هشدارهای دروغین از حملات موشکی اتحاد جماهیر شوروی ، نیروهای آمریکایی را در سال 1979-1980 هشدار داد

"پست فرماندهی برای همه عملیات NORAD [فرماندهی دفاع هوافضا در آمریکای شمالی] ، از جمله سنسورهای نظارت و هشدار دهنده فرماندهی در سراسر جهان."عنوان از عکس آژانس اطلاعاتی ایالات متحده. این و دو عکس مرتبط در این ارسال در حدود سال 1982 گرفته شده است ، بنابراین تصویر سازی امکانات NORAD ممکن است دقیقاً مطابق با تنظیمات در طی سالهای 1979-1980 نباشد. منبع: بایگانی ملی ، هنوز هم شعبه تصاویر ، RG 306-PSE ، جعبه 79.

در اواسط شب در 6 ژوئن 1980 ، سرهنگ ویلیام اودوم ، دستیار نظامی Zbigniew برژینسکی ، در تماس کنفرانس پنتاگون گوش کرد که نتیجه گرفت که علائم هشدار دهنده موشک های دریافتی زنگ خطر است. منبع: بخش دستنوشته کتابخانه کنگره ، مقالات ویلیام E. اودوم ، جعبه 30.

"ناظران ماهواره ای در مرکز محاسباتی فضایی ، دفتر مرکزی NORAD ، تمام ماهواره ها را در مدار زمین ردیابی می کنند."عنوان از عکس آژانس اطلاعاتی ایالات متحده. منبع: بایگانی ملی ، هنوز هم شعبه تصاویر ، RG 306-PSE ، جعبه 79.

"رایانه ها توسط متخصصان در دفتر مرکزی NORAD برای پیگیری اطلاعات دریافت شده روزانه استفاده می شوند."عنوان از عکس آژانس اطلاعاتی ایالات متحده. منبع: بایگانی ملی ، هنوز هم شعبه تصاویر ، RG 306-PSE ، جعبه 79

"نمای جلوی 3/4S از هواپیمای پستی Boeing 747 Airboe Post در حال پیاده شدن. این هواپیما E-4A تعیین می شود و به هواپیمای ساعت جدید ساعت تبدیل می شود."چهار بوئینگ 747s اصلاح شد تا به عنوان پست فرماندهی ملی اضطراری هوایی [NEACP] برای اداره فرماندهی ملی [NCA] ، رئیس جمهور و وزیر دفاع خدمت کند. نقل قول از عنوان در عکس گرفته شده توسط Sgt. J. F. Smith در پایگاه نیروی هوایی اندروز ، 1973. منبع: بایگانی ملی ، هنوز هم شعبه تصاویر ، RG 342B ، جعبه 731 ، E-4A.

"فرماندهی ملی اضطراری پست پیکربندی داخلی."عنوان از عکس وزارت دفاع ، 5 آوریل 1976. منبع: بایگانی ملی ، شعبه هنوز تصاویر ، RG 342B ، جعبه 731 ، E-4A.

"تیم عملیاتی که در اتاق کنفرانس NCA نشان داده شده است که به طور معمول توسط NCA و کارمندان فوری اشغال شده است."عنوان از عکس نیروی هوایی NEACP گرفته شده توسط Sgt. J. F. Smith ، 1974. منبع: بایگانی ملی ، هنوز هم شعبه تصاویر ، RG 342B ، جعبه 30 ، E-4A.

عکس داخلی NEACP اتاق توجیهی را نشان می دهد. عکس وزارت دفاع گرفته شده 5 آوریل 1976. منبع: بایگانی ملی ، هنوز هم شعبه تصاویر ، RG 342B ، جعبه 731 ، هواپیمای E4-AE.

"تیم عملیاتی که در اتاق کنفرانس NCA نشان داده شده است که به طور معمول توسط NCA و کارمندان فوری اشغال شده است. این نه نفر را در خود جای می دهد."عنوان از عکس نیروی هوایی NEACP گرفته شده توسط Sgt. J. F. Smith ، 1974. منبع: بایگانی ملی ، هنوز هم شعبه تصاویر ، RG 342B ، جعبه 30 ، E-4A.

"نمای جانبی سه نیروی هوایی ایالات متحده F-106 ، DET [AUCHMENT] 3 ، 25 بخش هوایی ، پرواز توسط کوهستان مک کینلی ، آلاسکا ، در حالی که در یک مأموریت آموزشی ، 14 آوریل 1969 است."اینها نوع هواپیماهایی بود که توسط NORAD در طول 9 نوامبر 1979 هشدار کاذب راه اندازی شد. عنوان از عکس هوایی ایالات متحده. منبع: بایگانی ملی ، هنوز هم شعبه تصاویر ، RG 342-B ، جعبه 743 ، هواپیما F-106.

