بازار سهام: بسیاری از شرکت ها در حال انتخاب نیستند - به همین دلیل است

نویسندگان برای هر شرکت یا سازمانی که از این مقاله بهره مند شود ، برای آن کار نمی کنند ، مشورت می کنند ، و یا از آن بودجه دریافت می کنند و هیچ وابستگی مربوط به آن فراتر از قرار ملاقات تحصیلی خود را فاش نکرده اند.

شرکای

انستیتوی بین المللی توسعه مدیریت (IMD) بودجه را به عنوان عضو مکالمه انگلیس تأمین می کند.

بازارهای سهام در سال 2021 به اوج تمام وقت رسیدند و ارزشهای زیادی را برای شرکتهای سوار بر موج به ارمغان آورد ، حتی اگر در هفته های اخیر اجازه غرق شدن را بدهید. ما همچنین در میان یک سال رونق برای شناور قرار داریم که بسیاری از تابلوها از اشتیاق سرمایه گذار برای سهام استفاده می کنند. با این حال ، شرکت ها حتی تعداد بیشتری از بازار سهام را از بین می برند و در واقع این روند مدتی ادامه داشته است.

تعداد شرکت های ذکر شده در سراسر جهان در سال 2014 به 45743 نفر رسید اما طبق گزارش بانک جهانی تا سال 2019 به 43. 248 کاهش یافته بود. تعداد در بازارهای عمده مانند ایالات متحده ، انگلیس ، فرانسه و آلمان همه روند نزولی داشته اند.

در سال 2020 ، 47 معاملات برای گرفتن شرکت های خصوصی به ارزش 40 میلیارد دلار (29 میلیارد پوند) وجود داشت که از 62 معاملات به ارزش 88 میلیارد دلار در سال 2019 کاهش یافته بود ، اگرچه این تعداد در آسیا به طور قابل توجهی افزایش یافته بود. از طرف دیگر ، سال 2021 سال بزرگی بوده است: خصوصی رفتن از سال 2007 فراتر از اوج قبلی خود است ، با تعداد رکوردی از معاملات که قبلاً 800 میلیارد دلار آمریکا فراتر رفته است.

کل شرکت های ذکر شده در سراسر جهان

برخی از این تصمیمات برای خصوصی سازی با خرید تهاجمی توسط گروه های سهام خصوصی مانند Blackstone ، KKR و Apollo هدایت می شوند. این شرکت های سرمایه گذاری تنها در نیمه اول سال 2021 تنها 113. 5 میلیارد دلار معاملات انجام داده اند. این بیش از دو برابر شش ماه گذشته و قوی ترین نیم سال از نیمه اول سال 2007 است.

با این حال ، فریب سهام خصوصی تنها توضیحی برای شرکت هایی نیست که از بازار سهام دور می شوند. بنابراین چه خبر است ، و آیا آنها کار درستی انجام می دهند؟

چرخش بزرگ

از یک چیز ، پول کافی وجود دارد که در جای دیگری یافت می شود که شرکت ها نیازی به جمع آوری بودجه از طریق شناور ندارند. بانکهای مرکزی جهان از زمان بحران مالی 2007-09 ، با کاهش نرخ بهره و "چاپ پول" از طریق کاهش کمی (QE) در حال افزایش است ، اما آخرین دور QE در پاسخ به همه گیر این مسئله را به این نتیجه رسانده است. سطح کاملاً جدیدنرخ فعلی انبساط تأمین پول سریعتر از رشد اقتصادها است. با نرخ وام بسیار پایین ، تمام این پول در حال تعقیب سرمایه گذاری است. وقتی می توانید به جای آن فقط پول بسیار ارزان قرض بگیرید ، لیست بازار سهام خسته کننده به نظر می رسد.

دومین جاذبه با خصوصی بودن ، مقررات است. شرکت های ذکر شده در پشت فاجعه دولت شرکت ها مانند WorldCom ، Enron ، Galon Group و اخیراً Wirecard به شدت تنظیم شده اند. این محدودیت ها باعث شده است که بسیاری از شرکت ها با انتخاب خصوصی بودن ، از نظارت عمومی استفاده کنند.

