تفاوت بین سهام ترجیحی و سهام مشترک

سهام ترجیحی یک کلاس از مالکیت سهام است که ادعای ارشد تری در مورد درآمد و دارایی های یک تجارت نسبت به سهام مشترک دارد. در صورت انحلال ، دارندگان سهام ترجیحی باید قبل از سهامداران عادی پرداخت شوند ، اما پس از طلبکاران امن. سهام ترجیحی نیز سود سهام را پرداخت می کند. این پرداخت معمولاً تجمعی است ، بنابراین قبل از اینکه توزیع ها به دارندگان سهام عادی انجام شود ، هرگونه پرداخت تأخیر قبلی نیز باید پرداخت شود.

سهام مشترک چیست؟

سهام مشترک یک سهم مالکیت در یک شرکت است که به دارندگان خود حق رای در جلسات سهامداران و فرصت دریافت سود سهام را می دهد. در صورت انحلال شرکت ، سهامداران مشترک پس از پرداخت کلیه طلبکاران و سهامداران ترجیحی ، سهم خود را از درآمد نقدینگی دریافت می کنند. این سطح پایین از اولویت انحلال می تواند خطر وجوه از دست رفته را در شرایطی که یک سرمایه گذار صاحب سهام مشترک یک تجارت است که در مشکلات مالی است ، ایجاد کند. با این حال ، اگر یک تجارت بسیار سودآور باشد ، بیشتر مزایایی که برای سهامداران مشترک ایجاد می شود.

مقایسه سهام ترجیحی و سهام مشترک

بین سهام ترجیحی و سهام مشترک اختلافات زیادی وجود دارد. اولین تفاوت در این است که حق رأی سهامداران فقط به دارندگان سهام مشترک داده می شود. این حق رأی به سهامداران این قدرت را می دهد که (به عنوان مثال) به مدیران شرکت رأی دهند ، سهام بیشتری صادر کنند و یک پیشنهاد تصاحب را بپذیرند. به طور خلاصه ، سهامداران ارجح هیچ کنترلی بر آینده شرکت ندارند ، در حالی که سهامداران مشترک می توانند کنترل آن را بر آن اعمال کنند.

تفاوت دوم این است که سهام ارجح به طور کلی بازده ثابت را به سهامداران ارائه می دهد ، در حالی که دارندگان سهام مشترک ممکن است سود سهام دریافت کنند. سهام ترجیحی ساختار یافته است که شبیه به اوراق قرضه باشد ، با پرداخت درصد ثابت از ارزش چهره هر سهم ، اگرچه این شرکت هیچگونه تعهدی برای خرید سهام ندارد. در عوض ، سود سهام اعلام شده باید به صورت دائمی پرداخت شود. در مقابل ، دارندگان سهام مشترک فقط هنگامی که هیئت مدیره مجاز به دریافت یک سود سهام دریافت می کنند - که اگر جریان نقدی تجارت چنین هزینه ای را ضمانت نکند ، ممکن است این کار را انجام ندهد.

تفاوت سوم این است که دارندگان سهام ترجیحی برای سهم بودجه شرکت از اولویت بالاتری نسبت به سهامداران مشترک برخوردار هستند. به عنوان مثال ، اگر این شرکت هنوز سود سهام ترجیحی را پرداخت نکرده باشد ، سهامداران ارجح حق دارند قبل از پرداخت سهامداران مشترک ، سود سهام خود را پرداخت کنند. همچنین ، در صورت انحلال شرکتی ، سهامداران ترجیحی قبل از سهامداران مشترک پرداخت می شوند.

تفاوت چهارم این است که برخی از انواع سهام ترجیحی دارای ویژگی تماس هستند که به صادرکننده حق می دهد پس از گذشت حداقل مدت زمان مشخص ، آنها را از سهامداران بازخرید کند ، معمولاً با حق بیمه قابل توجه نسبت به قیمت اصلی. سهام مشترک چنین ویژگی تماس ندارد.

تفاوت پنجم در این است که سهام مشترک معمولاً بسته به ویژگی های مرتبط با سهام ترجیحی ، بازده تولید شده توسط سهام ترجیحی را فراتر می برد. این امر به این دلیل است که ، اگر صادرکننده به خوبی عمل کند ، سود حاصل از سود سهامداران مشترک به دست می آید ، در حالی که بازده سهامداران ترجیحی محدود به پرداخت سود سهام ثابت است. با این حال ، هنگامی که صادرکننده اینقدر خوب عمل نمی کند ، قیمت سهام مشترک آن به طور قابل ملاحظه ای از بازار کم می کند.