بخش مخفی کردن/UNHIDE

واشنگتن D. C ، 16 مارس 2020 - در طول جنگ سرد ، هشدارهای دروغین از حملات موشکی از نزدیک مسائل بود ، اگرچه خبر از آنها به ناچار فاش شد. امروز بایگانی امنیت ملی هشدارهای دروغین دولت جیمی کارتر را مجدداً مورد بازبینی قرار می دهد که در چهار نوبت صفحه نمایش هشدار دهنده صدها و صدها موشک بالستیک شوروی را که به سمت آمریکای شمالی حرکت می کردند ، نشان می داد.

در بازپرداخت و به روزرسانی یک مجموعه 2012 ، این بایگانی شامل اسناد اخیراً با جزئیات جدید در مورد هشدارهای دروغین 1979 و 1980 است. یک سند ، یادداشت ویلیام اودوم ، دستیار نظامی مشاور امنیت ملی Zbigniew برژینسکی ، سؤالاتی را مطرح می کند که آیا اودوم در اواسط شب در مورد احتمال ورود ICBM های اتحاد جماهیر شوروی نامیده می شود. چنین تماس تلفنی عنصر اصلی ارسال 2012 بود ، اما یادداشت های Odom در مورد زنگ کاذب 3 ژوئن 1980 باعث می شود که تصویر تر شود. تنها یقین این است که اودوم آن روز با برژینسکی صحبت کرد ، وی به وی اطمینان داد که کاخ سفید را "در حلقه" نگه داشته است.

هشدارهای دروغین 1979 و 1980 تلاش های عمده ای را برای اطمینان از اینكه رایانه ها اطلاعات اشتباه ایجاد نمی كنند كه می تواند باعث جنگ هسته ای شود ، ایجاد كرد. در دنیای امروز که در آن قدرت های متوسط تا بزرگ ، مانند کره شمالی و چین ، دارای ICBM هستند یا در حال آزمایش پتانسیل هشدار دروغین هستند.

در طول مبارزات انتخاباتی سال 2008 ، امیدواریهای ریاست جمهوری هیلاری کلینتون و باراک اوباما در مورد این سؤال بحث کردند: چه کسی مناسب بود که ناگهان ساعت 3 صبح در کاخ سفید بیدار شود تا در یک بحران تماس سختی برقرار کند. کاندیداها ممکن است به معنای اخبار درگیری در خاورمیانه یا حمله تروریستی در ایالات متحده یا یک متحد بزرگ باشد ، نه تماس تلفنی "پایان جهان" در مورد اعتصاب بزرگ هسته ای به ایالات متحده. ظاهراً حداقل یک تماس تلفنی در طول جنگ سرد رخ داده است ، اما به رئیس جمهور نرفت. براساس گزارش وزیر دفاع سابق رابرت گیتس ، این تماس به مشاور امنیت ملی ، Zbigniew برژینسکی ، که در ساعات صبح زود بیدار شده بود ، رفت تا به آنها گفته شود که صدها موشک به سمت آمریکای شمالی می روند. درست قبل از اینکه برژینسکی قصد داشت با رئیس جمهور کارتر تماس بگیرد ، هشدار حمله موشکی به یک زنگ خطر تبدیل شد. این یکی از آن لحظات در تاریخ جنگ سرد بود که مقامات ارشد ایالات متحده معتقد بودند که با تصمیم نهایی روبرو هستند.

حساب گیتس تاریخ این رویداد را ارائه نمی دهد اما تنها هشدار دروغین شناخته شده ای که در اواسط شب در طول سال های کارتر اتفاق افتاد ، در 3 ژوئن 1980 بود. علت زنگ خطر؟عدم موفقیت یک تراشه رایانه 46 در یک رایانه در مرکز عملیات کوهستان Cheyee از فرماندهی دفاع هوایی آمریکای شمالی (NORAD) ، فرماندهی مشترک کشورهای متحد کانادا.