مشکل دیگر در بازارهای عمومی این است که چقدر غیر منطقی شده اند. اکنون که معامله گران آماتور می توانند سهام را به راحتی از طریق سیستم عامل هایی مانند Etoro و Robinhood خریداری و بفروشند ، ارزیابی شرکت ها به رحمت هوی و هوس خود هستند. شاهد GameStop و سایر سهام در اوایل سال جاری به لطف گروه Reddit Wallstreetbets.

معامله گران آماتور همچنین می توانند به طور خودکار معاملات حرفه ای یا معامله گران مشهور را بر روی بستر هایی مانند Etoro کپی کنند. یکی از تصمیمات معامله گر مشهور در بازار می تواند به معنای این باشد که بسیاری از افراد تجارت یکسان را انجام می دهند و نوسانات در بین دارایی های تا کنون نامربوط افزایش می یابد.

به همان اندازه ، توییت ها و الگوهای رفتاری می توانند ارزیابی ها را افزایش دهند یا در حال غرق شدن باشند. یک مثال خوب این بود که الون مسک با ایجاد صداهای مثبت در مورد رمزنگاری در توییتر ، قیمت Dogecoin را بالا می برد ، از جمله اینکه از خود به عنوان #DogeFather یاد می کند. جای تعجب نیست که بسیاری از هیئت های شرکت ترجیح می دهند از چنین محیطی بی ثبات دور شوند.

ارزششو داره؟

بعضی اوقات وقتی رهبران مشاغل در گذشته تصمیم گرفتند خصوصی بروند ، بعداً این موضوع را معکوس کرده اند. به عنوان مثال ، مایکل دل شرکت رایانه خود را در سال 2013 خصوصی گرفت تا پنج سال بعد دوباره لیست کند. او تجارت را به موقعیتی قوی تر رسانده بود که احساس می کرد توسط بازارها شناخته می شود. خود ماسک در مورد خصوصی سازی تسلا خصوصی کرده است ، زیرا احساس می کند که شرکت خودرو در گذشته از بازارها کم ارزش است ، اگرچه اکنون این یک داستان متفاوت است که قیمت سهم در چند سال گذشته افزایش یافته است.

هیچ پیشرفتی در احساسات بازار یک شرکت تنها استدلال برای ماندن در لیست نیست. شفافیت بیشتر می تواند یک نقطه فروش برای سرمایه گذاران باشد و فروش سهام به آنها تنها راه استفاده از این امر نیست. شرکت ها همیشه می توانند وام یا اوراق قرضه را به عنوان گزینه های دیگر انتخاب کنند - و از این رو قرار گرفتن در معرض تأثیرگذار رسانه های اجتماعی و بازرگانان آماتور را محدود می کنند.

و به جای زندگی در ترس از احساسات منفی ، شرکت ها ممکن است آن را به عنوان یک چالش ببینند و در مورد چگونگی پاسخگویی بهتر تأمل کنند. این ممکن است مستلزم تشدید روابط عمومی ، تبلیغات و استراتژی های لابی برای توضیح بهتر شرکت در جهان خارج باشد.

مدیران شرکت هنوز هم می توانند با تغییر بزرگ در قیمت سهم خود صدمه ببینند زیرا این معمولاً یکی از شاخص های عملکردی است که تعیین می کند چه چیزی پرداخت می شود. اما باز هم ، حذف تنها راه این مشکل نیست. درعوض ، شرکت ها می توانند در شاخص های عملکرد خود تجدید نظر کنند - شاید با توجه به این واقعیت که مقررات موجود در این زمینه افزایش می یابد ، تأکید بیشتری بر عملکرد محیط زیست داشته باشد.

یکی دیگر از مزیت های میان مدت بالقوه در لیست ذکر شده مربوط به مقررات است. هرچه شرکتهای بیشتری که خصوصی می شوند ، احتمالاً تنظیم کننده ها برای محافظت از سرمایه گذاران خود و جلوگیری از کلاهبرداری ، قوانین بیشتری را به آنها تحمیل می کنند. آنها حتی ممکن است وسوسه شوند تا مالیات شرکت های خصوصی را افزایش دهند تا عدم نظارت نظارتی را جبران کنند. به این معنا ، ممکن است جذابیت خصوصی به طلای احمق تبدیل شود.