دهد. این تقریباً مثل این است که روی یک تردمیل قرار بگیرید. اگر می خواهید به تعداد سرمایه گذاران فعال سهام مستقیم در بازارهای سرمایه هند توجه کنید ، رشد تعداد آنها بسیار ناچیز بوده است. ما مدتهاست که در همان تعداد سرمایه گذاران فعال گیر کرده ایم.

ما به عنوان Zerodha تلاش زیادی را در ایجاد ابتکارات و ابزارهای آموزشی جامد انجام داده ایم که به مشتریان کمک می کند تا تصمیم گیری بهتر تجارت کنند. من فکر نمی کنم این کافی است. نیاز به یک اکوسیستم مشورتی حرفه ای بزرگ مانند ایالات متحده وجود دارد. مشاورانی که تمام زندگی حرفه ای خود را صرف یادگیری بازارها کرده اند ، که شانس بسیار بهتری برای کمک به مشتریان خود در زنده ماندن از نوسانات دارند. به گفته من ، این یکی از دلایل اصلی رشد بازارهای سرمایه در ایالات متحده بوده است. مشاوران حرفه ای که در نهایت سرمایه گذاران خود را به متخصصان تبدیل می کنند. در حالی که ما ممکن است از نظر فناوری در بازارهای سرمایه از ایالات متحده جلوتر باشیم ، اما وقتی صحبت از حرفه ای بودن مشتریان خرده فروشی و درک از بازارهای سرمایه می شود ، چند دهه عقب مانده ایم.

در هند، از لحاظ تاریخی، توزیع کنندگان محصولات نیز مشاور بوده اند. توزیع کنندگان صندوق های سرمایه گذاری مشترک در مورد صندوق های سرمایه گذاری مشترک، کارگزاران مشاوره در مورد سهام، نمایندگان بیمه مشاوره در مورد بیمه نامه ها و غیره. از آنجایی که توزیع کنندگان نیز از تولید کننده درآمد کسب می کنند، تضاد منافع قابل توجهی وجود دارد و محصولات پربازده بیشترین فروش را دارند. SEBI با فشار دادن به کسب و کار RIA (مشاوران سرمایه گذاری ثبت شده) که تنها می توانند از طریق هزینه های مشاوره و نه از طریق توزیع درآمد کسب کنند، گام های درستی برداشته است. هزینه های مشاوره ای که مشتری با علم به عدم وجود تضاد منافع در محصول فروخته شده، موافقت کرده است که پیش پرداخت آن را بپردازد. اما این واقعاً آنطور که باید انجام نشده است، عمدتاً به یک دلیل.

در ایالات متحده زمانی که مشتری در مورد هزینه های مشاوره توافق می کند، یک توافق سه جانبه با کارگزار وجود دارد که به مشاور اجازه می دهد فاکتور خود را برای کارگزار ارسال کند و هزینه های خود را از حساب مشتری نزد کارگزار جمع آوری کند. بیایید صادق باشیم، چند نفر از ما تلاش می کنیم هر ماه یا سه ماهه به طور جداگانه به مشاور پرداخت کنیم؟مشاور باید زمان و تلاش زیادی را برای دریافت هزینه ها صرف کند. اما در ایالات متحده، توانایی جمع آوری کارمزدها که به راحتی جریان های نقدی را تضمین می کند، باعث ایجاد یک تجارت مشاوره ای شده است که شکوفا شده است و به طور قابل توجهی به رشد کل بازارها کمک می کند. کارگزاران در ایالات متحده نیز بخشی از هزینه های مشاوره جمع آوری شده را دریافت می کنند.

به طور مشابه، SEBI باید مشکل جمع آوری آسان هزینه های مشاوره را برای کمک به رشد اکوسیستم حل کند. برای اینکه به اندازه کافی متخصصان واجد شرایط با کیفیت خوب به مشاوره به عنوان یک تجارت نگاه کنند، باید بدانند که راهی برای ایجاد اطمینان در جریان های نقدی آنها وجود دارد تا حفظ شود. تا آن زمان، صنعت کارگزاری هند از حمایت یک صنعت مشاوره برای معرفی مشتریان جدید یا حفظ مشتریان فعلی برخوردار نبود.

روزی که SEBI مقرراتی را ارائه کرد که به شرکت های کارگزاری اجازه نمی دهد به نمایندگی از مشتریان مشاوره دهند و معاملات انجام دهند، این آخرین میخ در تابوت صنعت دلالی سنتی خواهد بود. امروزه اکثر شرکت های قدیمی فقط به این دلیل زنده می مانند که به عنوان یک شرکت شبه مدیریت ثروت با استفاده از مجوز کارگزاری اداره می شوند.

بنابراین، همانطور که اوضاع امروز پیش می رود، و به دلایل بالا، فکر می کنم اگر همه شرکت های کارگزاری در هند مانند ایالات متحده شروع به کاهش قیمت به صفر کنند، صنعت به شکل فعلی اش نمی تواند دوام بیاورد. در اندازه بازار بسیار کم عمق فعلی، فکر نمی کنم فضایی برای بیش از 3 تا 4 شرکت کارگزاری بدون هزینه وجود داشته باشد. انحلال و تحکیم اجباری وجود خواهد داشت. بیش از 500 کارگزاری خرده فروشی فعال فعلی ممکن است به کسری از این تعداد کاهش یابد. من فکر می کنم شرکت های سنتی باید به شایستگی اصلی خود پایبند باشند و کسب وکاری را حول خدمات مشاوره ایجاد کنند، که به آنها این امکان را می دهد که هزینه بیشتری دریافت کنند. ما به چنین شرکت هایی برای رشد اکوسیستم بازار سرمایه هند نیز نیاز داریم.