اسناد اخیراً در مورد حوادث هشدار دهنده کاذب در طی سالهای 1979-1980-مکمل مطالب برای اولین بار در این سایت در سال 2012-امروز برای اولین بار توسط بایگانی امنیت ملی منتشر می شود. هشدارهای نادرست ، که توسط نوارهای رایانه ای بازی های جنگی و تراشه های رایانه ای فرسوده تولید می شود ، منجر به اقدامات هشدار دهنده نیروهای بمب افکن و موشکی ایالات متحده و پست فرماندهی اضطراری هوایی ، اقداماتی که می تواند منجر به یک رویارویی ابرقدرت یا حداقل تنش های خطرناک شود، اگر آنها بیشتر پیش رفته بودند.

هنگامی که نسخه اصلی این ارسال در سال 2012 به صورت آنلاین رفت ، ویراستار فرض کرد که زنگ خطر حمله موشکی در 9 نوامبر 1979 باعث شده است که تماس تلفنی میانه شبانه که در بالا توضیح داده شد ، باشد ، اما شواهد قدیمی و جدید نشان می دهد که دروغینهشدار 3 ژوئن 1980 تنها کسی بود که یک تماس تلفنی میانه شب امکان پذیر بود. هشدار دروغین از 9 نوامبر 1979 در اواسط صبح اتفاق افتاد که یک نوار تست بازی جنگی به اشتباه در یک کامپیوتر NORAD در کوه Cheyee وارد شد. اگرچه یک تماس تلفنی میانه نزدیک به آن شرایط مناسب نیست ، اما در 3 ژوئن 1980 ، که در همان اوایل صبح صبح بعد از نیمه شب رخ داده است ، زنگ خطر کاذب است. در طول نیم ساعت قبل از اینکه مقامات دفاعی توافق کنند خطایی رخ داده است ، صفحه های رادار در پنتاگون و فرماندهی هواپیمایی استراتژیک (SAC) نشان داده بودند که 200 موشک بالستیک راه اندازی شده از زیر دریایی و سپس موشک های بالستیک بین قاره ای 2020 (ICBMS) به سمت آمریکای شمالی حرکت می کنندبشربا این حال ، هیچ گونه داده ای در صفحه نمایش هشدار دهنده در NORAD ظاهر نشده است.

این حادثه در 3 ژوئن 1980 سومین هشدار دروغین از نوامبر 1979 بود. حادثه نوامبر به طور گسترده گزارش شد و رهبری شوروی را هشدار داد ، که شکایتی را به واشنگتن در مورد "خطر شدید" هشدارهای دروغین ارائه داد. در حالی که مقامات پنتاگون در تلاش بودند تا از بروز حوادث آینده جلوگیری کنند ، هارولد براون وزیر دفاع به رئیس جمهور کارتر هشدار داد که هشدارهای دروغین عملاً اجتناب ناپذیر است ، اگرچه وی سعی کرد به رئیس جمهور اطمینان دهد که "حراست های انسانی" مانع از کنترل آنها می شود.

در میان افشای پست های امروز و اصلی:

• "تاریخ هشدار دروغین" سیستم های هشدار دهنده موشکی از سال 1960 تا 1976
• در 9 نوامبر 1979 صفحه نمایش هشدار دهنده موشکی NORAD به طرز حیرت انگیزی نشان دهنده حمله 1400 ICBM های اتحاد جماهیر شوروی ، اطلاعاتی بود که همزمان در کنسول های هشدار دهنده در پنتاگون ، فرمان هوایی استراتژیک و جاهای دیگر ظاهر شد.
• گزارش می دهد که استفاده اشتباه از یک نوار ورزش هسته ای بر روی یک کامپیوتر NORAD ، هشدار کاذب و هشدار دهنده ایالات متحده را ایجاد کرده است ، لئونید برژنوف ، دبیرکل حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی ، باعث شد که مخفیانه برای رئیس جمهور کارتر بنویسد که هشدار اشتباه "مملو از خطر فوق العاده ای است". علاوه بر این ، "من فکر می کنم شما با من موافق خواهید بود که در چنین مواردی نباید خطایی رخ دهد."
• قطع دوره ای در سیستم رایانه جدید هشدار دهنده موشکی NORAD در سالهای 1979 و 1980 منجر به تاخیر دو دقیقه ای در تهیه خلاصه های هشدار دهنده شد.
• پس از هشدار دروغین در 3 ژوئن 1980 ، ویلیام اودوم ، معاون نظامی کاخ سفید به برژینسکی گفت ، "من شب گذشته تماس [کنفرانس پنتاگون] را تحت نظر داشتم."او کاخ سفید را "در حلقه" نگه داشته بود.
• هشدارهای دروغین توسط رایانه های NORAD در 3 و 6 ژوئن 1980 اقدامات SAC و مرکز ملی فرماندهی نظامی (NMCC) را برای اطمینان از زنده ماندن نیروهای استراتژیک و سیستم های فرماندهی و کنترل انجام داد. پست ملی فرماندهی اضطراری هوایی (NEACP) در پایگاه نیروی هوایی اندروز که برای راه اندازی اضطراری در موقعیتی قرار گرفتند ، اگرچه همچنان در این زمینه باقی مانده است. از آنجا که سیستم های هشدار دهنده حمله موشکی هیچ چیز غیرمعمول را نشان ندادند ، اقدامات هشدار به حالت تعلیق درآمده است.
• ایجاد حوادث در ژوئن 1980 عدم موفقیت یک مدار 46 ¢ یکپارچه ("تراشه") در یک رایانه NORAD بود ، اما وزیر دفاع براون به یک رئیس جمهور شگفت زده کارتر گزارش داد که NORAD "نتوانسته است مجدداً مدار مشکوک را شکست دهدتحت آزمایش. "
• در گزارش های رئیس جمهور کارتر ، وزیر امور خارجه براون هشدار داد كه "ما باید برای این احتمال آماده شویم كه یك نقص دیگر و نامربوط ممکن است روزی هشدار دروغین دیگری ایجاد كند."با این وجود ، براون استدلال كرد كه "حراست های انسانی - افرادی كه داده های تولید شده توسط سیستم های هشدار دهنده را می خوانند - تضمین می كنند كه" هیچ فرصتی وجود نخواهد داشت كه هرگونه اقدامات غیرقابل توصیف انجام شود. "

