تفاوت بین برنامه ریزی کوتاه مدت و برنامه ریزی بلند مدت

تفاوت اصلی بین برنامه ریزی کوتاه مدت و برنامه ریزی بلندمدت در این است که برنامه ریزی کوتاه مدت بر یک دوره فوری تمرکز دارد، به ویژه در رابطه با درآمد و سودآوری، در حالی که برنامه ریزی بلند مدت بر دستاوردهای آینده پیش بینی شده تمرکز دارد.

در شرایط فعلی کسب و کار، صاحبان مشاغل، کسب و کار خود را در کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت برنامه ریزی می کنند. برنامه ریزی کوتاه مدت معمولاً درگیر فرآیندهایی است که در یک سال نتایج را نشان می دهد. برخی از سازمان ها از برنامه های میان مدت با نتایجی استفاده می کنند که دستیابی به آن چندین سال طول می کشد. از سوی دیگر، برنامه های بلندمدت شامل اهداف کلی سازمان است که در چهار یا پنج سال آینده ایجاد می شود و معمولاً مبتنی بر دستیابی به اهداف میان مدت است.

فهرست

برنامه ریزی کوتاه مدت چیست؟

در بیشتر موقعیت های تجاری، برنامه ریزی کوتاه مدت یک دوره فوری را هدف قرار می دهد که کمتر از یک بازه زمانی یک ساله است. اهداف کوتاه مدت به سمت انتظارات کوتاه مدت مانند توسعه محصول جدید، بهبود جریان نقدی و غیره هدایت می شوند. چشم انداز برنامه ریزی کوتاه مدت برای جلب رضایت سرمایه گذارانی که می خواهند نتایج را ببینند یا نتیجه شرکت شما را بهبود بخشند، مهم است. در نتیجه، شرکت می تواند تامین مالی اضافی را برای اهداف بلندمدت تضمین کند.

با این حال، سازمان ها باید اطمینان حاصل کنند که برنامه ریزی کوتاه مدت دستاوردهای بلندمدت را نیز تسهیل می کند. به عنوان مثال، آخرین محصول راه اندازی شده باید بتواند نام تجاری شرکت را تضمین کند و باید با برند کلی سازگار باشد. به همین ترتیب، استراتژی هایی که شرکت برای افزایش جریان نقدی استفاده می کند، باید درآمد اضافی را به گونه ای به ارمغان آورد که ارزش های سازمان را به خطر نیندازد و کل مأموریت را منحرف کند.

نگرانی های کوتاه مدت مانند شرایط ماشین، شکایات محصول و مهارت های کارکنان ممکن است راه حل هایی را در برنامه ریزی کوتاه مدت شامل شود. با این حال، اقدامات اصلاحی بر اهداف بلند مدت نیز تأثیر خواهد داشت.

برنامه ریزی بلند مدت چیست؟

برنامه ریزی بلندمدت بر دستیابی به اهدافی متمرکز است که برای آینده پیش بینی شده تعیین می شوند. در بیشتر موارد، شرکت ها می خواهند مشکلات را به طور دائم حل کنند و به اهداف کلی خود برسند.

برخی برنامه استراتژیک شرکت را برنامه ریزی بلند مدت می دانند. برنامه ریزی بلند مدت تهدیدهایی را که ممکن است شرکت از نظر موقعیت های اجتماعی ، اقتصادی و سیاسی با آن محلی و در سطح جهان و در سطح جهان با آن ارزیابی کند ، ارزیابی می کند. علاوه بر این ، برنامه ریزی بلند مدت بر موقعیت های رقابتی مانند رفتارهای رقیب ، محصولات جدید و تغییرات احتمالی تأمین کنندگان و غیره تمرکز می کند. IT هزینه های عمده سرمایه مانند خرید تجهیزات و امکانات ، اجرای سیاست ها و رویه هایی را که باعث تقویت مشخصات شرکت برای مطابقت با ایده های مدیریت عالی می شود ، مطالعه می کند.

رابطه بین برنامه ریزی کوتاه مدت و برنامه ریزی بلند مدت چیست؟

برنامه ریزی مهمترین بخش یک تجارت است. در اصل ، برنامه ریزی کوتاه مدت یک شرکت را برای یافتن راه حل های پایدار سوق می دهد ، و در موارد خاص ، برنامه ریزی کوتاه مدت شرکت را قادر می سازد تا تغییرات شدید یا ناخواسته را تحمل کند. با این حال ، راه حل های پایدار که از نگرانی های کوتاه مدت گرفته می شود ، سازمان را به سمت دستیابی به اهداف بلند مدت سوق می دهد. به عبارت دیگر ، اهداف کوتاه مدت اغلب در حال قدم زدن در سنگ هایی هستند که به دستیابی به یک هدف بلند مدت کمک می کنند.

تفاوت بین برنامه ریزی کوتاه مدت و برنامه ریزی بلند مدت چیست؟

برنامه ریزی کوتاه مدت برای نگرانی فوری یا کوتاه مدت انجام می شود و نتیجه آن در زمان کمتر از یک سال پیش بینی می شود. از طرف دیگر ، برنامه ریزی بلند مدت شرکت را در جهت استراتژیک سوق می دهد که ثبات شرکت و اهداف بلند مدت در آینده پیش بینی شده ارزیابی می شود. بنابراین ، این تفاوت اصلی بین برنامه ریزی کوتاه مدت و برنامه ریزی بلند مدت است.

به طور کلی ، در برنامه ریزی کوتاه مدت ، شرکت بر وضعیت غالب تجارت ، به ویژه از نظر مسائل داخلی ، تمرکز دارد. برخی از این موارد ممکن است شامل عدم آموزش ، شکایات مشتری ، نرخ رد بالا ، تغییرات شدید مدیریت و غیره باشد. بنابراین ، یک برنامه کاهش کار را انجام می دهد که در آن می توانند اقدامات را در یک بازه زمانی محدود مشاهده کنند. با این حال ، در برنامه ریزی بلند مدت ، این شرکت بر روی مسئله خارجی و داخلی تمرکز دارد که ممکن است در تجارت تأثیر بگذارد. این مسائل خارجی ممکن است شامل وضعیت سیاسی حاکم بر کشور ، تغییرات اقتصادی جهانی و غیره باشد. بنابراین ، ما می توانیم این مسئله را نیز به عنوان یک تفاوت عمده بین برنامه ریزی کوتاه مدت و برنامه ریزی بلند مدت در نظر بگیریم. علاوه بر این ، اهداف کوتاه مدت بسیار ساده است ، اما اهداف بلند مدت پیچیده و بسیار تاکتیکی تر هستند.

خلاصه - برنامه ریزی کوتاه مدت در مقابل برنامه ریزی بلند مدت

تفاوت اصلی بین برنامه ریزی کوتاه مدت و برنامه ریزی بلند مدت در این است که برنامه ریزی کوتاه مدت بر اقدامات فوری متمرکز است ، در حالی که برنامه ریزی بلند مدت بر نتیجه مورد انتظار برای آینده پیش بینی شده متمرکز است. علاوه بر این ، برنامه ریزی کوتاه مدت اغلب یک پله پله است که به دستیابی به اهداف بلند مدت کمک می کند.

ارجاع:

1. مارکگراف ، برت."برنامه ریزی کوتاه مدت ، میان مدت و بلند مدت در تجارت."تجارت کوچک - Chron. com ، Chron. com ، 25 ژانویه 2019 ، در اینجا موجود است.

حسن نیت ارائه می دهد:

1. "2061633" (CC0) از طریق Pixabay 2. "3295556" (CC0) از طریق Pixabay