زمینه

برای ده ها سال ، احتمال حمله موشکی اتحاد جماهیر شوروی ، روسای جمهور ایالات متحده و مشاوران امنیتی آنها را مورد توجه قرار داد. از آنجا که خصومت های هسته ای به احتمال زیاد در طی یک رویارویی سیاسی-نظامی (مانند کوبا 1962) ظهور می کرد (مانند کوبا 1962) احتمال بولت از رنگ آبی از راه دور بود اما با این وجود واشنگتن برای بدترین حالت برنامه ریزی کرده بود. در هر شرایطی ، روسای جمهور آمریكا و فرماندهان ارشد نظامی می خواستند سیستم های هشدار دهنده ای داشته باشند كه می توانند اولین اطلاعیه احتمالی پرتاب موشك توسط اتحاد جماهیر شوروی یا سایر مخالفان را در اختیار آنها قرار دهند. در اوایل دهه 1960 ، پنتاگون سیستم هشدار اولیه موشک بالستیک (BMEWS) داشت که می تواند حدود 15 دقیقه هشدار را فراهم کند. در اواسط اواخر دهه 1960 ، سیستم های پراکندگی به جلو (به اصطلاح "رادار افق") می توانند در طی پنج تا هفت دقیقه پرتاب موشک را تشخیص دهند در حالی که سیستم 474N می تواند سه تا هفت هشدار از زیر دریایی ها را ارائه دهددر ساحل آمریکای شمالی. [1]

در اواخر دهه 1960 ، ایالات متحده در حال آماده سازی برای استقرار ماهواره های برنامه پشتیبانی دفاعی بود که از فناوری مادون قرمز برای شناسایی ستون های تولید شده توسط موشک های پرتاب استفاده می کنند. از DSP می توان برای گفتن اینکه آیا پرتاب موشک فقط آزمایشات بوده است یا اینکه آیا آنها با تشخیص تعداد پرتاب موشک ها و مسیرها ، حمله واقعی را نشان می دهند یا خیر. این 25 تا 30 دقیقه هشدار به همراه اطلاعات مربوط به مسیر و اهداف نهایی موشک ها را فراهم کرد. تا زمانی که تصمیم گیرندگان با خطر راه اندازی SLBM روبرو نبودند ، DSP به آنها مدتی می دهد تا تصمیم بگیرند که چگونه تلافی کنند.

در سال 1972 ، NORAD شروع به شبکه های هشدار دهنده در "سیستم درهم تنیده" کرد که در دفتر مرکزی خود در Cheyee Mountain ، کلرادو فعالیت می کرد. [2]یک سیستم پیچیده مبتنی بر رایانه همیشه خطر خرابی ، کاهش یا خطاها را تحمل می کند. حتی قبل از ظهور شبکه ، هشدارهای دروغین در اوایل سال 1960 اتفاق افتاد که یک رادار BMEWS در گرینلند "مداحی از ماه" را گرفت و گزارشی از حمله موشکی را تهیه کرد که به سرعت به عنوان نادرست تعبیر شد (به اسناد 1 و 2 مراجعه کنید). در طول بحران موشکی کوبا ، چندین قسمت هشدار دهنده کاذب سطح پایین رخ داده است ، برخی از آنها درگیر NORAD ، که سالها تقریباً ناشناخته بودند. [3]گزارشی که در کتابخانه کارتر از بین رفته است ، قسمتهای مهم تری را در سالهای بعد کاتالوگ کرد [به سند 2 مراجعه کنید]. هنگامی که سیستم های شبکه ای به کار آمدند ، احتمال اینکه آنها بتوانند هشدارهای دروغین تولید کنند مشهود بود.

وقایع سال 1979-1980

تاکنون ، تنها حساب موجود در یک تماس تلفنی 3 بعد از ظهر بین Odom و Brzezinski در خاطره ای توسط وزیر دفاع سابق رابرت گیت ، به شرح زیر است:

"همانطور که او آن را به من بازگو کرد ، برژینسکی در ساعت سه صبح توسط [دستیار نظامی ویلیام] اودوم بیدار شد ، که به او گفت که حدود 250 موشک اتحاد جماهیر شوروی علیه ایالات متحده راه اندازی شده است. برزینسکی می دانست که تصمیم رئیس جمهور برای سفارش قصاص سفارشاز سه تا هفت دقیقه بود. بنابراین ، او به اودوم گفت كه قبل از تماس با رئیس جمهور ، برای تأیید راه اندازی اتحاد جماهیر شوروی و اهداف در نظر گرفته شده ایستاد. فرماندهی هواپیماهای خود را راه اندازی می کرد. هنگامی که اودوم تماس گرفت ، وی گزارش داد که 2،200 موشک پرتاب شده است. این یک حمله همه جانبه بود. یک دقیقه قبل از برژینسکی قصد داشت با رئیس جمهور تماس بگیرد ، اودوم بار سوم را صدا کرد تا بگوید سایر سیستم های هشدار دهنده بودندگزارش عدم گزارش شوروی. نشستن در وسط شب ، برژینسکی همسر خود را بیدار نکرده بود ، و حساب کرد که همه در نیم ساعت مرده اند. این یک زنگ خطر کاذب بوده است..[4]

روایت گیتس جذاب است ، اما ممکن است کاملاً قابل اعتماد نباشد ، بر اساس حساب برژینسکی ، که ممکن است وقایع 9 نوامبر 1979 و 3 ژوئن 1980 را درگیر کند. زنگ هشدار کاذب 9 نوامبر ، که در صبح اتفاق افتاد حل و فصل شددر 6 دقیقه ، استفاده اشتباه از نوارهای تمرینی نظامی را شامل می شد. اما این در مورد این حادثه در تاریخ 3 ژوئن ، که در اواسط شب اتفاق افتاد و ناشی از Errror رایانه بود ، صادق نبود. علاوه بر این ، همانطور که اشاره شد ، تعداد موشک های اتحاد جماهیر شوروی به اشتباه تشخیص داده شده بهتر از شماره 3 ژوئن 1980 نسبت به زنگ خطر کاذب نوامبر 1979 مطابقت دارد. افزودن به این معمای این است که Odom در 3 ژوئن با تماس تلفنی با برزینسکی یادداشت برداری کرد اما هیچ سابقه ای از مکالمه با وی پس از نیمه شب باقی نگذاشت.

گیتس زنگ خطر دیگری را نیز بازگو کرد ، همچنین توسط اودوم که "گفتگوی خالص ارتباطات خود بین مرکز ملی فرماندهی نظامی (NMCC) در پنتاگون و فرمان دفاع هوایی آمریکای شمالی (NORAD) که در آن توصیف موشکی را دنبال می کردند ، گفت:از اتحاد جماهیر شوروی به سمت ساحل اورگان. "به گفته اودوم ، NORAD و NMCC "بحث كردند كه آیا این واقعاً یك حمله موشکی بود و از زمان زمانی كه آنها باید به وزیر دفاع اطلاع می دادند."در پایان ، آنها تصمیم گرفتند که این یک "زنگ خطر ، یک درخشش رایانه" است. این حادثه با هیچ یک از هشدارهای دروغین شرح داده شده در این ارسال پیگیری نمی شود ، که همه این موارد بیش از یک ICBM را درگیر کرده است. شاید در مقایسه با اتفاقات نوامبر و ژوئن 1980 ، در مقیاس چنین رویدادهایی بسیار کوچک باشد ، اما با این وجود جالب است. [5]

هرکسی که در 3 ژوئن 1980 با چه کسی صحبت کرد ، پیامدهای جدی هشدارهای دروغین به سرعت به رسانه ها فاش شد. به عنوان مثال ، واشنگتن پست و نیویورک تایمز داستانهایی را در مورد آنچه در صبح 9 نوامبر اتفاق افتاد ، چاپ کردند. براساس گزارش های مطبوعاتی ، بر اساس توجیهات پنتاگون ، یک کارمند NORAD با بارگذاری اشتباه یک نوار تمرینی/ورزش در یک رایانه ، خطایی را ایجاد کرد که "حمله به سیستم هشدار زنده" را شبیه سازی کرد. در حقیقت ، همانطور که یک تاریخ فرماندهی دفاعی هوافضا نشان می دهد ، این بیش از یک اشتباه بوده است زیرا تکنسین های NORAD با یک سیستم پیچیده با پتانسیل چنین خطاهایی سر و کار داشتند: از یک طرف ، آنها "فاقد دانش" از کلیت آن بودند و "مستعد بودندبرای پذیرش الزامات آزمایشی به طور غیرقانونی ، "و از طرف دیگر ، آنها" عواقب احتمالی فعالیتهای آزمایش خود را به طور کامل درک نکردند.[به سند 13 مراجعه کنید] ، در واقع ، فرمانده کل NORAD بعداً اذعان کرد که "حالت دقیق" از شکست قابل تکرار نیست. "[6]

اطلاعات مربوط به نوار آزمایش در مورد حمله موشکی به طور همزمان بر روی صفحه نمایش در مقر SAC و NMCC ظاهر شد ، که به سرعت منجر به حرکات احتیاطی شد ، از جمله هشدار نیروهای رهگیری NORAD و راه اندازی زودرس دوجین رهبری. علاوه بر این ، پست ملی فرماندهی اضطراری هوایی (NEACP) ، که حمله موشکی را به نمایشگرهای رایانه ای خود دریافت کرد ، از پایگاه هوایی اندروز آغاز شد.

هشدار دروغین 9 نوامبر از نظر دیپلماتیک پیچیده شد زیرا رهبری اتحاد جماهیر شوروی به اندازه کافی نگران بود تا شکایتی را به واشنگتن ارائه دهد. تنش های جنگ سرد قبلاً در طول سال گذشته تشدید شده بود و زنگ خطر نمی تواند کمک کند. در 14 نوامبر ، رهبر اتحاد جماهیر شوروی ، لئونید برژنوف پیامی را از طریق سفیر آناتولی دابیرین ارسال کرد و ابراز نگرانی خود در مورد این حادثه که "مملو از خطر فوق العاده ای بود". آنچه که به ویژه مربوط به برژنوف بود گزارش های مطبوعاتی مبنی بر اینکه رهبران برتر ایالات متحده در آن زمان از این هشدار مطلع نشده بودند. وزارت دفاع و برژینسکی پاسخ به پیام Brezhnev را در دست گرفتند ، و از این زبان استفاده كرد كه مشاور ارشد وزارت امور خارجه مارشال شولمن آن را "به طرز فجیعی" می دید (به عنوان مثال ، توصیف پیام شوروی به عنوان "نادرست و غیرقابل قبول"). در واقع شوروی ها مورد ضرب و شتم قرار گرفتند و بعداً خاطرنشان كرد كه پیام ایالات متحده "رضایت بخش" نیست زیرا اینكه رویکردی جدال شیمیایی به "نگرانی عمیق و طبیعی" مسكو اتخاذ كرده بود.

حدود هفت ماه بعد ، سیستم های هشدار دهنده ایالات متحده سه هشدار کاذب دیگر ایجاد کردند. یکی از آنها در 28 مه 1980 ، یک هشدار جزئی از هشدارهای دروغین در 3 و 6 ژوئن 1980 رخ داد. طبق گفته پنتاگون ، آنچه باعث نقص عملکرد دوم شده است یک مدار یکپارچه میکرو الکترونیک 46 ¢ ("تراشه") و "طراحی پیام معیوب است.. یک رایانه در NORAD در پیام های روزمره ای که به SAC و NMCC در مورد پرتاب موشک ارسال کرده بود ، به "خطاهای تایپی" تبدیل شده است. در حالی که این پیام معمولاً می گفت "icbms" یا SLBMS راه اندازی شده است ، برخی از صفرها به اشتباه با یک 2 پر شده اند ، به عنوان مثال. 002 یا 200 ، بنابراین پیام نشان می دهد که 2 ، سپس 200 SLBM در راه بودند.

پس از رسیدن پیام هشدار دهنده ، برخی از دستورات اقدامات احتیاطی را انجام دادند. در SAC ، فرماندهان خلبانان و خدمه بمب افکن را به ایستگاه های خود سفارش دادند و موتورهای بمب افکن ها و تانکرهای سوخت را شروع کردند. پست فرماندهی فرماندهی اقیانوس آرام ("عقاب آبی") به عنوان بخشی از یک برنامه احتمالی معمول راه اندازی شد. [7]NEACP در پایگاه نیروی هوایی اندروز در جایگاه خود قرار گرفت ، اما مانند ماه نوامبر راه اندازی نشده است. هیچ رهگیری نوراد راه اندازی نشده است ، بنابراین چیزی از قسمت نوامبر آموخته شده است.

این سنسورهای هشدار دهنده موشکی (DSP ، BMEWS و غیره) هیچ چیز را برای فرماندهان نظامی امکان پذیر نکردند که اقدامات بیشتری را انجام دهند. پس از حادثه 3 ژوئن ، نوراد سه روز آینده رایانه های خود را اجرا کرد تا علت خطا را منزوی کند. با این وجود ، "اشتباه تولید مثل" در اواسط بعد از ظهر 6 ژوئن با نتایج مشابه ، یک هشدار دروغین دیگر. در این شرایط ، SAC اقدامات دفاعی را انجام داد. [8]

هنگامی که هارولد براون به رئیس جمهور کارتر توضیح داد که چه اتفاقی افتاده است و چه کاری برای رفع سیستم انجام شده است ، وی هشدار داد که "ما باید برای این احتمال آماده شویم که یک نقص دیگر و نامربوط ممکن است روزی هشدار دروغین دیگری ایجاد کند."این بدان معناست که "ما باید همچنان اعتماد به نفس خود را به عنصر انسانی سیستم هشدار حمله موشکی خود ادامه دهیم."با این حال ، براون مشکلی مطرح نشده توسط روزنامه نگاران که از مقامات پنتاگون خواسته اند ، اگر هشدار دروغین دیگری رخ داده باشد ، آیا "واکنش زنجیره ای" می تواند ایجاد شود که "افسران وظیفه در اتحاد جماهیر شوروی داده های مربوط به هشدار آمریکایی را که به هشدار آنها وارد می شوند ، می خوانندسیستم های."یک مقام دفاعی بی نام ایالات متحده هیچ گونه تضمینی مبنی بر اینکه "واکنش زنجیره ای" رخ نمی دهد ، نمی دهد ، و خاطرنشان می کند که "امیدوارم که آنها به اندازه ما سیستم ایمن داشته باشند ، که آنها حفاظتی را انجام می دهند."

چقدر حفاظت از حفاظت در واقع خوب است ، همچنان یک سؤال باز است ، در حالی که وزیر دفاع براون "احتمال" هشدارهای دروغین آینده را تصدیق کرد ، وی اصرار داشت که اهمیت حفاظت های انسانی در جلوگیری از فاجعه را داشته باشد. استدلال استاد دانشگاه استنفورد ، اسکات ساگان در مورد "نارسایی سازمانی" نسبت به این خوش بینی در مورد چندین مورد بسیار مهم است. به عنوان مثال ، در برخی شرایط هشدارهای دروغین می توانست نتایج خطرناک بیشتری داشته باشد ، به عنوان مثالاگر آزمایشات موشکی اتحاد جماهیر شوروی در همان زمان رخ داده بود یا اگر تنش های سیاسی جدی با مسکو وجود داشته باشد ، ممکن است مقامات دفاعی پرش کنند و هواپیماهای بمب افکن را راه اندازی کنند یا بدتر. علاوه بر این ، هشدارهای دروغین علامت "مشکلات جدی تر با نحوه طراحی بخش های سیستم فرماندهی" بود. با این حال ، مقامات دفاعی تمایلی به تصدیق ناکامی های سازمانی ندارند ، در عوض سرزنش اشتباهات مربوط به تراشه های 46 یا افرادی که نوار اشتباه را وارد می کنند. ساگان با توجه به وقایع 1979 و 1980 به عنوان "حوادث عادی" در سیستم های پیچیده ، اظهار داشت که مقامات دفاعی تمایلی به یادگیری اشتباهات ندارند و خود را ترغیب کرده اند که سیستم "بی حوصله" است. [9]

بروس بلر همچنین مشکلات سیستمیک را می بیند. هنگامی که یک گزینه هسته ای استراتژیک "راه اندازی-زیر حمله" در اواخر دهه 1970 در سیاست برنامه ریزی جنگ تعبیه شد ، او تضعیف حفاظت های موجود در محل را می بیند ، به عنوان مثال ، تأیید اینکه حمله هسته ای اتحاد جماهیر شوروی در حال انجام است یا در دست بوده است. قبلاً اتفاق افتاده استیکی از استدلال های مربوط به Minuteman ICBMS از وضعیت هشدار فعلی خود (که تقریباً ممکن است راه اندازی آن را انجام دهد) از بین رفته است این است که یک هشدار دروغین ، همراه با یک وضعیت آمادگی پیشرفته ، خطر جنگ هسته ای تصادفی را افزایش می دهد. خطر هشدارهای دروغین/جنگ تصادفی یکی از ملاحظاتی است که کارشناسان دفاعی را به مشاوره در مورد حذف ICBM ها از نیروهای هسته ای ایالات متحده سوق داده است ، اما دولت ترامپ با ساختن ICBM جدید به عنوان بخشی از برنامه خود ، به دنبال انجام این کار است. نیروهای هسته ای را گسترش دهید. [10]

سیستم فرمان و کنترل هسته ای اتحاد جماهیر شوروی که در دهه 1980 توسعه یافت ، تضاد جالبی با ایالات متحده ارائه می دهد. در حالی که ایالات متحده بر "محافظت از انسانی" به عنوان فایروال تأکید می کرد ، ممکن است سیستم اعتصاب هسته ای هشدار دهنده هسته ای "محیط" آنها را به حداقل برساند. در بخش عمده ، این پاسخی به نگرانی اتحاد جماهیر شوروی مبنی بر اینكه یك اعتصاب فریبنده آمریكا ، با هدف رهبری سیاسی و سیستم های كنترل مرکزی ، می تواند قابلیت های تلافی جویانه را فلج كند. یادآور "دستگاه روز رستاخیز" در دکتر استرنجلوو استنلی کوبریک یا اینکه چگونه یاد گرفتم که از نگرانی دست بکشم و عاشق بمب باشم ، محیط می تواند اعتصاب هسته ای نیمه اتوماتیک را در شرایط مشخص راه اندازی کند ، به عنوان مثال ، هیچ تماسی با رهبران سیاسی یا نظامی ، اتمیبمب های منفجر کننده و غیره. طبق گفته های پولیتزر دیوید هافمن ، برنده برنده دست مرده ، هنگامی که بروس بلر در مورد پیرامون آشنا شد ، "او ناراحت بود که سفارشات پرتاب را در دست تعدادی با اتوماسیون زیاد قرار داد."با این وجود ، محیط عملیاتی باقی مانده و به روز شده است. [11]

خرابی سیستم هشدار پس از سال 1980 ادامه یافت ، اما آنها باعث اقدامات هشدار دهنده نشدند. با این حال ، ایالات متحده تنها محل هشدارهای دروغین در طول و بعد از جنگ سرد نبود. هشدارهای دروغین در اتحاد جماهیر شوروی سابق (1983 ، پتروف) و فدراسیون روسیه (1995 ، برانت سیاه نروژی) همچنان به تحریک بحث می پردازند. عدم موفقیت سیستم دفاع مدنی هاوایی در سال 2018 باعث وحشت بیشتر از هر یک از حوادث سالهای کارتر شد. حوادث یا گزارش های مربوط به "تهدیدهای موشکی مبهم" در طول دولت جورج دبلیو بوش و باراک اوباما که به جایی رسیدند که رئیس جمهور در آن زمان به آن اطلاع داده شد (که هرگز در طول جنگ سرد اتفاق نیفتاد!). ظاهراً آزمایشات موشکی چینی هشدارهای دروغین نگران کننده را در روسیه تحریک کرده است. [12]

در مورد مشکل هشدارهای دروغین در طول و بعد از جنگ سرد و در انتظار درخواست های دفع ، مانند پرونده های اتاق وضعیت کاخ سفید باید اطلاعات بیشتری کسب شود و درخواست های دیگر ممکن است این موضوع را روشن کند. مقالات Zbigniew برژینسکی در کتابخانه کنگره ، که هنوز در دسترس این نویسنده نیست ، ممکن است درک ما را از وقایع 1979 و 1980 گسترش دهد.